Όροι χρήσης

Όροι χρήσης για τη λειτουργία του blog. Παρακαλώ διαβάστε πριν στείλετε μήνυμα! Δεν απαντώ σε μηνύματα που δεν τηρούν τους όρους χρήσης!

Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

Σχέση με οικονομικές δυσκολίες

ειμαι 26 χρονων κ το αγορι μου 36 ειμαστε  μαζι εναμισι χρονο κ μενω στο σπιτι του απο τον πρωτο καιρο 5 μερεσ την εβδομαδα.λογο ενοσ ατυχηματος δν μπορω να ξαναδουλεψω κ παιρνω αναπιρικη συνταξη.αυτη ληγει καθε 3 χρονια.ετσι εγινε κ σε εμενα.απο τον δεκεμβριο μεχρι σημερα δν μπορεσα να προσφερω τπτ,οθτε εναν καφε γτ κ η οικογενεια μου επειδη ειμαστε πολλα ατομα ειμαστε στριμογμενη.δν μπορουσα να δανειστω.μου εδινε για τα λεωφορεια μου που τον μηνα βγαινανε 40Ευρο.ολα τα εξοδα επανω του,εχει καρτεσ γυμναστηριο φορουσ ακινιτης περιουσιασ κ πολλα τρχων εξοδα.αυτοσ βγαζει 1.200.εκανε υπομονη τοσους μηνες,φτιαχνουμε κ το σπιτι σιγα σιγα γτ θελει να κανουμε οικογενεια.σημερα μου ειπαν οτι απο το ικα οτι θα πληρωθω τελοσ αυγουστου,του το ειπα κ φρικαρε,φωναζε,του εξηγησα οτι δν φταιω εγω που με καθυστερησαν 9 μηνεσ τωρα.μου ειπε οτι εχει τοσα εξοδα κ δν φτανουν,το ξερω κ ουτε του ζητησα λεφτα ουτε να με βγαζει σε εστιατορια.καθημερινα του φευγουν τουλαχιστον 40ευρο.σουπερ μαρκετ βενζινη κ εναν καφε την ημερα εαν παμε.τον ρωτησα εαν σκεφτηκε να με χωρησει κ ειπε οτι το σκεφτηκε γτ δν ειχε συνιθησει η κοπελα του να ειναι τελειως αφραγκη τοσουσ μηνεσ,να μν εχει για τα καθημερινα τησ εξοδα.εννοειτε πως με επιασαν τα κλαμματα γτ υποτιθεται οτι φτιαχνει το σπιτι για εμας κ εχθεσ τον ρωτησα εαν το μετανιωσε εστω μια στιγμη κ μου επε πωσ οχι κ οτι εαν δν ειμασταν μαζι θα το αφηνε ετσι.πραγματικα ειδη εχουν φυγει γυρω στισ 10.000 κ δν εχουμε φτιαξει ακομα τπτ.σημερα θα πηγαινα σπιτι του κ μου ειπε να το αφησουμε καλυτερα για να ηρεμησουμε.θελω τοσο πολυ να βοηθησω κ δν μπορω,να δανειστω ειναι αδυνατον,απο ποιον?κ για εναν μηνα παραπανω που οντως τελοσ αυγουστου θα  με πληρωσουν  τα αναδρομικα κ θα παρω 3,200 ειναι λογοσ να σκεφτει να με χωρησει?δν λεω οτι δν ειναι βαροσ να εχει λεφτα μονο ο ενας,αλλα γτ να το σκεφτει ετσι?γιορταζει 15αυγουστου,εχει να βγαλει τουσ φιλους του,να παρει δωρο στην μανα του κ στην αδερφη του γτ κ αυτεσ γιορταζουν,την δεη το γυμναστηριο τα καθημερινα εξοδα,δυσκολοσ μηνας το καταλαβαινω.οταν ειχα μεχρι κ τον δεκεμβριο του 2013 εκανα οτι μπορουσα γτ τοτε το ικα μου εδινε 230 τωρα ομως θα παιρνω 350. 
M
Δεν θα ασχοληθώ με την ανάλυση των οικονομικών σας, δεν είμαι λογίστρια! Από το μήνυμά σου το νόημα είναι το εξής: Ο επί ενάμιση χρόνο σύντροφός σου με τον οποίο προγραμματίζετε οικογένεια διαμαρτύρεται γιατί φέρει μόνος του πολλά οικονομικά βάρη.

