Όροι χρήσης

Όροι χρήσης για τη λειτουργία του blog. Παρακαλώ διαβάστε πριν στείλετε μήνυμα! Δεν απαντώ σε μηνύματα που δεν τηρούν τους όρους χρήσης!

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Μηδενική αυτοπεποίθηση

Είμαι 25 χρονών και γενίκα στην ζωή μου έχω φόβο για τα πάντα έχω μηδενική αυτοπεποίθηση λόγο το τι πιστεύω πως έχω λίγα παραπάνω κιλά.έχω σχέση μ'ένα παίδι της ίδιας ηλικίας εδώ και 1,5 χρόνο αλλά τα πράγματα έχουν αρχήσει και αλλάζουν για μας.είναι χρεωμένος αγχομένος και δεν είμαι η πρωτεραίοτητα του πια.γενικά πιέζεται πολυ απ'την δούλεια του σε εστιατόριο που φτιάχνει χαμπουργκέρ.και η οικογένεια του τον πιέζει πολύ.κι ετσί αυτό εχεί αντίκτηπο και σε μένα. εχεί αρχήσει και μου επιτήθεται λεκτικά.δεν σκεφτέται πολύ λογικά εκνεύριζεται πολύ πιο ευκολά και γενίκα αισθάνομαι πως κατακαποιό τροπό ξεσπάει σε μενάπιστεύω πως για όλα φταίει το οικονομικό πρόβλημα που έχει.εγώ προσπαθώ να ειμαί ψύχραιμη αλλά δεν ξερώ μερικες φορές νιωθώ οτι δείνω και δεν παίρνω τίποτα.κι οχί μόνο μ'αυτόν με όλες τις σχέσεις μου έτσι ήμου πάντα φοβισμένη ανασφαλής με αποτέλεσμα να αδειαζω και να φεύγω.θέλω λοιπόν να μου πείτε πως μπόρω να βοηθησώ την σχέση μου ;γιατί ειλικρινά εχώ απελπηστεί.......και δεύτερον από που πηγάζει η τόση φοβία,η τόση ανασφάλια

Χ

Από τη χαμηλή σου αυτοπεποίθηση πηγάζουν όλα αυτά!

Όταν ανεχόμαστε μια σχέση που δεν μας ικανοποιεί, αυτό σημαίνει πως δεν εκτιμάμε αρκετά τον εαυτό μας. Αν η αυτοπεποίθησή σου δεν φτιάξει, δεν θα περνάς καλά ούτε μόνη σου ούτε με κάποιον άλλον και επιπλέον πάντα θα κινδυνεύεις να εκπέσεις στο ρόλο του θύματος. Το θέμα σου είναι πολύ γενικό και δυστυχώς δεν μπορείς να βοηθηθείς από ένα μήνυμα. Μια συμβουλευτική διαδικασία μπορεί να σε βοηθήσει.

Με την ευκαιρία, θέλω να παρακαλέσω τους φίλους που μου γράφουν να μη γράφουν το θέμα τους στα σχόλια άλλης ανάρτησης, αλλά στο triadaf@otenet.gr. Αν γράφουν στα σχόλια, δεν έχω τη δυνατότητα να αφαιρέσω στοιχεία αναγνώρισης ούτε να στειλω την απάντησή μου και σε προσωπικό μήνυμα.

