Όροι χρήσης

Όροι χρήσης για τη λειτουργία του blog. Παρακαλώ διαβάστε πριν στείλετε μήνυμα! Δεν απαντώ σε μηνύματα που δεν τηρούν τους όρους χρήσης!

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Εξάρτηση

 Ειμαι  στα 48. Εδω και 4,5 χρόνια συνδέομαι με τον Χ, σήμερα 52 χρονων. Μένω μόνη μου, χωρίς κάποια υποχρεωση (δεν έχω παιδιά), ο συγκεκριμένος μένει με την υπέργηρη μητερα του.
Εδω και ενάμιση χρόνο μου ζητησε να χωρισουμε και από τότε συνευρισκομαστε ερωτικά ελάχιστες φορές, συνεχίζουμε όμως να συναντιομαστε δυο με τρεις ή τεσσερις φορες την εβδομαδα για καφε, φαγητό ή βόλτα.
Η σχεση, όπως ειχε διαμορφωθεί εξαρχής, ήταν σύμφωνα με τα δικά του θέλω, και γω απλά ακολουθούσα. Οταν όμως ασφυκτιουσα δημιουργούνταν κάποια ένταση η οποία συνήθως  οδηγούσε σε ολίγων ημερών απομάκρυνση και μετα από επίμονες δικες μου προσπάθειες, ξαναερχόμασταν σε επαφη και κάπως ετσι περνουσε ο καιρός.
Πριν εναμιση χρονο απευθυνθηκαμε σε γιατρους προκειμένου να κάνουμε προσπάθεια για παιδι (μετα από δικη μου πρωτοβουλια, και επειδή εκείνος ομολογουσε πως ηθελε ένα παιδι για να προχωρησει μαζί μου) με τη διαδικασια της εξωσωματικής, την οποία όμως διακοψαμε μετα από δικη του επιθυμία, παρολο που ειχαμε κανει όλες τις σχετικές εξετασεις.
Μου ειπε για πολλοστη φορα πως αυτος μου εχει πει να χωρισουμε, πως δεν θελει κατι άλλο, πως συναντιομαστε γιατι του το ζηταω εγω και πως ο ιδιος δεν τον ενδιαφερει. Βρισκομαστε δυο με τρεις φορές την εβδομάδα στο ιδιο μοτιβο. Λέει πως  ο βασικος λόγος που δεν ειμαστε μαζι ειναι που δεν μπορούμε να κανουμε παιδι. Επειδη όπως λέει, εμείς οι δυο δεν έχουμε μελλον γι αυτο και δεν θέλει να με εκμεταλευτεί. Εχω μπλοκάρει αφανταστα, εχω πιασει πατο, δεν βρισκω κανενα νοημα σε ότι κάνω, απο την άλλη πάλι δεν μπορω να σταματησω να του τηλεφωνω, δεν μπορω να μην τον ακουω και βλεπω, εστω και έτσι. 
Α.

Αυτό που σε συνδέει με τον Χ λέγεται εξάρτηση! Ο άνθρωπος είναι ξεκάθαρος: Δεν το ενδιαφέρει η σχέση μαζί σου. Ίσως αν συναντιόσασταν νεότεροι και υπήρχε η δυνατότητα άνετης τεκνοποίησης, τότε θα ήταν μαζί σου στο πλαίσιο μιας οικογένειας. Τώρα όμως που κάτι τέτοιο ή δεν είναι εφικτό ή είναι εφικτό με πολύ κόπο, ή απλώς νιώθει μεγάλος για τέτοιες προσπάθειες, δεν σε θέλει μόνο για σένα.
Η δική σου επιμονή και υποταγή του προσφέρει μια σχέση με τους δικούς του όρους: όποτε θέλει έχει μια απλή συνοδό και όποτε θέλει, μια στο τόσο, έχει και μια γυναίκα πρόχειρη για σεξ. Ίσως βρίσκεις το ύφος μου σκληρό, αλλά πρέπει να καταλάβεις πως έτσι έχουν τα πράγματα και να πάψεις να υποτιμάς τον εαυτό σου.

