Όροι χρήσης

Όροι χρήσης για τη λειτουργία του blog. Παρακαλώ διαβάστε πριν στείλετε μήνυμα! Δεν απαντώ σε μηνύματα που δεν τηρούν τους όρους χρήσης!

Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014

Δίλημμα

Είμαι 27 χρονών και είμαι μαζί με το αγόρι μου Α σε μια σχέση εξ αποστάσεως 7 χρόνια λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Τα πηγαίναμε σχετικά καλά χωρίς πολλούς καβγάδες, και ήμουν πρόθυμη να τα αφήσω όλα και να πάω να μείνω μαζί του. Μου ζητούσε απλά να κάνω υπομονή λέγοντας πως θα γίνει κάποια στιγμή αλλά για αυτόν ήταν νωρίς. 
Τους τελευταίους μήνες όμως ερωτεύτηκα τον Β, παντρεμένο με παιδί και 15 χρόνια μεγαλύτερο μου άντρα του φιλικού μου περιβάλλοντος που εκτιμούσα, θαύμαζα, γνώριζα χρόνια και έβλεπα καθημερινά. Με πολιόρκησε και τελικά ενέδωσα. Ζήσαμε μια πολύ έντονη σχέση για περίπου 2 μήνες, όπου ήμουν τρελά ερωτευμένη μαζί του, είχα όμως τρομερές τύψεις που απάτησα τον φίλο μου. Οι τύψεις αυτές με έκαναν να ζητήσω στο φίλο μου να χωρίσουμε αλλά ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που του προέκυψε με ανάγκασε να γυρίσω πίσω για να τον στηρίξω, επειδή ο ίδιος το ζήτησε αλλά και φυσικά γιατί τον αγαπώ. Προσπάθησα να ξεκόψω από τον παντρεμένο και τότε με πολιόρκησε ακόμη πιο πιεστικά, με κλάματα και διεξοδικές συζητήσεις
Αυτό με απομάκρυνε από τον φίλο μου ακόμη περισσότερο. Εκείνος λέει πως πλέον θέλει να μένουμε μαζί και μου ζητάει να τον στηρίξω στο πρόβλημα της υγείας του και ο παντρεμένος έχει ζητήσει διαζύγιο και να έχει φύγει από το σπίτι του για να δοκιμάσουμε μαζί και να προσπαθεί να με πείσει πως και θα κάνει τα πάντα για να είμαι ευτυχισμένη μαζί του...
Σήμερα λοιπόν βρίσκομαι ανάμεσα σε δύο άντρες, σε ένα άντρα που αγαπώ και θέλω να τον στηρίξω και που για χρόνια ονειρευόμουν μια ολόκληρη ζωή μαζί του (και πιστεύω ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε μια ευτυχισμένη οικογένεια μαζί) αλλά δεν αισθάνομαι πλέον καθόλου ερωτευμένη μαζί του και σε έναν άντρα που είμαι τρελά ερωτευμένη μαζί του αλλά φοβάμαι να δοκιμάσω μαζί του εξαιτίας των δυσκολιών που πιστεύω μας περιμένουν όπως το διαζύγιό του, τις αντιρρήσεις των παιδιών του και των γονιών μου, τα κοινωνικά σχόλια, τη διαφορά ηλικίας, του διαφορετικού τρόπου ζωής...

Νιώθω παγιδευμένη, είμαι απελπισμένη, ζω με τύψεις, κλαίω καθημερινά, έχω φτάσει στα όρια μου, έχω χάσει τις παρέες μου, δεν βγαίνω από το σπίτι δεν ζω, απλά υπάρχω... Πώς θα βγω από το φαύλο κύκλο;
Μ

