Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

Αναπληρωματική;

Είμαι 40 χρόνων άνεργη και ο σύντροφος μου 50,σχεδόν άνεργος.

Εγώ δεν έχω παντρευτεί εκείνος έχει παντρευτεί στο εξωτερικό, έχει δύο παιδιά 17 και 18 χρόνων. Έχει διαζύγιο εδώ και τέσσερα χρόνια το οποίο ζήτησε η πρώην σύζυγος γιατί ήταν σε άλλη σχέση.

Τότε τον γνώρισα εγώ, και μπήκα στην διαδικασία ν' ακούω συχνές αναφορές για την πρώην γυναίκα του. Τον είχα ερωτευτεί και έμεινα σε αυτή τη σχέση για δύο μήνες μέχρι που έφυγε να πάει να δει τα παιδιά του για μικρό διάστημα είπε αλλά τελικά έμεινε δύο χρόνια, στα οποία μου έγραφε κάποια μηνύματα και μου έλεγε πόσο του λείπω αλλά δεν ξεκαθάρισε ποτέ θα επιστρέψει.

Και αφού μετά από δύο χρόνια ξανά γύρισε, είπα να του δώσω μια ακόμα ευκαιρία, αφού τον αγάπησα και τον αγαπώ ακόμα, όμως συνέχισε να μου κάνει αναφορές στην πρώην και να μιλάει γενικά για όλη την οικογένεια. Είμαστε ενάμιση χρόνο μαζί,εγώ γκρίνιαζα και εκλεγα κάθε μέρα. ζηλεύω πολύ,νομίζω ότι θα πάει πάλι πίσω σε αυτή η οποία ξέχασα να σας πω ότι οικονομικά είναι πάρα πολύ καλά και έχει ίδια ηλικία μ' εκείνον και ήταν μαζί πάνω από είκοσι χρόνια. Μιλάνε συχνά στο σκαιπ και γενικά βλέπω φωτογραφίες της συνέχεια στον υπολογιστή με ένα πρόγραμμα που δεν σταματάει ποτέ.

Τώρα πάλι αποφάσισε να δει τα παιδιά του και πήγε πάλι για δύο μήνες, μου γράφει μηνύματα αλλά εμένα δύο εβδομάδες δεν μου ζήτησε να μιλήσουμε παρά μόνο όταν θύμωσα. μένει στο ίδιο σπίτι με τη γυναίκα του και νιώθω φοβερή ζήλια. φοβάμαι ότι δεν ια γυρίσει πάλι αλλά διχνει να προσπαθεί αυτή τη φορά περισσότερο μαζί μου.

Δεν ξέρω αν σας έδωσα να καταλάβετε άλλα σας παρακαλώ να με βοηθήσετε, βρίσκομαι σε απελπιστική κατάσταση. νομίζω με τη ζήλια μου τα χάλασα όλα! Μένω σε ένα μικρό μέρος χωρίς να κάνω τίποτα. εκείνος λέει ότι πρέπει ν ανοίξει το μυαλό μου, δεν ξέρω αν έχει μόνο εκείνος δίκιο.

M

 

Ο φίλος σου δείχνει να απομακρύνεται, όπως έκανε και την πρώτη φορά. Δεν μπορώ να ξέρω ποιο μέρος της κατάστασης οφείλεται στη δική σου ζήλεια και ποιο σε πραγματική προσκόλλησή του στην πρώην σύζυγο. Θα επισημάνω απλώς μερικές γενικές αρχές:

·       Όταν συνδεόμαστε με χωρισμένο, είναι δεδομένο πως έχει πίσω του παιδιά με τα οποία ασχολείται και τα οποία βλέπει τακτικά. Επίσης, υπάρχει αναπόφευκτα μια σχέση συνεργασίας με την πρώην σύζυγο, η οποία αν είναι ομαλή, φιλική και πολιτισμένη είναι ακόμη καλύτερα.

·       Στην αρχή μιας σχέσης, βλέπει κανείς το βαθμό επαφής και πιθανής προσκόλλησης του διαζευγμένου με την οικογένειά του, τη συχνότητα και τον τρόπο επαφών με την πρώην κτλ. Αν κάτι τον ενοχλεί, αρχικά συζητά και αν δεν τα βρουν χωρίζει. Οι δυο αρχικοί μήνες έδειξαν και στους δυο σας κάποια πράγματα.

·       Το θεωρώ απαράδεκτο την πρώτη φορά να φύγει για λίγο να δει τα παιδιά και να μείνει 2 χρόνια! Και μόνο αυτή η στάση έπρεπε να σου δείξει πως έχεις δευτερεύοντα ρόλο στη ζωή του (ή τουλάχιστον είχες τότε). Φυσικό αυτό μετά από μόνο 2 μήνες σχέσης…

·       Επιστρέφει και επανασυνδέεστε. Για ενάμιση χρόνο εκείνος ασχολείται πολύ με την οικογένειά του και εσύ είσαι δυστυχής. Το διάστημα αυτό είναι αρκετό για να δουλέψετε τη σχέση σας και να δείτε αν ταιριάζετε. Αν δεν υπήρξε αποτέλεσμα, τότε μάλλον θα έπρεπε να είχες σκεφτεί το χωρισμό.

·       Οι ζήλειες και τα δράματα δεν φέρνουν αποτέλεσμα και μάλλον απομακρύνουν. Για να φτάσετε εκεί σίγουρα κάνατε και οι δυο τα λάθη σας. Πάρε την ευθύνη των δικών σου λαθών και φρόντισε να τα διορθώσεις Συζητήσατε σοβαρά για τον τρόπο της ζωής σας; Θέσατε όρους ο ένας στον άλλον;

·       Αν ο φίλος σου ήθελε να επιστρέψει στην πρώην, θα το είχε κάνει ξεκαθαρίζοντας μαζί σου. Αν πάλι ήταν σοβαρά μαζί σου, θα παίρνατε μαζί τις αποφάσεις και θα είχατε συνεννόηση πότε θα πάει και πόσο θα μείνει στο εξωτερικό. Μήπως θέλει να έχει μια γυναίκα σε κάθε χώρα και να μετακινείται κατά βούληση;

·       Αν εσύ κάθεσαι στην κωμόπολή σου  χωρίς να κάνεις τίποτα και είσαι επικεντρωμένη μόνο στη σχέση σου, το σίγουρο είναι πως θα προσκολληθείς και δεν θα είναι «ανοιχτό» το κεφάλι σου, όπως λέει ο φίλος σου.

Προτείνω λοιπόν να του ζητήσεις ήρεμα να σε ενημερώσει για το πρόγραμμά του, πότε θα επιστρέψει. Στο μεταξύ μην πιέζεις, πες του απλώς πως σκέφτεσαι τη ζωή σου και όταν επιστρέψει θα δεις τι θα κάνετε. Στο μεταξύ φρόντισε να φτιάξεις τη δική σου ζωή και να μην είσαι προσκολλημένη πάνω του. Φίλοι, δουλειά, ενδιαφέροντα να σε βοηθήσουν. Κινητοποιήσου!

Όταν με το καλό επιστρέψει, κάνε του μια συζήτηση με σαφείς όρους που πρέπει να πληρούνται για να μείνετε μαζί. Δώσε ένα περιθώριο να δεις αν τους τηρεί. Αν όχι, δεν έχει καμιά έννοια να μένεις σε μια σχέση που παίζεις ρόλο …. αναπληρωματικής και  υποφέρεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Για τη δική σας προστασία, τα σχόλια δεν δημοσιεύονται αμέσως αλλά μετά από τη δική μου έγκριση.