Ο κατά φαντασίαν… εραστής

Είμαι 48 χρονών εργαζόμενη.Πριν ένα χρόνο ανακάλυψα ότι ο σύζυγος μου με απάτησε. Το παραδέχτηκε και μου τεκμηρίωσε γιατί το έκανε.25 χρόνια παντρεμένοι με 2 παιδιά ενήλικες .Νόμιζα οτι το ξεπέρασα.Ομως πιστεύω οτι δεν τον αγαπώ πια ,δε θέλω όμως να τον βγάλω από τη ζωη μου.Ξεκίνησα λοιπόν διάφορες δραστηριότητες για να παλέψω την κατάσταση.Να βρω τον εαυτό μου.Αρχισα χορό.Ο δάσκαλος 37χρονών με προκαλούσε λίγο σεξουαλικά(και τις αλλες μαθήτριες)και κολακευόμουν.Μέχρι που το σεξουαλικό έγινε συναισθηματικό.Παντρεμένος κι αυτός 3 χρονια ,συνολική σχέση 10 ετη με τη γυναίκα του.Δεν προχωρούσαμε βέβαια σε σεξ αλλα σε αγκαλιές χάδια ματιές και κοπλιμεντα και απέξω απεξω μιλούσαμε για σεξ μεταξύ παντρεμένων.Τηλέφωνα που με έπαιρνε ενώ ηταν διακοπές με τη γυναίκα του,μου έλεγε πόσο του έλειψα κλπ.Αποφάσισα τοτε να του πω να βρεθούμε μόνοι μας μια μερα.Κι εκει άλλαξαν όλα.Σε πρώτη φαση είπε οτι θέλει να βρει χρόνο,μετά με αγκάλιαζε και με φίλαγε στο πρόσωπο- (οχι στο στόμα)-με κάθε ευκαιρία και μετά απο μέρες μου υπέδειξε οτι είναι δάσκαλος .Διαχωρίζει το επαγγελματικό από το προσωπικό και με λίγα λόγια έκανε τον κινέζο.Οταν ξαναχορέψαμε και άρχισε πάλι τα χάδια και αγγίγματα σε επίμαχα σημεία ,του είπα με λίγα λόγια οτι εγώ δεν εχω ενδοιασμούς ,δεν κολώνω κι οτι πρέπει να είμαστε ειλικρινείς με αυτα που νιώθουμε.Ελεγε οτι αυτός μπορεί να διαχειριστεί καταστάσεις που οι μαθήτριες αισθάνονται άσχημα.Μου είπε ότι μου κάνει κακό και οτι είναι σίγουρος οτι θα πάω σε άλλο δάσκαλο.Μίλησα έντονα και του είπα ότι το σκηνικό αυτό μόνο την ώρα του χορού είναι νοσηρό,είμαι γυναίκα κι όταν ο άλλος με θέλει το καταλαβαίνω όπως και οι άντρες.Τι γνώμη έχεις ,ειναι συναισθηματικά ανώριμος?Στοχεύει στην πελατεία?(Εχει περάσει και κατάθλιψη απο χωρισμό που τον σημάδεψε επαγγελματικά και συναισθηματικά)

Χ

Είναι προφανές πως ο άνθρωπος παίζει. Πρόκειται για ένα φαινόμενο αρκετά συχνό: Ένας γοητευτικός άντρας με την αίγλη του «δασκάλου» σε ένα χώρο με πολλές γυναίκες (πολλές από αυτές διαθέσιμες) και μέσα σε ένα πλαίσιο στενής σωματικής επαφής (γυμναστική, χορός) ή πνευματικής (ομάδες ψυχολογίας ή εσωτερισμού) ή καλλιτεχνικής (σχολές χορού, ζωγραφικής, θεάτρου, χορωδίες) ή ακόμη και εκπαιδευτικής (γυναικοκρατούμενες σχολές) βρίσκει την ευκαιρία να απολαύσει θαυμασμό και φλερτ πολλών γυναικών και γίνεται ένας.. μικρός θεός! Έτσι καλύπτει προσωπικές ανασφάλειες, βαλτωμένη σχέση με τη σύζυγο, ψυχολογικά απωθημένα και ό,τι άλλο πρόβλημα έχει. Επιπλέον υπάρχει και το παράπλευρο πλεονέκτημα της προσέλκυσης μαθητριών, γιατί όχι;

Εννοείται πως κάποιος που αναλαμβάνει να παίξει αυτό το ρόλο είναι συναισθηματικά ανώριμος και έχει πολλά απωθημένα ναρκισσισμού και «εξουσίας», οπότε δεν είναι να τον βλέπει κάποια σοβαρά ή να περιμένει ουσιαστικά πράγματα απ αυτόν.