Μια σχέση που ξεκινά στα 20 και διατηρείται από απόσταση επί 7 χρόνια, έχει σίγουρα κάποια προβλήματα: Δεν ξέρω την ηλικία του φίλου σου Α, αλλά εσύ στα 20 ήσουν πολύ μικρή για σχέση ζωής. Είναι φυσικό λοιπόν να σου λείπουν εμπειρίες και να  τις αποζητάς. Μια σχέση από απόσταση δεν δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο. Επιπλέον, μετά από τόσα χρόνια, οι σχέσεις μεταξύ τόσο νέων παιδιών, αν δεν δουλεύονται, συνήθως ατονούν και εκπίπτουν σε μια κατάσταση «αδελφική». Καλά έκανες και επεδίωκες να ζήσετε επιτέλους μαζί για να δοκιμαστεί η σχέση σε συνθήκες πραγματικής ζωής. Ωστόσο, στην περιγραφή της σχέσης δεν βλέπω ενθουσιασμό από  τα δυο μέλη.
Το γεγονός πως έκανες σχέση με τον Β δείχνει πως κάτι δεν σε καλύπτει στη σχέση με τον Α. Θα μπορούσε αυτή δεύτερη σχέση να είναι κάτι περαστικό, αλλά βλέπω πως ο Β φαίνεται να το έχει πάρει σοβαρά. Ωστόσο, όταν πρόκειται για παντρεμένους, μηδένα προ του τέλους μακάριζε…
Όποια κι αν είναι τα συναισθήματά σου για τον Α, κι ό,τι σκοπό και να έχεις, ήταν φυσικό που του συμπαραστάθηκες στο πρόβλημα υγείας και που δεν έκανες καμιά αλλαγή την περίοδο αυτή. Δυο νέα παιδιά που συνδέονται τόσα χρόνια, έχουν μεγαλώσει μαζί και σίγουρα έχουν συναισθήματα φιλίας και αλληλοσυμπαράστασης, αν μη τι άλλο. Τα συναισθήματα όμως αυτά δεν είναι αρκετά για να ληφθεί η απόφαση ζωής να μετοικήσεις και να ζήσετε μαζί, με σκοπό το γάμο.
Στην παρούσα φάση χρειάζεσαι χρόνο. Τι είδους πρόβλημα υγείας έχει ο Α; Αν είναι κάτι πρόσκαιρο, πχ μια επέμβαση, σε λίγον καιρό θα περάσει. Αν είναι κάτι με το οποίο θα πρέπει να ζήσει στο εξής, πάλι σε λίγον καιρό θα το έχει αποδεχτεί και θα έχει προσαρμόσει τη ζωή του ανάλογα. Όσο λοιπόν κρατά η προσαρμογή αυτή, θα πρέπει αναγκαστικά να διατηρήσεις και τις δυο σχέσεις. Θα συμπαρασταθείς στον Α ανθρώπινα, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τα θέματα της σχέσης σας. Θα του πεις πως δεν είσαι σίγουρη για τη μετοίκηση και δεν θέλεις ακόμη να την κάνεις. Στο μεταξύ θα δεις και αν ο Β πραγματικά εννοεί το διαζύγιο και θα έχετε την ευκαιρία να δοκιμάσετε κι άλλο τη σχέση σας και να διαπιστώσετε πως δεν είναι ενθουσιασμός.
Μετά από τη δοκιμαστική αυτή περίοδο, θα επιλέξεις με βάση τα συναισθήματά σου και όχι τη λογική ή τα στερεότυπα. Τα πρακτικά προβλήματα που έχουν οι 2 σχέσεις έπονται των συναισθημάτων. Αν είσαι σίγουρη πως ταιριάζεις με έναν από τους δυο, τότε ακολούθησέ τον και θα βρεις τον τρόπο να ξεπεράσεις τα προβλήματα.
Τα στερεότυπα, η λογική και οι ενοχές δεν είναι τα καλύτερα κριτήρια επιλογής.  


Κυριακή, 20 Απριλίου 2014

Πώς προλαμβάνεται η αποτυχία;

