Όροι χρήσης

Όροι χρήσης για τη λειτουργία του blog. Παρακαλώ διαβάστε πριν στείλετε μήνυμα! Δεν απαντώ σε μηνύματα που δεν τηρούν τους όρους χρήσης!

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2015

Ο σύντροφος-σωτήρας

Είμαι 25 χρονών σπουδάζω και παράλληλα δουλεύω. Εϊμαι σε μια φάση που γενικά νιώθω να εξελίσσομαι. Αρχίζω να εξασκώ το επάγγελμα που θέλω να κολουθήσω στο μέλλον. Δεν κερδίζω πολλά, ζω με τους γονείς μου ακόμα αλλά καλύπτω τα έξοδα μου και βάζω και μερικά χρήματα στην άκρη. Τα αναφέρω όλα αυτά γιατί σε αυτήν την φάση μου είναι πολύ σημαντικό κάθε νέο πράγμα που καταφέρνω όσο μικρό και αν είναι. Θέλω να στήσω την δική μου επιχείρηση μελλοντικά.
Διατηρώ σχέση με μια κοπέλα. Είναι φανερό ότι έχει ψυχολογικά προβλήματα. Θέματα θυμού, διάφορες φοβίες και μια γενικότερη κυκλοθυμία. Σπουδάζει αλλά γενικά
  οι μέρες της είναι άδειες.
Νιώθω τα εξής: Απο τη μια πρέπει να την παρηγορώ και να δείχνω κατανόηση στις φοβίες της, πράγμα κουραστικό. Από την άλλη θέλει να περνάμε παραπάνω χρόνο μαζί στο σπίτι που νοικιάζει στην Αθήνα. Νίωθω οτι με χρειάζεται συνεχώς για το παραμικρό πράγμα. Για παράδειγμα έχει φοβία τώρα τελευταία με τα μέσα μαζικής μεταφοράς και αναγκάζομαι εγώ να την μεταφέρω.
Παράλληλα νιωθω αγάπη. Αλλά δεν εχω την εξάρτηση που νιώθει αυτή.
Υπάρχουν και θέματα ζήλειας. Υπάρχει σύγκριση του χρόνουν που αφιερώνω στη δουλειά με τον χρόνο που αφιερώνω στη σχέση. Προσπαθώ να τα βολέψω όλα μέσα στην εβδομαδα αλλά είναι μάταιο. Παρατήρησα ότι όταν αυτή έχει κάτι να ασχοληθεί, δεν μου δίνει και τόση σημασία. Προσπαθώ να την βγάλω απο το τρυπάκι "κάθομαι σπιτι-παιζω με τον υπολογιστή-με πιάνουν φοβίες-δεν κάνω τίποτα" αλλά δεν τα καταφέρνω. Προσπαθώ να της βρω δουλειά για να ξεκολλήσει, αλλά όλο βρίσκει δικαιολογίες. (Πχ υπάρχουν θέσεις σε μικρές επιχειρήσεις που γνωρίζω. Αλλά ούτε αίτηση δεν έκανε)
Υπάρχουν και θέματα με το σεξ. Νομίζω ότι έχει κολεοσπασμό που είναι μια δύσκολη ιατρική κατάσταση απο όσο έψαξα.
Δεν είχα γενικά άλλη σχέση. Την αγαπάω αλλά υπάρχουν όλα αυτά τα θέματα που πρέπει να λύσω για να το πάμε και πιο σοβαρά που θέλουμε. Κλασικά αρνείται οτι υπάρχει πρόβλημα ή σε άλλες φάσεις λέει οτι τα προβλήματα μας θα λυθούν και ότι όλα θα πάνε καλά.
Μου είναι όμως δύσκολο να φροντίζω ένα άτομο που συχνά πυκνά δεν είναι καλά.

Δ.