Αν είσαι πρόθυμη για μια εξωσυζυγική σχέση μεταξύ παντρεμένων, θα πρέπει να βρεις κάποιον αποφασισμένο για το ίδιο, χωρίς παιχνιδάκια και θέλω-δε-θέλω. Και αν ένας άντρας δεν αρπάζει την ευκαιρία όταν του δίνεις το πράσινο φως, δεν αξίζει τον κόπο να ασχοληθείς παραπάνω.

Θα ήθελα ωστόσο να ασχοληθώ περισσότερο με σένα. Μένεις σε ένα γάμο με αρκετό βαθμό σύμβασης. Αυτό από μόνο του πιστεύω πως σου μειώνει την αυτοπεποίθηση. Σωστά αποφάσισες να βγαίνεις και να ασχοληθείς με ένα καλλιτεχνικό ενδιαφέρον. Και αφού μένεις σε έναν τέτοιο γάμο, κάποια εξωσυζυγική σχέση είναι πολύ πιθανό ενδεχόμενο. Δώσε όμως αξία στον εαυτό σου και μην ασχολείσαι με νάρκισσους, ούτε με επαγγελματίες του είδους ούτε φυσικά και με άντρες που αρέσκονται σε εφηβικά παιχνιδάκια.

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015

Τι γίνονται οι νεανικές φιλίες;

Είμαι 20 και το τελευταίο καιρό με ενοχλούν πολύ άσχημες σκέψεις και πολύ ανόητες.Φοβάμαι πως μεγαλώνοντας θα χάσω τους φίλους μου και θα μείνω μόνη μου.Ανησυχώ οτι θα αλλάξουν και δεν θα νιώθουν το ίδιο για μένα,ότι θα απομακρυνθούν και θα χαθούν όταν θα παντρευτούν.Φοβάμαι και τρέμω στη σκέψη οτι δεν θα υπάρχει ενδιαφέρον και θα σταματήσουμε να αγαπιόμαστε.Δεν θέλω να τα σκέφτομαι όλα αυτά γιατί είναι πολύ χαζό και μόνο κακό μου κάνει.Πιστεύω πολύ στη φιλία και θέλω να μεγαλώνω μαζί με τις φίλες μου,δηλαδή τους ανθρώπους που αγαπώ.Να ωριμάσουμε μαζί και να είμαστε συνοδοιπόροι ανεξάρτητα από τις φάσεις της ζωής του καθενός.Εξάλλου είναι δυνατόν όταν αγαπάς κάποιον γι'αυτό που πραγματικά είναι να τον αντικαταστήσεις με κάτι ή κάποιον άλλο και να μην ενδιαφέρεσαι γι'αυτόν?Οι περισσότεροι λένε οτι δεν παραμένουν  οι φίλοι μεγαλώνοντας αλλά δεν θέλω να το πιστέψω και εγώ από τη μεριά μου τουλάχιστον θα κάνω οτι καλύτερο μπορώ.Καθένας μιλάει με βάση αυτά που έχει ζήσει και καθένας έχει το δικό του μοναδικό δρόμο στη ζωή,παλεύοντας γι'αυτά που αγαπάει.Αυτά τα συμπεράσματα για τη ζωή με θλίβουν,λες και όλοι ζούμε και σκεφτόμαστε τα ίδια. Εσείς τι λέτε?.Επίσης,πώς νομίζετε πως πρέπει να αντιδράμε όταν ένας φίλος μας κάνει ερωτική σχέση και ξεχνάει τους υπόλοιπους?Πως είναι δυνατόν όταν αγαπάς κάποιον να μην ενδιαφέρεσαι τι κάνει.Και εγώ έχω υπάρξει σε σχέση αλλά ποτέ δεν παραμέρισα τους φίλους μου.