Είμαι 40 ετών. Πριν από 2 χρόνια ζούσα στη μεγάλη επαρχιακή πόλη από όπου κατάγομαι και είχα μια σχέση που για μένα δεν ήταν ιδιαίτερα σημαντική. Γνώρισα τον Χ, 13 χρόνια μεγαλύτερο, που ζούσε στην Αθήνα, βρισκόταν σε διάσταση και ζούσε σε ανεξάρτητο σπίτι ήδη 1 χρόνο. Μου είπε πως είχε φύγει γιατί με τη γυναίκα του είχε χαθεί τελείως το ενδιαφέρον και επιπλέον οι δικοί της του δημιουργούσαν σοβαρά προβλήματα. Ερωτευτήκαμε αμέσως και είδαμε και οι δυο εξ αρχής τη σχέση σοβαρά.  Εννοείται πως αμέσως χώρισα με το δεσμό που διατηρούσα. Έχω διαβάσει τις απόψεις σας για τις σχέσεις με παντρεμένους και συμφωνώ, αλλά εδώ τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά.
Η σχέση κράτησε 1 χρόνο από απόσταση και ήταν το κίνητρο για να υποβάλει ο Χ αίτηση διαζυγίου. Περνούσαμε θαυμάσια και ο Χ ήταν ό,τι πάντα ζητούσα σε έναν άντρα. Τη δεύτερη χρονιά αποφασίσαμε να κατέβω εγώ στην Αθήνα και να ζήσουμε μαζί, αλλάζοντας τελείως τη ζωή μου. Είμαι εκπαιδευτικός και μετατέθηκα.
Εξ αρχής δεν τα πήγαμε καλά στη συμβίωση. Ο Χ ήταν αλλιώς μαθημένος, και επιπλέον ακόμη κολλημένος με τα παιδιά του σε απίστευτο βαθμό. Μετά από 1 χρόνο συμβίωσης χωρίσαμε και εκείνος ξαναγύρισε στην οικογένειά του.
Δεν ζητώ από κανέναν ευθύνες, ξέρω πως ό,τι έκανα ήταν επιλογή μου και θα περάσω τις φάσεις μου μέχρι να το ξεπεράσω. Αυτό όμως που θέλω να με βοηθήσετε είναι πώς θα μπορούσα να έχω προβλέψει αυτή την αποτυχία και να μην έχω αναστατώσει έτσι τη ζωή μου.
Ν.

Μου αρέσει ο τρόπος που αντιμετωπίζεις την κατάσταση, χωρίς μεμψιμοιρίες και με αποδοχή των ευθυνών σου.
Αρχικά, όλοι γνωρίζουμε πως κάποιες σχέσεις, έστω κι αν ξεκινούν με πολύ καλές προοπτικές, μπορεί να αποτύχουν. Ο χρόνος συχνά αμβλύνει το ενδιαφέρον μεταξύ του ζευγαριού, η συμβίωση κάνει τον έναν να δει τον άλλον όπως ακριβώς είναι και το ζευγάρι μπορεί να μη φανεί αρκετά δυνατό για να υπερπηδήσει κάποιες δυσκολίες  που θα παρουσιαστούν.
Η ερώτησή σου αφορά όμως τι θα μπορούσες να προβλέψεις και να προλάβεις στη συγκεκριμένη σχέση, εκτός από το λογικό ποσοστό αποτυχίας των σχέσεων.
·        Η λέξη «διάσταση» πρέπει να λειτουργεί ως σήμα κινδύνου για νέες σχέσεις. Πολλοί παντρεμένοι που θέλουν απλώς να ξεφύγουν λίγο από το γάμο τους τη χρησιμοποιούν! Στην περίπτωση βέβαια του Χ η κατάσταση ήταν πιο ξεκάθαρη, αφού εκείνος είχε φύγει από το σπίτι του ένα χρόνο πριν σε γνωρίσει. Γιατί όμως δεν είχαν κάνει αίτηση διαζυγίου; Μήπως αυτό σημαίνει πως είχαν αφήσει περιθώριο να ξανασκεφτούν το θέμα; Το ότι έκανε αίτηση διαζυγίου όταν σε γνώρισε ήταν βέβαια ενθαρρυντικό. Όσο όμως ένας γάμος υφίσταται έστω και τυπικά, πάντα υπάρχει περίπτωση τα μέλη του ζευγαριού να υπαναχωρήσουν, ειδικά όταν υπάρχουν παιδιά. Το «κόλλημα» με τα παιδιά δεν το είχες διαπιστώσει στη διάρκεια της σχέσης;
·        Ένας χρόνος σχέσης από απόσταση δεν είναι αρκετός για να ληφθούν αποφάσεις ζωής. Υποθέτω πως στο διάστημα αυτό μιλούσατε καθημερινά και περνούσατε κάποια όμορφα σαββατοκύριακα. Με τον τρόπο αυτό όμως δεν γνωρίζουμε τον άλλον σε βάθος. Θα ήταν πιο φρόνιμο να είχατε περάσει κάποιο μεγαλύτερο διάστημα μαζί πριν αποφασίσεις να μετοικήσεις οριστικά. Καταλαβαίνω πως αυτό δεν μπορούσε να γίνει λόγω δουλειάς. Ίσως θα έπρεπε να φρόντιζες να είχες αποσπαστεί στην Αθήνα για ένα χρόνο, να μην είχες ξεσηκώσει το οριστικά τη ζωή σου, και μετά να έβλεπες αν θα ζητούσες μόνιμη μετάθεση. Θα πρέπει τώρα να το σκεφτείς πολύ καλά αν θα επιδιώξεις και αν γίνεται να επιστρέψεις ή αν θα παραμείνεις στην Αθήνα.
·        Όταν αλλάζουμε ριζικά τη ζωή μας για χάρη μιας σχέσης, είναι φυσικό να ζητάμε πολλά από τη σχέση αυτή. Μήπως προσκολλήθηκες στον Χ, μήπως ζητούσες από μέρους του την τελειότητα, μήπως ανταγωνιζόσουν τα παιδιά του; Δημιούργησες δικό σου κύκλο και ενδιαφέροντα στην Αθήνα; Ποια ήταν τα δύσκολα σημεία της σχέσης σας και κατά πόσο αυτά θα μπορούσες να τα είχες αντιληφθεί στη διάρκεια της σχέσης και να σε είχαν αποτρέψει από την απόφαση της μετοίκησης; Είχες θέσει κάποιους όρους πριν μετακομίσεις; Πχ για τη ρύθμιση των οικονομικών θεμάτων, για τη χρήση του ελεύθερου χρόνου, για τον τρόπο της ζωής σας, για την εύρεση μια ισορροπίας με την οικογένειά του;
·        Με εντυπωσιάζει που μόλις χωρίσατε ο Χ επέστρεψε στην εν διαστάσει σύζυγο. Δεν είχες αντιληφθεί από μέρους του ενοχές ή σκέψεις για επανασύνδεση; Μήπως γίνονταν κινήσεις μεταξύ των εν διαστάσει συζύγων στη διάρκεια της σχέσης σας,  που θα μπορούσαν να σε είχαν προβληματίσει;