Φύγε! Ζήτησε τη βοήθεια ψυχολόγου για να βοηθηθείς σ αυτό. Έχεις επενδύσει πολύ στη σχέση αυτή και μάλλον δεν έχεις στη ζωή σου άλλα στηρίγματα. Φρόντισε να αποχτήσεις! Δουλεύεις, έχεις φίλους, ενδιαφέροντα; Φρόντισε να βγαίνεις για να γνωρίζεις νέα άτομα. Αν η μοναξιά σου είναι τόσο βαριά, μπορείς ακόμη και να απευθυνθείς σε γραφεία ή ιστοσελίδες γνωριμιών. Πάντως όποιος άντρας σε προσεγγίσει, θα πρέπει να το κάνει για σένα και όχι ως «δοχείο» ενός μελλοντικού παιδιού, πράγμα που είναι πλέον ανέφικτο ή εξαιρετικά δύσκολο.

Ερωτικό δίλημμα στα 21

Είμαι 21 χρονών, κατάγομαι από νησί και σπουδάζω στην επαρχία. Πριν ένα χρόνο ακριβώς έκανα σχέση με τον Α από το ίδιο νησί, 22 χρονών, που ζει στην Αθήνα.
Στην αρχή πάνω στον ενθουσιασμό μας το πήραμε θερμά με την απόσταση αν και εγω είχα τις επιφυλάξεις μου. Κατά τη διάρκεια της σχέσης μας καταλάβαινα ότι είχα βρει σαν να λέμε το 10 το καλό. Ήταν πρόθυμος στις άδειές του να έρχεται στην πόλη μου όποτε δεν μπορούσα να πηγαίνω εγώ. Όμως το πράγμα κάπου άρχισε να χαλάει από την απόσταση, ζήλειες κτλ.
Δεν άντεξα, πήρα την απόφαση και τον χώρισα από το τηλέφωνο.
Πριν γίνει αυτό γνώρισα τον Β ο οποίος είναι 28 και πιο ώριμος σε θέματα σχέσης απο τον Α. Ήμασταν μαζί για λιγότερο απο 2 μήνες στην ίδια πόλη και ένιωθα καλά μαζί του.
Όταν ήταν να γυρίσω στο νησί για τις διακοπές μου άρχισα να ξανασκέφτομαι τον Α. Ξαναμιλήσαμε συναντηθήκαμε και μου είπε πως ήθελε να το ξαναπροσπαθήσουμε και πως είχε καταλάβει τα λάθη του και πως 1 χρόνος έμεινε με απόσταση και μετά θα ήμασταν από κοντά μαζί.
Βρίσκομαι σε δύσκολη θέση με το τι να κάνω, νιώθω ότι τον θέλω ξανά αλλά φοβάμαι πως μόλις ξαναβρεθώ στην πόλη που σπουδάζω θα το μετανιώσω και θα θέλω τον Β. Ζήτησα χρόνο να σκεφτώ μα κάθε μέρα έχω διαφορετική γνώμη δεν θέλω να κοροιδέψω κανέναν τους μα έχω αρχίσει ήδη να το κάνω αφου μιλάω και με τους 2. Φοβάμαι πως ο Α ειναι κάτι που δεν μπορώ να ξαναβρώ και νιώθω αγάπη για αυτόν, απο την άλλη ο Β είναι πιο ώριμος και βρίσκεται στην πόλη που σπουδάζω είναι κάτι καινούριο και θα έχω μια ήρεμη σχέση χωρίς την απόσταση που τόσο με είχε κουράσει. Διακρίνω επίσης μια ανασφάλεια στον εαυτό μου που δεν υπήρχε παλιά το ότι δεν θέλω να μείνω μόνη μου. Κάθε μέρα ξυπνάω με ένα ψυχοπλάκωμα ότι πρέπει να πάρω μια απόφαση την οποία δεν μπορώ να πάρω. Τι μου προτείνετε;
Σ.

