Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

Ο πρώην εκφοβίζει

ΕΊΜΑΙ ΠΑΝΤΡΕΜΈΝΗ 7 ΧΡΌΝΙΑ ΜΕ ΠΑΙΔΆΚΙΑ ΚΑΙ ΌΜΩΣ ΥΠΆΡΧΕΙ ΜΙΑ ΑΠΕΙΛΉ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΌΝ ΠΟΥ ΜΟΥ ΈΧΕΙ ΓΊΝΕΙ ΕΦΙΆΛΤΗΣ. Ο ΠΡΏΗΝ (14 ΧΡΌΝΙΑ ΠΡΙΝ) ΚΑΙ ΕΝΏ ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΩΡΙΣΜΌ ΜΑΣ ΈΚΑΝΕ ΖΗΜΙΈΣ ΜΕ ΣΠΡΕΥ ΣΤΟ ΣΠΊΤΙ ΣΤΑ ΑΥΤΟΚΊΝΗΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΈΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΆ ΆΛΛΑ ΓΙΑ ΠΟΛΛΆ ΧΡΌΝΙΑ.ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΊΑ 3 ΧΡΟΝΙΆ ΣΤΑΜΆΤΗΣΕ ΝΑ ΕΝΟΧΛΕΙ ΚΑΙ ΕΜΦΑΝΊΖΕΤΑΙ ΞΑΦΝΙΚΆ ΠΆΛΙ ΝΑ ΠΕΡΝΆΕΙ ΣΥΝΈΧΕΙΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΤΡΙΚΌ ΜΟΥ.ΜΕ ΦΟΒΊΖΕΙ ΑΥΤΟ ΕΛΠΊΖΩ ΝΑ ΜΗ ΘΈΛΕΙ ΝΑ ΚΆΝΕΙ ΚΑΚΟ ΠΆΛΙ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΏ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΤΙ ΘΈΛΕΙ ΑΦΟΎ ΈΧΟΥΝ ΠΕΡΆΣΕΙ ΤΌΣΑ ΧΡΌΝΙΑ.ΠΩΣ ΝΑΤΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΊΣΩ ΑΝ ΚΆΤΙ ΣΥΜΒΕΊ ΝΑ ΤΟΥ ΜΙΛΉΣΩ; ΒΟΗΘΉΣΤΕ ΜΕ

Λ

 

Αρχικά, δεν χρειάζεται πανικός! Δεν μπορώ να ξέρω ποια παθολογία κάνει τον πρώην σου να φέρεται έτσι. Όταν χωρίσατε είχατε ξεκαθαρίσει; Μήπως έμειναν ανοιχτά θέματα;

Πιστεύω πως αρχικά πρέπει να δώσεις μια ευκαιρία να τα βρείτε. Να φροντίσεις να τον συναντήσεις, να προσπαθήσετε να μιλήσετε ήρεμα, να σου πει αν έχει κάποια απωθημένα, να τα βγάλει από μέσα του μήπως ηρεμήσει. Στείλε του μήνυμα της μορφής «Θα ήθελα να συναντηθούμε να μιλήσουμε, αν το θέλεις κι εσύ». Θα πρέπει την υπόθεση να την αντιμετωπίσεις μόνη σου χωρίς να αναμίξεις σύζυγο και γονείς, γιατί θα εξαγριωθεί περισσότερο. Κανόνισε συνάντηση σε δημόσιο χώρο κοντά στο σπίτι σου και φυσικά ενημέρωσε σχετικά το σύζυγό σου. Άκουσε τι έχει να σου πει και μετά ζήτησέ του ήρεμα να μη σε ξαναενοχλήσει και να σεβαστεί τη σχέση που είχατε, τα χρόνια που πέρασαν και την οικογένεια που έχεις στο μεταξύ δημιουργήσει.

Φρόντισε να χωρίσετε φιλικά αλλά τυπικά. Όταν η συνάντηση τελειώσει, άφησέ τον να φύγει μόνος και εσύ να παραμείνεις στον τόπο της συνάντησης και να τηλεφωνήσεις στον άντρα σου να έρθει να σε πάρει.