Όταν πρόκειται για ριζικές αποφάσεις ζωής. χρειάζεται αρκετός χρόνος, ξεκαθάρισμα του «συμβολαίου» σχέσης και αν είναι δυνατόν μια δοκιμαστική περίοδος. 

Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Γιατί μένεις;

Σας είχα ξαναγράψει. Έχω  κάνει μια σχέση στην οποία το παλικάρι είχε μια περίεργη βιασύνη για γάμο και για παιδί.
Η σχέση αυτή δεν πάει καλά. Όσο και να μου υπόσχεται εκείνος ότι θα φτιάξουν τα πράγματα εγώ ακόμα αδυνατώ να ακουμπήσω πάνω του και να νιώσω κυρίως συναισθηματική ασφάλεια. Με συνέπεια να με ενοχλούν όλα και να τον στήνω στον τοίχο. Οι παρατηρήσεις είναι συχνές από την πλευρά μου και κείνος μένει ολοένα και πιο στάσιμος. Συνέχεια έχω την αίσθηση ότι δε νοιάζεται να παλέψει περισσότερο για να κυλάει η σχέση ομαλά. Μονόλογο κάνω με αποτέλεσμα να παίρνει αμυντική στάση! Επειδή πιστεύει πώς ό,τι και αν μου πει θα τον παρεξηγήσω.
Εμφανίστηκε πάλι το πρόβλημα αδυναμίας ικανοποιητικής στύσης. Δηλαδή πότε επιτυγχάνεται η στύση και τελειώνει πολύ γρήγορα, πότε απλώς χάνεται κατά τη διάρκεια. Το θέμα είναι ότι έχασα κάθε επιθυμία να κάνω έρωτα μαζί του, και γενικά νιώθω μια μεγάλη απογοήτευση. Είναι δύο πράγματα που του αρέσουν αλλά δεν βρίσκω ικανοποίηση να τα κάνω εγώ. Ισχυρίζεται πως δε θα με ξαναπιέσει να κάνω κάτι που δε μου αρέσει αλλά εγώ ξέρω ότι είχε μάθει αλλιώς να ικανοποιείται.
Όμως είναι και το θέμα του ύπνου που με απασχολεί. Πείτε με μίζερη πείτε με παράξενη αλλά δεν μπορώ να κοιμηθώ με τίποτα όταν μοιράζομαι το κρεβάτι με κάποιον που ροχαλίζει.
Με έχει πάρει από κάτω. Τον έχω πείσει να ελαττώσει το τσιγάρο αλλά δεν καλυτερεύει η κατάσταση. Νιώθω πως δεν με καταλαβαίνει αλλά έχει την απαίτηση ότι πρέπει εγώ να συνηθίσω. Του είπα να το κοιτάξει και κάνει τον κινέζο. Αισθάνομαι ότι δεν με παίρνει σοβαρά. Και το χειρότερο? Δεν μου εξηγεί τι στο καλό φταίει και δεν μπορεί να αποδώσει μαζί μου στο σεξ!
Το άλλο θέμα που με απασχολεί είναι το οικονομικό. Χρωστάει, και στην άκρη βέβαια δεν υπάρχει τίποτα! Μίλησε πάλι για γάμο πολιτικό μες στο καλοκαίρι αλλά αρνήθηκα και ούτε που θύμωσε...
Δεν ξέρω τι να κάνω. Αυτό που μου στοιχίζει είναι ότι εκεινος έχει καταλάβει ότι δεν περνάω καλα αλλά παρόλαυτα μένει μέσα στη σχέση και επιμένει ότι έγω τα δημιουργώ όλα. Εγώ δηλαδή από μόνη μου έχω κάνει έτσι τον εαυτό μου!
Χ