 

Όταν σε μια σχέση ο ένας τουλάχιστον έχει έντονα ψυχολογικά προβλήματα, η σχέση αυτή είναι πολύ δύσκολο να εξελιχθεί. Και όσο διατηρείται δεν είναι ισότιμη: Αν τα μέλη μιας σχέσης πάψουν να είναι άντρας-γυναίκα και γίνουν δάσκαλος-μαθητής, γιατρός ή ψυχολόγος ή νοσοκόμος και πάσχων, σωτήρας και θύμα κτλ, τότε η σχέση ακόμη κι αν διατηρηθεί για κάποιο διάστημα, κάποια στιγμή ή θα διαλυθεί ή θα εκπέσει σε μια παθολογική κατάσταση.
Εκτιμώ τη βοήθεια που προσφέρεις στη φίλη σου, αλλά κάποια στιγμή δεν θα το αντέχεις πλέον. Είσαι ένας νέος, δημιουργικός άνδρας γεμάτος ζωή και αναπόφευκτα θα κουραστείς με μια κοπέλα που είναι αδρανής και έχει πολλά θέματα να λύσει. Η δε κοπέλα θα επαναπαυτεί και θα εξαρτάται όλο και περισσότερο από σένα.
Πόσον καιρό συνδέεστε; δεν είδες  δείγματα της κατάστασης από την αρχή; μήπως τα είδες και έβαλες εξ αρχής σκοπό να τη «σώσεις»; σε τέτοια περίπτωση, μήπως διακατέχεσαι από το σύνδρομο του σωτήρα; μήπως κατά βάθος δεν έχεις εμπιστοσύνη πως σου αξίζει και μπορείς να ανταποκριθείς σε μια σχέση με μια κοπέλα υψηλότερων προδιαγραφών;
Η φίλη σου πρέπει να καταφύγει άμεσα σε ψυχοθεραπεία. Αυτή είναι και η βοήθεια που μπορείς να της προσφέρεις, να την πείσεις να αποδεχτεί πως έχει σοβαρά θέματα και να πάει να τα λύσει. Η πορεία ενός ανθρώπου προς την ψυχική υγεία είναι κατά βάση μοναχική. Οι άλλοι γύρω του δρουν επικουρικά, αν  μπορούν να το αντέξουν, αλλά τη βασική δουλειά την κάνει ο ίδιος.
Αν η φίλη σου αποφασίσει να φροντίσει τον εαυτό της, αν την αγαπάς και έχεις το κουράγιο θα την περιμένεις κρατώντας μια διακριτική στάση συμπαράστασης. Αλλά δεν θα την «αναλάβεις» εσύ. Δεν είσαι ο θεραπευτής της, αλλά ο σύντροφός της και μάλιστα σε μια σχέση  νέων παιδιών.
Αν πάλι εκείνη εξακολουθήσει να αρνείται τα προβλήματά της, είναι καλύτερο να φύγεις, όσο κι αν αυτό σου ακούγεται σκληρό. Πώς θα το πας σοβαρότερα με ένα τέτοιο άτομο; Απ ό,τι λες δεν απολαμβάνετε ούτε το σεξ! Πόσο θα αντέξεις σε μια τέτοια κατάσταση;
Γενικά βέβαια διαφωνώ με το να σκέφτεσαι το «σοβαρότερα» από τα 25 σου και μάλιστα με την πρώτη σου κοπέλα. Καλό είναι πρώτα να ωριμάσετε και οι δυο, να αποκατασταθείτε επαγγελματικά, να νιώθεις κι εσύ εμπιστοσύνη για την κοπέλα και μετά βλέπεις.

Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2015

Έλλειψη κοινωνικοποίησης

Είμαι 19 χρόνων. Στη Σχολή που έχω περάσει αντιμετωπίζω πρόβλημα απόκτησης φίλων. Αυτό σίγουρα οφείλεται στο γεγονός οτι είμαι ομοφυλόφιλος και στο λιγο μπουλινγκ που δέχτηκα. Ενώ ήμουν παιδί με αυτοπεποίθηση όταν μπήκα στην εφηβεία και άρχισα να καταλαβαίνω τι γίνεται όλα άλλαξαν. Άρχισα να κλείνομαι, να μην αποδέχομαι τον ευατό μου και να γίνομαι ευάλωτος στα σχόλια των άλλων.
Στο σχολείο υπήρχε μια παρέα 3-4 ατόμων ενοχλούσε την υπόλοιπη τάξη. Από εμένα σίγουρα υπήρχαν παιδιά τους ασκούσαν περισσότερο μπούλινγκ αλλά και άλλα που δεν τα πείραζαν τόσο. Θεωρώ πως βρισκόμουν κάπου στη μέση.
Ολα αυτά με έκαναν να απόκτησω κοινωνική φοβία. Εχω γύρω στους 4 φιλους και μία κολλητή στην οποία θα αποκαλυφθώ σε λίγα χρόνια . Στη σχολή έχουν κάνει προσπάθεια κάποια ατομα να με προσεγγίσουν αλλά δυστυχώς πολλές φορές τους απομακρύνω. Προτιμω να μη πηγαίνω στην σχολη. Συνήθως κάνω τρεξιμο και περπάτημα σε πολυ μεγάλες αποστάσεις.
Το προβλημα μου ειναι αν πρεπει να πηγαίνω σχολη ή οχι. Για ποιο λογο να πάω οταν ξερω πως δεν θα περάσω καλα και επειδη φοβαμαι να πλησίασω τους άλλους
Θα αναφέρω και ενα περιστατικό που έγινε χθες.  Ζήτησα απο ενα καινούργιο παιδι στη σχολη να μου δώσει ενα χαρτί για να σημειώσω . Αυτος μου ειπε για πλάκα οτι θέλει 20 λεπτα και μου έδωσε το χαρτί. Το συγκεκριμένο παιδι παρότι ηταν όμορφος και θα μπορούσε να εχει μια υπεροπτικη συμπεριφορά ηταν πολυ ευγενικός και φιλικός και μου εκανε τρομερή εντύπωση. Μετα απο λιγο είπα και εγω για πλάκα να πάω να του αφήσω ενα δεκάλεπτο. Φυσικά δεν ήθελε να το κρατήσει, μου εξηγουσε πωσ είχε κάνει πλάκα και φάνηκε να στενοχωρήθηκε. Αυτο το περιστατικό παρότι φαινεται ανούσιο για μένα σήμαινε πολλα γιατι ο τραμπουκος της τάξης μας ολη την ωρα απαιτούσε να του δίνουμε λεφτα.
Χ