Δεν γνώριζε την οικονομική σου κατάσταση όταν συνδεθήκατε και είδατε πως η σχέση πάει σοβαρά; Δεν γνώριζε πως τα έσοδά σου είναι ελάχιστα και διακεκομμένα και η οικογένειά σου φτωχή; Πώς σκέφτηκε να σου προτείνει γάμο και να επενδύσει σε σπίτι αν δεν τα υπολόγισε όλα αυτά;

Προφανώς βρίσκεται σε μεγάλη πίεση αυτή την περίοδο, γι αυτό είναι καλό να απομακρυνθείς λίγες μέρες, να ηρεμήσει και να μην πιεστεί παραπάνω.

Σε 1-2 εβδομάδες, φρόντισε να κάνετε μια σοβαρή συζήτηση: Αυτή είσαι κι αυτά μπορείς να προσφέρεις οικονομικά στην κοινή σας ζωή. Βάλτε τα κάτω και ζήτησέ του να δεσμευτεί αν σε θέλει με αυτές τις οικονομικές συνθήκες. Εσύ είσαι όντως ανίκανη προς εργασία ή θα μπορούσες να κάνεις κάτι; Αν ο σύντροφός σου κρίνει πως τα οικονομικά προβήματα τον ξεπερνούν, είναι καλύτερα να χωρίσετε από τώρα και όχι αργότερα που θα έχετε οικογένεια. Αν η αγάπη του για σένα επικρατήσει και μείνετε μαζί, φρόντισε να ελαχιστοποιήσεις τις οικονομικές σου απαιτήσεις και αν είναι δυνατό να κάνεις κάτι επαγγελματικά, ό,τι μπορείς.

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Συνεξάρτηση μητέρας και εξηντάχρονου γιου


Είμαι 59 χρονών και παντρεμένη από τα 26 μου με τον Χ, τρία χρόνια μεγαλύτερό μου. Δεν αποκτήσαμε παιδιά. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζω είναι η προσκόλληση του Χ με την μητέρα του ετών 90 και εκτός από τα γεράματα υγιέστατη με την οποία μένουμε στο ίδιο οίκημα αλλά σε διαφορετικά διαμερίσματα.

Μια αναδρομή με πείθει πως η προσκόλληση αυτή υπήρχε ακόμα πριν παντρευτούμε, και εντάθηκε αμέσως μετά τον γάμο μας. Όσα χρόνια αποκτήσαμε δικό μας σπιτικό, ασχολήθηκε ελάχιστα με αυτό και πιθανόν και με εμένα. Οι ελάχιστες έξοδοι μας και κατόπιν πίεσης δικής μου προϋπέθεταν την συναίνεση των δικών του.

Ο Χ έχει μια αδελφή που είτε έχει βολευτεί με την στάση του είτε γιατί έχει διαφορετικό χαρακτήρα δεν έχει τέτοιου είδους αντιδράσεις. Απο αυτήν έμαθα πως όταν ήταν μικρά και πήγαιναν σχολείο η μάνα τους συνήθιζε να τα χαιρετά λέγοντας πως όταν θα επέστρεφαν αυτή θα είχε πεθάνει.

Τώρα ο Χ έχει εντελώς προσκολληθεί στην μητέρα του έχουμε να βγούμε μαζί περίπου δύο χρόνια. Επίσης για λίγα χρόνια λόγω της δουλειάς μου πήρα μετάθεση για το εξωτερικό εκπληρώνοντας έτσι ένα όνειρό μου να δω πώς είναι ο κόσμος πέρα από την Ελλάδα, δεδομένου ότι ο Χ απέκλειε ένα μακρινό ταξίδι λόγω των γονιών του. Ο Χ ερχόταν για μια βδομάδα κάθε μήνα, το χαιρόταν και ακόμα μιλά συνεχώς για τις εμπειρίες του.

Επέστρεψα κάπου στα 50 και με έκπληξη διαπίστωνα καθημερινά πόσο πιο μόνη ήμουν εδώ μέσα στο ίδιο το σπίτι μου. Μου δήλωσε πως για το οτιδήποτε η μάνα του προηγείται, ανεβαίνει στο σπίτι μονάχα για να φάει και να κοιμηθεί, δεν βγαίνει πια καθόλου, δεν έχει φίλους αλλά ούτε και θέλει να προσκαλέσω κάποιον εφόσον αυτή η πρόσκληση θα τον κρατήσει μακριά από την μητέρα του. Έχει αποκτήσει πια όλες τις συνήθειές της και είναι αδιάφορος ακόμα και στις προτροπές των γιατρών που του είπαν ότι έχουμε και οι δύο ανάγκη από περισσότερη κοινωνική ζωή. Η μητέρα του κάνει συνεχώς προσπάθειες να μην τον αφήσει να απομακρυνθεί από κοντά της, ενώ παράλληλα εκείνος μου έχει πει δύο τουλάχιστον φορές ότι παρακαλά να πεθάνει για να ελευθερωθούμε. Επειδή εγώ έχω παραιτηθεί από το να αλλάξω αυτή του την στάση, επειδή νιώθω λίγο πικραμένη που η ζωή μου κύλησε μέσα στην δική του την απουσία και επειδή φοβάμαι πως τα προβλήματά μου θα επιδεινωθούν θα σε παρακαλούσα να μου πεις την άποψή σου.