Αν δεν θελήσει να συναντηθείτε ή αν η συνάντηση δεν φέρει αποτέλεσμα, η μόνη λύση είναι η αστυνομία. Μη ντραπείς να τον καταγγείλεις γιατί με αυτά που κάνει σε κάνει να ντρέπεσαι περισσότερο

2 σχόλια:

  1. Κλασική περίπτωση όταν ένα ζευγάρι χωρίζει άγαρμπα με αποτέλεσμα ο ένας από τους δύο να μην μπορεί να το αποδεχτεί εύκολα. Εντάξει, μέχρι ενός σημείου είναι φυσιολογικό ένας άντρας να παλεύει για την σχέση του, ακόμα και αν κάνει κινήσεις απελπισίας κοροΐδεύοντας τον εαυτό του ακόμα και να θυμώνει αφού ανακυκλώνει τον πληγωμένο εγωισμό του. Από εκεί και πέρα δεν αντιλαμβάνομαι την επιμονή και την βίαιη συμπεριφορά του συγκεκριμένου άνδρα που μάλλον είναι παθολογική. Για όλα υπάρχουν κάποια όρια που παραβιάζονται όταν εισβάλλουμε στον «προσωπικό χώρο» του άλλου.
    Αυτό που θα ήθελα τελικά να τονίσω είναι ότι πολλές σχέσεις έχουν αυτόν τον αντίκτυπο σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό διότι το ζευγάρι δεν επικοινωνεί πραγματικά και άρα ίσως είναι θέμα χρόνου να τελειώσει μια σχέση. Παίζουν επίσης ρόλο και οι στρεβλωμένες πεποιθήσεις-στερεότυπα σε έναν χωρισμό.
    Οι άνθρωποι όμως πρέπει να έχουν δύναμη, αυτοεκτίμηση και να κοιτάνε μπροστά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καταρχας θα πρεπει να ομολόγησουμε μια σκληρη αληθεια.Σπανια υφιστατε αυτο που λεμε πολιτισμενο διαζυγιο.
    Και το τραγικο ειναι οτι συμβαινει ειδικα,οταν υπαρχουν παιδια!

    Και συμβαινει γιατι εξαιρετικα σπανια το διαζυγιο ειναι κατι που θελουν πραγματικα και οι δυο.Παντα καποιος δε το θελει απλα σερνεται σε αυτο.

    Τα λεγομενα ''συναινετικα'' διαζυγια κυριαρχουν,γιατι το δικαστικο κοστος μια αντιδικιας ειναι μεγαλο,η διαδικασια επισης ειναι εξαιρετικα ψυχοφθορα και ο χρονος εκδοσης αρκετα μεγαλος.

    Δεν εχει καμια σχεση με την πραγματικη....''συναινεση''.
    Για αυτο πολλες φορες,μετα το....''συναινετικο'' ξεκιναει ο...δευτερος γυρος αντιπαραθεσης(διατροφες επικοινωνια,νεοι συντροφοι)

    Στην μεγαλη πλειοψηφεια των περιπτωσεων ειναι ο ανδρας εκεινος που δεν το θελει,ασχετα βεβαια αν η συμπεριφορα του μπορει να το προκαλεσε.

    Και συνηθος η γυναικα που θελει να κανει το check-out,αντιμετωπιζει την οργη του...μελλοντικου....πρωην.

    Στη συγγεκριμενη περιπτωση βεβαια τα πραγματα ειναι λιγο διαφορετικα.

    Πρωτον γιατι εχουν περασει αρκετα χρονια(14)απο το γεγονος.

    Δευτερον η θεματοθετρια με αυτα που λεει,δεν δειχνει να εχει παιδια με τον πρωην.

    Οποτε λογικα σε τετοιες περιπτωσεις μετα την αρχικη οργη,το πρωην ζευγος κυριολεκτικα εξαφανιζεται ο ενας απο τη ζωη του αλλου,και δεν εχουν καμια επαφη.

    Δεν υπαρχει παιδι να τους ενωνει,οποτε να δημιουργηται η αναγκη επικοινωνιας αρα και πιθανων εντασεων(διατροφες κτλ)

    Το γεγονος οτι ο πρωην δημιουργουσε προβληματα επι 11 χρονια ειναι φανερο οτι εχει να κανει με ψυχοπαθολογικη περιπτωση.

    Αληθεια πως το αντιμετωπισατε τοσα χρονια?
    Δεν κανατε καμια νομικη ενεργεια?

    Αυτη η κατασταση επρεπε να ειχε αντιμετωπιστει...χρονια πριν!!

    Τελοπαντος ακολουθησε τις συμβουλες της κυριας τριανταφυλλου.

    Και τονισε του για μια ακομα φορα,που θα ειναι ομως και η....ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ,οτι δεν υπαρχει κατι που σας ενωνει πια.Και απο τι στιγμη που δεν εχετε παιδια,δεν υπαρχει λογος επικοινωνιας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Για τη δική σας προστασία, τα σχόλια δεν δημοσιεύονται αμέσως αλλά μετά από τη δική μου έγκριση.