 
Το θέμα σου είναι καθαρά θέμα αυτοεκτίμησης και κρίνω πως έχει άμεση σχέση με την ομοφυλοφιλία σου.
Δεν θεωρώ πως στα μαθητικά σου χρόνια υπέστης bulling. Σε κάθε σχολείο υπάρχουν κάποιοι εξυπνάκηδες που παίζουν το μάγκα και πειράζουν λίγο-πολύ όλα τα παιδιά. Και όλοι μας στα μαθητικά χρόνια κάπως τους φοβόμαστε. Αυτό όμως κατά κανόνα δεν μας δημιουργεί κοινωνική φοβία η οποία να διατηρηθεί ως το πανεπιστήμιο. Απλώς μας κάνει να είμαστε πιο προσεκτικοί στις παρέες μας και να προστατευόσαστε από τους εξυπνάκηδες.
Το γεγονός πως εσένα σε επηρέασε τόσο πολύ η κατάσταση των μαθητικών χρόνων έχει αν κάνει κυρίως με την ομοφυλοφιλία. Πολλά παιδιά όταν ανακαλύπτουν την προτίμησή τους ντρέπονται για αυτή, φροντίζουν να την κρύβουν και γίνονται υπερβολικά καχύποπτοι στη συμπεριφορά των άλλων. Κι εσύ δεν έχεις αποκαλύψει την προτίμησή σου στην κοπέλα που αποκαλείς κολλητή σου (άραγε τα 4 αγόρια φίλοι σου το ξέρουν;), οπότε αυτό δείχνει πως έχεις πρόβλημα με την προτίμηση αυτή.
Σχετικά με την ομοφυλοφιλία, έχω να σου πω πως δεν χρειάζεται να βάλεις ταμπέλα στον εαυτό σου από τα 19. Βρίσκεσαι στο στάδιο των πειραματισμών και κανείς δεν ξέρει τι θα προκύψει στο μέλλον. Ο,τι όμως και να προκύψει, θα πρέπει να το αποδεχτείς και να το διεκδικήσεις. Δεν θα το ανακοινώσεις σε όλους, αλλά οι άνθρωποι που θεωρείς φίλους είναι καλό να ξέρουν την αλήθεια για σένα. Όποιος σε συμπαθεί και σε κάνει παρέα θα σε κάνει γι αυτό που είσαι. Σε όποιους δεν αρέσεις υποθέτω πως απλώς δεν θα ασχοληθούν μαζί σου. Δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους και ο καθένας μας κάνει παρέα κυρίως με έναν κύκλο όπου υπάρχει αμοιβαία συμπάθεια και αποδοχή.
Η έλλειψη κοινωνικοποίησης δεν πρέπει να σε εμποδίζει να παρακολουθείς τη σχολή σου. Στα μαθήματα δεν πηγαίνουμε μόνο για να περάσουμε καλά, αλλά κυρίως για να μάθουμε. Επιπλέον, η συνεχής τριβή με τα άλλα παιδιά της ηλικίας σου θα σε κάνει να κοινωνικοποιηθείς κάπως.
Ο τρόπος που αντιμετώπισες το αστειάκι του συμφοιτητή σου δείχνει πόσο καχύποπτος είσαι και πόση δυσκολία έχεις σε μια κανονική φοιτητική κατάσταση.
Χρειάζεται να ενταχτείς άμεσα σε συμβουλευτική διαδικασία για να φτιάξεις την αυτοπεποίθησή σου, να ξεκαθαρίσεις και να αποδεχτείς τις σεξουαλικές σου προτιμήσεις, οπότε θα μπορέσεις και να κοινωνικοποιηθείς.

 

 

 

Κυριακή, 15 Μαρτίου 2015

Τι να κάνω μετά το ΤΕΙ;