Χ.

Εδώ πρόκειται για μια κατάσταση συν-εξάρτησης που δημιουργήθηκε από τη μητέρα, για λόγους δικών της ψυχολογικών ελλείψεων. Ο γιος ήταν προφανώς πολύ αδύναμος για να φέρει αντιρρήσεις και έτσι δημιουργήθηκε στην οικογένειά τους ένα δίπολο με συμπληρωματική παθολογία. Όσο κι αν ο σύζυγος λέει πως θα απελευθερωθεί με το θάνατο της μητέρας, δυστυχώς η εξαρτητική και αδύναμη προσωπικότητά του θα παραμείνει και μετά το θάνατό της. Οι σχέσεις δεν καταλύονται με τη φυσική απομάκρυνση ή ακόμη και με το θάνατο, αν δεν τις λύσουμε μέσα μας.


Για να αλλάξει ο άντρας σου θα πρέπει να το συνειδητοποιήσει και να το επιδιώξει ο ίδιος. Το μόνο που μπορείς να κάνεις εδώ είναι να τον καθοδηγήσεις σε διαδικασία ψυχοθεραπείας, με μια ήρεμη συζήτηση εφόλης της ύλης. Τώρα το θέμα είναι τι θα κάνεις εσύ με τον ευατό σου...

Υποθέτω πως είδες τα σημάδια πριν τον παντρευτείς, αλλά ο έρωτας και η νεαρή ηλικία σε έκαναν να προχωρήσεις μαζί του. Παρατηρώ πως έκανες κάποιες προσπάθειες να επιλύσεις την κατάσταση, όπως το να πάτε για λίγο σε δικό σας σπίτι και να φύγεις στο εξωτερικό. Αυτά όμως δεν διόρθωσαν τίποτα ουσιαστικά, και πέρασες 33 χρόνια ανικανοποίητη από το γάμο σου.

Τι είναι αυτό που σε έκανε να παραμείνεις; Πάντα στις σχέσεις μας γίνεται ένας εσωτερικός "ισολογισμός" που μας οδηγεί στο να μείνουμε ή να φύγουμε. Υποθέτω λοιπόν πως για σένα τα θετικά της σχέσης ήταν περισσότερα από τα αρνητικά και ίσως αυτό να οφείλεται και στο φόβο σου για το άγνωστο, τη μοναξιά, σε στερεότυπα, αβάσιμες ελπίδες κτλ. Αυτά λοιπόν πιστεύω πως θα έπρεπε πρώτα να διερευνήσεις. Το σώμα σου έχει αρχίσει να διαμαρτύρεται για να σε κάνει να ψαχτείς, γιατί όταν δε μιλά η ψυχή μιλά το σώμα.

Ποιά είναι τα συναισθήματά σου για τον άντρα σου σήμερα; Τον αγαπάς; θέλεις να παραμείνετε μαζί στην τρίτη ηλικία; προσδοκάς κι εσύ αλλαγές με το θάνατο της πεθεράς σου; Αν η κατάσταση έχει γίνει αφόρητη και δεν αντέχεις, υπονομεύεται και η υγεία σου, ίσως θα έπρεπε να σκεφτείς να χωρίσεις, έστω και αργά. Αν αποφασίσεις να παραμείνεις, φρόντισε να έχεις και μια ανεξάρτητη ζωή: να έχεις φίλους, ενδιαφέροντα, να βγαίνεις, να κάνεις ταξίδια και να διατηρήσεις από τη συνύπαρξη με το σύζυγο μόνο τα κομάτια που σε ευχαριστούν.

Σε κάθε περίπτωση, αξίζει να ψάξεις μέσα σου με τη βοήθεια ψυχοθεραπείας τους λόγους που σε έκαναν να ζεις με μια "απουσία" και βέβαια να προλάβεις την επιδείνωση της ζωής σου.