Το δίλημμά σου είναι αρκετά συνηθισμένο: Μια σχέση με δύσκολες πρακτικές συνθήκες αλλά ισχυρά συναισθήματα παλεύει με μια σχέση με βολικές πρακτικές συνθήκες.
Αρχικά, οι «σοβαρές» σχέσεις νέων γύρω στα 20, κατά κανόνα δεν επιβιώνουν, ειδικά όταν αντιμετωπίζουν πρακτικές δυσκολίες. Όταν λες πως μετά από ένα χρόνο θα είστε μαζί, τι εννοείς; Μήπως εννοείς πως θα τελειώσεις τις σπουδές σου και θα πας στην Αθήνα να ζήσετε μαζί με τον Α; Αν έχουν ληφθεί τέτοιες αποφάσεις το πράγμα πάει πολύ σοβαρά και ίσως αξίζει τον κόπο να κάνετε υπομονή. Γενικά όμως δεν πιστεύω πως στις ηλικίες αυτές είναι σκόπιμο να λαμβάνονται αποφάσεις ζωής, όπως μετοίκηση, γάμος κτλ…
Από την άλλη, καλό είναι να περνά κάποιος τα φοιτητικά του χρόνια ανέμελα, χωρίς δράματα, απολαμβάνοντας ανεμπόδιστα την όποια σχέση ή φλερτ έχει.
Η συμβουλή μου λοιπόν είναι να ζητήσεις από τον Α μια αναστολή στην πιθανή σχέση σας. Πες του ειλικρινά πως δεν αντέχεις τη μοναξιά και την απόσταση και αν συζητήσετε για επανασύνδεση, καλό θα είναι να το κάνετε σε ένα χρόνο που θα τελειώσεις τις σπουδές σου. Στο μεταξύ είστε ο καθένας ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει, αφού δεν έχετε σχέση. Δεν θα είστε βέβαια εχθροί, μπορείτε να έχετε μια φιλική επικοινωνία, αλλά όχι να ανακοινώνετε ο ένας στον άλλον τι παίζει στη ζωή σας. Όταν με το καλό τελειώσεις, το ξαναβλέπετε. Στο μεταξύ θα δεις πώς πάει η σχέση με τον Β. Ο Α γνωρίζει περί του Β; Αν ναι, κακώς, γιατί δεν έχετε σχέση και δεν του πέφτει λόγος.
Με την επιλογή αυτή υπάρχει βέβαια μεγάλη πιθανότητα μετά από ένα χρόνο εσύ να θέλεις επανασύνδεση αλλά ο Α να μην θέλει πλέον ή να μην είναι πλέον ελεύθερος. Αλλά δεν μπορείς να τα έχεις όλα…

Γενικά επαναλαμβάνω πως στην ηλικία σου πρωτεύει το να ζεις όμορφα το παρόν και είναι νωρίς για πολύ σοβαρές αποφάσεις.