Ε

Οι φίλοι μας αποτελούν ένα πολύ σπουδαίο κεφάλαιο στη ζωή μας. Ειδικά στην εφηβική και στη νεανική ηλικία οι φίλοι αποτελούν έναν πολύ σημαντικό παράγοντα επιρροής και υποστήριξής  μας. Μέσα από τις σχέσεις αυτές μαθαίνουμε τους ανθρώπους και ωριμάζουμε. Υπάρχει μάλιστα στην ψυχολογία η άποψη πως μέσα από τους «κολλητούς» της νεανικής ηλικίας μαθαίνουμε τον εαυτό μας, από την κοντινή παρατήρηση των ομοειδών μας, και πως αυτό συμβάλλει στην απόκτηση ψυχικής ισορροπίας.

Τι γίνεται όμως όταν μεγαλώσουμε; Εκτός από την ενστικτώδη συμπάθεια που μας συνδέει με τους φίλους μας, υπάρχει και το θέμα της ιδεολογίας και των κοινών συνθηκών ζωής.

·       Οι φιλίες που τις συνδέει κοινή ιδεολογία είναι οι πιο δυνατές. Στη νεανική ηλικία όμως η ιδεολογία μεταβάλλεται πολύ έντονα. Αν τα νεαρά παιδιά εξελιχτούν ιδεολογικά προς την ίδια κατεύθυνση, οι νεανικές φιλίες μπορεί να γίνουν φιλίες ζωής. Αν όχι, θα διαλυθούν. Και με βάση τη νέα τους ιδεολογία θα κάνουν νέους φίλους.

·       Υπάρχουν φιλίες που τις συνδέει κυρίως οι κοινός τρόπος ζωής και τα κοινά ενδιαφέροντα: Είμαστε συμμαθητές ή συμφοιτητές, έχουμε την ίδια ηλικία, είμαστε πολλές ώρες μαζί στο σχολείο, βγαίνουμε στα ίδια μέρη, έχουμε τις ανησυχίες και τα ενδιαφέροντα της ηλικίας και της εποχής και όλα αυτά μας φέρνουν κοντά. Αν δεν υπάρχει κάτι βαθύτερο και οι τρόπος ζωής αλλάξει, τότε οι φιλίες θα διαλυθούν και θα αντικατασταθούν με καινούργιες. Ακόμη κι αν δεν υπάρχει κάτι βαθύτερο αλλά  ο τρόπος ζωής εξελιχθεί με παρόμοιο τρόπο, τότε η φιλία μπορεί να συνεχιστεί όσο αυτός ο τρόπος είναι κοινός. Πχ είμαστε φίλες από το σχολείο και μετά περνάμε στο Πανεπιστήμιο στην ίδια πόλη, έχουμε ή δεν έχουμε και οι δυο αγόρι, συχνάζουμε στα ίδια μέρη κτλ και έτσι η φιλία διατηρείται και στη φοιτητική ηλικία.

Το συμπέρασμα είναι πως, ναι, μπορούν να διατηρηθούν οι νεανικές φιλίες, αν τα νέα παιδιά εξελιχθούν προς την ίδια κατεύθυνση, κυρίως όσον αφορά την ιδεολογία. Βέβαια οι φιλίες είναι ζωντανοί οργανισμοί και χρειάζονται «καλλιέργεια». Δεν πρέπει να χάνουμε επαφή με τους πραγματικούς μας φίλους από αμέλεια ή τεμπελιά. Αν κάποιος κάνει μια σχέση ή έχει κάποιο άλλο σοβαρό θέμα που τον απασχολεί πχ εξετάσεις, οικογενειακά θέματα κτλ ή θέλει να ασχοληθεί πολύ  εντατικά με κάτι, τότε οι φίλοι πρέπει να κατανοούν και να αποδέχονται κάποια απομάκρυνση για κάποιο διάστημα. Όταν όμως η κρίση περάσει ή ο πρώτος ενθουσιασμός περάσει, το άτομο πρέπει να επαναφέρει τη φιλία του στην πρότερη κατάσταση. Αν όχι, θα τη χάσει.