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Εξάρτηση

 Ειμαι  στα 48. Εδω και 4,5 χρόνια συνδέομαι με τον Χ, σήμερα 52 χρονων. Μένω μόνη μου, χωρίς κάποια υποχρεωση (δεν έχω παιδιά), ο συγκεκριμένος μένει με την υπέργηρη μητερα του.
Εδω και ενάμιση χρόνο μου ζητησε να χωρισουμε και από τότε συνευρισκομαστε ερωτικά ελάχιστες φορές, συνεχίζουμε όμως να συναντιομαστε δυο με τρεις ή τεσσερις φορες την εβδομαδα για καφε, φαγητό ή βόλτα.
Η σχεση, όπως ειχε διαμορφωθεί εξαρχής, ήταν σύμφωνα με τα δικά του θέλω, και γω απλά ακολουθούσα. Οταν όμως ασφυκτιουσα δημιουργούνταν κάποια ένταση η οποία συνήθως  οδηγούσε σε ολίγων ημερών απομάκρυνση και μετα από επίμονες δικες μου προσπάθειες, ξαναερχόμασταν σε επαφη και κάπως ετσι περνουσε ο καιρός.
Πριν εναμιση χρονο απευθυνθηκαμε σε γιατρους προκειμένου να κάνουμε προσπάθεια για παιδι (μετα από δικη μου πρωτοβουλια, και επειδή εκείνος ομολογουσε πως ηθελε ένα παιδι για να προχωρησει μαζί μου) με τη διαδικασια της εξωσωματικής, την οποία όμως διακοψαμε μετα από δικη του επιθυμία, παρολο που ειχαμε κανει όλες τις σχετικές εξετασεις.
Μου ειπε για πολλοστη φορα πως αυτος μου εχει πει να χωρισουμε, πως δεν θελει κατι άλλο, πως συναντιομαστε γιατι του το ζηταω εγω και πως ο ιδιος δεν τον ενδιαφερει. Βρισκομαστε δυο με τρεις φορές την εβδομάδα στο ιδιο μοτιβο. Λέει πως  ο βασικος λόγος που δεν ειμαστε μαζι ειναι που δεν μπορούμε να κανουμε παιδι. Επειδη όπως λέει, εμείς οι δυο δεν έχουμε μελλον γι αυτο και δεν θέλει να με εκμεταλευτεί. Εχω μπλοκάρει αφανταστα, εχω πιασει πατο, δεν βρισκω κανενα νοημα σε ότι κάνω, απο την άλλη πάλι δεν μπορω να σταματησω να του τηλεφωνω, δεν μπορω να μην τον ακουω και βλεπω, εστω και έτσι. 
Α.

Αυτό που σε συνδέει με τον Χ λέγεται εξάρτηση! Ο άνθρωπος είναι ξεκάθαρος: Δεν το ενδιαφέρει η σχέση μαζί σου. Ίσως αν συναντιόσασταν νεότεροι και υπήρχε η δυνατότητα άνετης τεκνοποίησης, τότε θα ήταν μαζί σου στο πλαίσιο μιας οικογένειας. Τώρα όμως που κάτι τέτοιο ή δεν είναι εφικτό ή είναι εφικτό με πολύ κόπο, ή απλώς νιώθει μεγάλος για τέτοιες προσπάθειες, δεν σε θέλει μόνο για σένα.
Η δική σου επιμονή και υποταγή του προσφέρει μια σχέση με τους δικούς του όρους: όποτε θέλει έχει μια απλή συνοδό και όποτε θέλει, μια στο τόσο, έχει και μια γυναίκα πρόχειρη για σεξ. Ίσως βρίσκεις το ύφος μου σκληρό, αλλά πρέπει να καταλάβεις πως έτσι έχουν τα πράγματα και να πάψεις να υποτιμάς τον εαυτό σου.

Φύγε! Ζήτησε τη βοήθεια ψυχολόγου για να βοηθηθείς σ αυτό. Έχεις επενδύσει πολύ στη σχέση αυτή και μάλλον δεν έχεις στη ζωή σου άλλα στηρίγματα. Φρόντισε να αποχτήσεις! Δουλεύεις, έχεις φίλους, ενδιαφέροντα; Φρόντισε να βγαίνεις για να γνωρίζεις νέα άτομα. Αν η μοναξιά σου είναι τόσο βαριά, μπορείς ακόμη και να απευθυνθείς σε γραφεία ή ιστοσελίδες γνωριμιών. Πάντως όποιος άντρας σε προσεγγίσει, θα πρέπει να το κάνει για σένα και όχι ως «δοχείο» ενός μελλοντικού παιδιού, πράγμα που είναι πλέον ανέφικτο ή εξαιρετικά δύσκολο.