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

Εφηβικά προβλήματα


συγνωμη για την ενοχληση με εστειλε μια φιλη μου και μου ειπε πως μπορω να σας μιλησω για καποια προσωπικα θεματα που με απασχολουν. Εδω και 3 συνεχομενα καλοκαιρια εχω πεσει σε βαρυα καταθλιψη, το ξερω γιατι εψαξα πολλες φορες τι με κανει να νιωθω τοσο ασχημα. Το καλοκαιρι του 2012 αρχισαν ολα οταν τελειωνα το γυμνασιο και στο σχολειο μας καθε χρονο κανουμε μια μεγαλη γιορτι και στο τελος οποια παιδια τραγουδανε η παιζουν καποιο οργανο ανεβαιναν στην σκηνη και ετσι 'εκλειναν' την γιορτι. Τελος παντων για να μην τα πολυλογο μας προτεινε η δασκαλα της μουσικης μου να τραγουδησω εγω και η φιλη μου. Και μετα απο μια-δυο μερες μας το ακυρωσε.. με πειραξε λιγο αλλα ειπα καλα δεν νομιζω να το εκανε επιτηδες γιατι ειπε πως θα τραγουδησουν μονο τα αγορια γιατι εχουνε γκρουπακι. Στο τελος αρχιζει η γιορτι και βλεπω ολα τα παιδια που τραγουδανε, στην σκηνη. Δυο κοριτσια αρχισαν να τραγουδανε το τραγουδι που θα ελεγα εγω και η φιλη μου... οταν τελειωσε το σχολειο η 'κολλητη' μου απομακρυνθηκε απο εμενα και εχασα επαφες και για ολο το καλοκαιρι δεν βγηκα απο το σπιτι... μετα αρχισαν παλι τα σχολεια και εκανα παρεα με αλλα παιδια.. το καλοκαιρι ηταν ετσι και ετσι, γεματο καυγαδες με φιλους και απο την αλλη χωρισαν οι γονεις μου και εφυγε ο πατερας μου απο το σπιτι. Το χειροτερο ηταν οτι ερχοταν καθε φορα και χτυπουσε το κουδουνι ζητωντας ειτε λιγο φαγητο, η λεφτα. Το ιδιο εγινα και φετος με το που εκλεισαν τα σχολεια η φιλη μου με παρατησε για το αγορι της και εμεινα παλι μονη... 
Ε.
Αναφέρεις κάποια προβλήματα που είναι συνηθισμένα στην εφηβική ζωή και θα πρέπει να μάθεις να τα διαχειρίζεσαι. Μόνο το πρόβλημα με τους γονείς σου είναι πραγματικά τραυματικό….
Ας τα πάρουμε από την αρχή:
1.   Το θέμα με τη χορωδία. Ήταν πραγματικά άσχημο αυτό που έγινε και η καθηγήτριά σου δεν φέρθηκε σωστά. Θα έπρεπε εσύ και η φίλη σου να την πλησιάσετε μετά τη γιορτή και πολύ ευγενικά να τη ρωτήσετε τι συνέβη. Να της εκφράσετε πώς νιώσατε και να ρωτήσετε αν φταίξατε σε κάτι. Πιστεύω πως θα είχε τη στοιχειώδη παιδαγωγική στάση να σας εξηγήσει τι έγινε και να ζητήσει συγνώμη για το ότι δεν σας ενημέρωσε για την αλλαγή. Μπορεί ένας καθηγητής να κάνει μια παράλειψη ή να φερθεί λάθος, αλλά ο μαθητής έχει δικαίωμα και υποχρέωση απέναντι στον εαυτό του να διεκδικήσει ευγενικά το δίκιο του.
2.   Η κολλητή απομακρύνθηκε και έγιναν καυγάδες με φίλους. Αυτά συμβαίνουν στις μαθητικές παρέες και δεν έγινε καμιά καταστροφή. Όσο κι αν μας στεναχωρούν, μας κάνουν πιο ώριμους ώστε να επιλέγουμε καλύτερες παρέες στο μέλλον. Για να πάρει κάποιος τον τίτλο του κολλητού ή του φίλου πρέπει να το αποδείξει σε βάθος χρόνου
3.   Η φίλη βρήκε αγόρι και απομακρύνθηκε. Δυστυχώς αυτό συμβαίνει με πολλά νέα παιδιά, ειδικά κορίτσια. Όταν ερωτευτούν δικαιολογείται βέβαια μια αρχική υπερ-απασχόληση με τη σχέση τους, αλλά σε λίγο καιρό θα πρέπει να ξαναβάλουν τους φίλους τους στη ζωή τους όπως πριν. Αν δεν το κάνουν, δεν αξίζουν τη φιλία μας, ούτε βέβαια να κλάψουν στην αγκαλιά μας όταν ξαναμείνουν μόνοι. Καλό είναι να μιλήσεις στη φίλη σου και να της πεις πώς νιώθεις
4.   Ο χωρισμός των γονιών δεν είναι εύκολο πράγμα για ένα παιδί. Υπάρχουν όμως χωρισμοί και χωρισμοί… Αν ο χωρισμός γίνει πολιτισμένα και οι γονείς συνεργάζονται μεταξύ τους για τα παιδιά, τότε το θέμα ξεπερνιέται. Αν όμως γίνονται έκτροπα σαν αυτά που περιγράφεις, έχεις απόλυτο δίκιο να νιώθεις άσχημα. Μίλησε στους γονείς σου γι αυτό. Πες τους πόσο σε πειράζει η κατάσταση και να λύσουν αξιοπρεπώς τις διαφορές τους. Αν δεν σε ακούσουν μπορείς να μιλήσεις σε κάποιο συγγενικό άτομο εμπιστοσύνης (γιαγιά, θείος κτλ) που θα μπορούσε να τους νουθετήσει.


Όπως κι αν έχει η κατάσταση, φρόντισε σιγά-σιγά να εμπιστευτείς τον εαυτό σου, να έχεις τη δική σου ζωή και να θέσεις στόχους για το μέλλον. Πηγαίνεις πλέον στο λύκειο. Ποιοί είναι οι στόχοι σου; Έχεις αποφασίσει τι θα σπουδάσεις; Μελετάς γι αυτό; Έχεις βρει άλλους φίλους, κάποιο φλερτ; Κοινωνικοποιήσου χωρίς να εξαρτάσαι και είμαι σίγουρη πως σιγά-σιγά θα διαμορφώσεις την κατάλληλη παρέα.