Δεν θα ασχοληθώ με το ποιος είναι ο φίλος σου και γιατί φέρεται έτσι. Θα ασχοληθώ με το ποια είσαι εσύ και γιατί μένεις σε μια σχέση από την οποία μόνο μιζέρια και στενοχώρια αποκομίζεις. Άσχετα με το ποιος έχει δίκιο στα θέματα που διαφωνείτε, άσχετα με το αν εσύ είσαι «παράξενη» και «ζητάς πολλά» ή αν εκείνος είναι ο «αδιάφορος» και «βολεψάκιας» που μας περιγράφεις, το θέμα είναι: Αφού εσύ νιώθεις τόσο άσχημα, τότε γιατί μένεις;
Δεν θυμάμαι ποιο ήταν το προηγούμενο μήνυμά σου, οπότε σε ρωτώ γιατί άρχισες τη σχέση μαζί του. Τι σε προσήλκυσε; Μήπως το ότι ήθελε άμεσα γάμο και εσύ επιδιώκεις να παντρευτείς; Μήπως ήσουν μόνη ή απογοητευμένη και έψαχνες οπωσδήποτε σύντροφο;
Πόσο διάστημα συνδέεστε; Αν όλα αυτό το διάστημα δεν έχουν γίνει προσπάθειες προσέγγισης, τι περιμένεις; Τι αποκομίζεις; Είσαι ερωτευμένη μαζί του;
Πιστεύω πως ο φίλος σου θέλει να βολευτεί με μια κοπέλα που θα τον δεχτεί όπως είναι.  Εξάλλου, ιδανικά αυτό θέλουμε όλοι μας: έναν άνθρωπο που θα μας αποδεχτεί έτσι όπως είμαστε. Αν χρειαστεί να κάνουμε κάποιες αλλαγές για να ταιριάξουμε με το σύντροφό μας, τότε αυτές είναι εφικτές μόνο στο επίπεδο της συμπεριφοράς: πχ για χάρη σου μπορεί να κοιτάξει τα θέμα υγείας που του προκαλούν την αδυναμία στύσης και το ροχαλητό. Δεν γίνεται όμως να αλλάξει ούτε την ιδεολογία του, ούτε τα συναισθήματά του, ούτε τις σεξουαλικές του επιθυμίες. Σ’ αυτά το ζευγάρι είτε ταιριάζει είτε δεν ταιριάζει… Και εσείς προφανώς δεν ταιριάζετε.
Επιπλέον, ένα ζευγάρι που συζητά για γάμο, πρέπει να  έχει επιλύσει το οικονομικό. Αν χρωστάει κάποιος, πού πάει «ξυπόλητος στ’ αγκάθια»; Δεν θα συμβούλευα κανέναν να παντρευτεί (άρα να έχει και κοινό ταμείο) με έναν άνθρωπο που χρωστάει και να επιφορτιστεί τις συνέπειες οικονομικών επιλογών που δεν έκανε ο ίδιος. Εσύ πώς είσαι οικονομικά; Μήπως επιδιώκει μαζί σου να λύσει το οικονομικό του αδιέξοδο;

Η άποψή μου είναι πως δεν έχει νόημα να μένεις στη σχέση αυτή. Αν η μοναξιά σου είναι αβάσταχτη ή η επιθυμία σου για γάμο είναι τόσο μεγάλη ώστε να προτιμάς να βασανίζεσαι, τότε χρειάζεσαι τη βοήθεια ψυχολόγου για να ανιχνεύεις και να επιλύσεις αυτό το θέμα.