Ειμαι 22 χρονων ,τελειωσα την σχολη "Πληροφορικη στην Διοικηση & Οικονομια" και αυτη την στιγμη κανω την πρακτικη μου σε ενα λογιστικο γραφειο. Εψαξα σε πολλες δουλειες πριν διαλεξω τα λογιστικα…αλλα ακομα και να ηθελα να παω καπου αλλου ,κανενας δεν ενδιαφεροταν για την σχολη μου...  Ακουγεται καπως ειρωνικο στο οτι ο υπευθυνος της πρακτικης στο ΤΕΙ με ειχε διαβεβαιωσει με e-mail πως θα μπορουσα να απασχοληθω σε οποιαδηποτε επιχειρηση και οργανισμο…
Τελοσπαντων για καλη μου τυχη , τελευταια στιγμη βρηκα ενα λογιστικο γραφειο,στο οποιο ο εργοδοτης με πηρε λογω του οτι εκεινη την περιοδο χρειαζοταν αμεσα προσωπικο!
Στην αρχη ηταν ολα καλα ,επειτα ομως οταν καταλαβα πως δεν ειναι και τοσο οργανωτικος στην δουλεια του και οτι τρεχαμε τελευταια στιγμη για τα παντα  ...κ αυτό αρχισε αυτο να μου δημιουργει αγχος! Συν οτι δεν ηξερα καλη λογιστικη..μιας και μονο ενα μαθημα ειχαμε κανει στο ΤΕΙ !
Αρχικα ,αρχισα να ψαχνω σεμιναρια ( σε ιδιωτικα κεντρα ) για να τα βαλω ολα σε μια σειρα...αλλά όταν ενημερωθηκα για τις τιμες…απογοητευτηκα πολύ και ειπα να το αφησω προσωρινα μεχρι να κατασταλαξω αν τελικα θα συνεχισω αυτό το επαγγελμα ή όχι…μην πανε χαμενα και τα λεφτα δηλαδη..
Ο προβληματισμος μου είναι ο εξης…ότι συνεχιζω να μην ξερω τι θελω! Μου αρεσει πολύ να ψαχνω συνταγες στο ιντερνετ και να παιρνω θετικα σχολια από την οικογενεια μου, από την άλλη ο φιλος μου λεει ότι κανω καλο μασαζ..και επισης ειμαι ανησυχο πνευμα και μου αρεσει πολυ να ψαχνω διαφορα πραγματα στο ιντερνετ και να φτιαχνω τα παντα μονη μου!!!
Εχει περασει απο το μυαλο μου να συνεχιζα με καποιο μεταπτυχιακο (για να εχω περισσοτερες ευκαιριες εργασιας)..αλλα επειδη σχεδιαζουμε με τον φιλο μου να μεινουμε σε επαρχια..φοβαμαι μηπως επενδυσω καπου και δεν το αξιοποιησω ποτε.. 
Συγνωμη για το μεγαλο κειμενο…δεν σας ζητω να παρετε εσεις την αποφαση..απλα με ολα αυτά που σας ειπα.. τι θα με συβουλευατε. Πως να λυσω ολο αυτο το κουβαρι απο το μυαλο μου; Τελος του μηνα τελειωνω την πρακτικη μου και δεν ξερω ακομα τι πρεπει να κανω

Μ

 