Πχ ας υποθέσουμε πως υπάρχουν δυο κολλητές φίλες Α και Β που επικοινωνούν ή βλέπονται καθημερινά. Η Α ερωτεύεται ένα αγόρι και βρίσκονται στον πρώτο ενθουσιασμό της σχέσης, όπου κατά κανόνα το νέο ζευγαράκι θέλει να βρίσκεται συνέχεια μαζί. Φυσικό είναι για κάποιο διάστημα να απομακρυνθεί από τη Β. Όχι να την ξεχάσει, αλλά να μη βγαίνουν τόσο συχνά μαζί. Η Β πρέπει να κατανοήσει και να αφήσει στην Α την πρωτοβουλία της επικοινωνίας. Μπορούν μάλιστα να το συζητήσουν. Μετά όμως από λίγο καιρό, όταν η Α θα έχει βάλει τη σχέση της σε πιο «κανονικούς» ρυθμούς, θα πρέπει η φιλία με τη Β να αποκατασταθεί: Να βγαίνουν και μόνες τους συχνά, να βγαίνουν και οι τρεις ή και με άλλες παρέες. Η φιλία να προσαρμοστεί απλώς σε νέα δεδομένα. Αν αυτό δεν γίνει, σημαίνει πως επρόκειτο για φιλία βασισμένη κυρίως στις κοινές συνθήκες ζωής.

Ας πάρουμε ένα άλλο παράδειγμα, όπου δυο φίλες Χ και Ψ είναι κολλητές και συγκάτοικοι στα φοιτητικά τους χρόνια. Ταιριάζουν πολύ ιδεολογικά και έχουν κοινούς στόχους ζωής, Τελειώνουν τις σπουδές τους, γυρνούν καθεμιά στον τόπο της και σιγά-σιγά  οι απόψεις και τα ενδιαφέροντά τους αποκλίνουν γιατί η Χ επικεντρώνεται σε μια σχέση, παντρεύεται αμέσως και αποκτά παιδί, ενώ η Ψ ξεκινά μια απαιτητική καριέρα. Η καθεμιά επικεντρώνεται σε τελείως διαφορετικό τομέα και είναι φυσικό η επικοινωνία τους να χαλαρώσει. Αν στο μέλλον δεν επανέλθει προσαρμοσμένη σε νέες συνθήκες, τότε σημαίνει πως επρόκειτο απλώς για φιλία βασισμένη στις κοινές συνθήκες ζωής και στην τότε κοινή ιδεολογία, ενώ τώρα όλα έχουν αλλάξει.

Ό,τι και να γίνει πάντως, δυο άνθρωποι που έζησαν μια όμορφη εφηβική ή νεανική φιλία, έστω κι αν αυτή έληξε, πάντα θυμούνται ο ένας τον άλλον με αγάπη και αν ποτέ τύχει να ξαναβρεθούν θα νιώσουν μεγάλη συγκίνηση.

Οι προβληματισμοί σου είναι φυσικοί για την ηλικία σου και δεν είναι ανόητοι. Μήπως όμως έχεις συνηθίσει να υποτιμάς τον εαυτό σου; Παρατηρώ ένα μεγάλο φόβο μήπως χάσεις τους φίλους σου και γενικά φόβο της αλλαγής και του καινούργιου. Αν «χάσεις» τους φίλους σου, γιατί να μείνεις μόνη; Θα έρθουν άλλοι στη θέση τους. Κι αν μείνεις κάποια διαστήματα μόνη, αυτό θα πρέπει να μπορείς να το αντιμετωπίσεις. Ο φόβος σου παραπέμπει σε κάποια εξάρτηση και χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτά είναι θέματα που θα πρέπει να αντιμετωπίσεις για να εξελιχθείς ως άτομο. Η αλλαγή και κάποιες απώλειες αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια της ζωής και θα πρέπει να μάθεις να τις αντιμετωπίζεις, βασιζόμενη γερά στον εαυτό σου.