Στην κατάσταση αυτή βρίσκονται πολλά νέα παιδιά που έχουν τελειώσει μια σχολή. Ας βάλουμε λίγο τα πράγματα σε μια σειρά.
Η σχολή που τέλειωσες είναι γενικής φύσης και, όπως λέει ο τίτλος της, μπορεί να έχει πολλές εφαρμογές στην αγορά εργασίας. Πχ έχω γνωρίσει απόφοιτο της σχολής σου που εργάζεται ως καθηγητής Πληροφορικής σε γυμνάσιο. Θεωρητικά δίκιο έχει ο καθηγητής σου για τις δυνατότητες της σχολής, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως οι δυνατότητες αυτές θα βρεθούν μπροστά σου στις σημερινές συνθήκες της αγοράς εργασίας. Επιπλέον αυτή η σχολή είναι απλώς ένα ΤΕΙ κι εσύ είσαι μια νεαρή απόφοιτη. Υπάρχουν πιο έμπειροι απόφοιτοι Πανεπιστημίων και με μεταπτυχιακά, που αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα. Προς Θεού, μη νομίσεις πως εγώ προσωπικά υποτιμώ εσένα ή τα ΤΕΙ. Απλώς εκφράζω την άποψη που επικρατεί γενικά στην αγορά εργασίας, λαμβανομένου υπόψη πως υπάρχει υπερ-προσφορά μορφωμένων υποψηφίων και οικονομική στενότητα.
Η λογιστική δεν ήταν μέσα στα θέματα που διδάχτηκες, αλλά βρήκες να κάνεις πρακτική σε λογιστικό γραφείο. Δες την κατάσταση θετικά. Ακόμη κι αν δεν σου αρέσει η λογιστική, είναι καλό που θα πάρεις πρακτικές γνώσεις που μπορεί να σου χρησιμεύσουν αργότερα.
Ο εργοδότης δεν είναι οργανωτικός και τρέχετε την τελευταία στιγμή. Καλωσόρισες στον κόσμο της εργασίας! Δυστυχώς στις περισσότερες δουλειές αυτό γίνεται και θα πρέπει να μάθεις να το αντιμετωπίζεις χωρίς να αγχώνεσαι πολύ. Και ίσως αργότερα, όταν θα έχεις τα προσόντα και την εμπειρία, να συμβάλεις εσύ στην οργάνωση ενός επαγγελματικού χώρου.
Σκέφτεσαι πώς θα μπορούσες να αυξήσεις τα προσόντα σου και σε τι δουλειές να στραφείς στην επαρχία που θα πάτε.
Η άποψή μου για τον επαγγελματικό προσανατολισμό είναι ο νέος να στραφεί εκεί που του αρέσει κι όχι εκεί που υποτίθεται πως θα υπάρχει ζήτηση. Στις σημερινές συνθήκες αστάθειας της αγοράς εργασίας, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τη ζήτηση. Επιπλέον, εκεί που σου αρέσει θα γίνεις πολύ καλή και σήμερα μόνο οι πολύ καλοί επιβιώνουν επαγγελματικά. Και το κυριότερο, εκεί θα είσαι ευχαριστημένη και ψυχικά υγιής.
Άρα, ρώτησε τον εαυτό σου τι σε ενθουσιάζει: Αν είναι αυτό που σπούδασες, κάνε σχετικά σεμινάρια ή μεταπτυχιακό και στην επαρχία που θα ζήσετε θα ζητήσεις δουλειά σε κάποια επιχείρηση, γραφείο ή κατάστημα. Αν είναι το μασάζ, αισθητική κτλ, φρόντισε να πάς σε μια σχετική ιδιωτική σχολή ή ακόμη και ΙΕΚ όσο είστε ακόμη Αθήνα. Αν σε ενθουσιάζει η μαγειρική, πήγαινε σε σχολή μαγειρικής. Είναι στερεότυπο να αναζητάμε δουλειά μόνο στον τομέα που σπουδάσαμε. Σήμερα πολλοί δουλεύουν σε άσχετες δουλειές. Το πτυχίο σου δεν σου το παίρνει κανένας και μπορείς να το χρησιμοποιήσεις όταν βρεθεί η κατάλληλη ευκαιρία στο μέλλον.
Για νέες σπουδές ή σεμινάρια θα χρειαστεί να πληρώσεις και κανείς δεν σου εξασφαλίζει πως απαραίτητα η επένδυση αυτή θα αποδώσει. Θα πρέπει να ρισκάρεις, γι αυτό σου λέω να το κάνεις μόνο γι αυτό που αγαπάς. Μια ανέξοδη λύση είναι κάποιο δημόσιο ΙΕΚ. Γνωρίζω κοπέλα, απόφοιτη Παντείου (Πολιτικών Επιστημών) που λόγω της αγάπης της στα παιδιά έβγαλε ΙΕΚ νηπιοκομίας και σήμερα δουλεύει σε παιδικούς σταθμούς. Και συμφοιτήτρια της η οποία σπουδάζει σχέδιο μόδας και εργάζεται ήδη ως μοδίστρα (το πάθος της είναι η μόδα και τα ρούχα). Μόνο αν επενδύσεις χρόνο και χρήμα εκεί που σου αρέσει και τα καταφέρνεις, μόνο τότε η επένδυση έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να αποδώσει.
Κάτι ακόμα που θα πρέπει να σου επισημάνω είναι πως οι σπουδές και η προσπάθεια για καριέρα είναι μια συνεχής διαδικασία και μ αυτές θα ασχολείσαι συνεχώς. Οπότε μη νομίζεις πως σ αυτή τη φάση θα πάρεις οριστικές αποφάσεις ζωής. Φρόντισε προς το παρόν να βρεις οποιαδήποτε δουλειά και δώσε χρόνο στον εαυτό σου.