Οι παλιές φιλίες

Το πρόβλημα μου είναι η παλιά φίλη Μ με την οποία τα έχουμε τσουγκρίσει εδώ και 5 χρόνια. Είχαμε γνωριστεί στο πρώτο έτος των σπουδών μας και παρόλο που καταγόμαστε απο διαφορικές πόλεις εξακολουθήσαμε να κάνουμε παρέα ακόμα και αφού πήραμε τα πτυχία μας.
Πριν απο 5 χρόνια έγινε μια παρεξήγηση (μέσω sms) πάνω στην οποία εγώ πέταξα κάποια πράγματα τα οποία είχαν γίνει στο παρελθόν τα οποία δεν τα είχα πει ποτέ και τα κρατούσα μέσα μου. Ανταλλάξαμε κάποια θυμωμένα μηνύματα και διακόψαμε επικοινωνία. Μια κοινή φίλη λέει πως κάθε φορά που συναντιούνται την ρωτάει για μένα το ίδιο κάνω και εγώ. Επίσης να προσθέσω πως είχαμε μαλώσει ακόμα μια φορά ως φοιτήτριες και δεν μιλιόμασταν για αρκετό καιρό αλλά το ξεπεράσαμε, ίσως επειδή ήμασταν στην ίδια πόλη και πολύ συχνά στους ίδιους χώρους.
Αναγνωρίζω πως σίγουρα είχα άδικο γιατί δεν εξέφρασα ποτέ κάποια παράπονά μου αλλά και αυτή θεωρώ πως δεν έπρεπε να το κρατήσει τόσο πολύ. Το πρόβλημα μου είναι ότι αμφιταλαντεύομαι για το αν πρέπει να την πάρω τηλ (γιατί έμαθα πως γέννησε πρόσφατα, πριν 2 μήνες) που αυτό σημαίνει ότι θα ρίξω τα μούτρα μου ή αν θα πρέπει τελικά να το αφήσω πίσω μου οριστικά.
Ε

Οι εφηβικές και νεανικές φιλίες δεν συνεχίζονται απαραίτητα και στην ενήλικη ζωή. Η κάθε φιλία είναι ένας ζωντανός οργανισμός και εξελίσσεται σύμφωνα με την εξέλιξη των μελών της.  Κάποιες φορές τα μέλη εξελίσσονται παράλληλα οπότε η φιλία διατηρείται, αλλά τις περισσότερες φορές τα μέλη παίρνουν στην ενηλικίωση διαφορετικούς δρόμους και χάνονται.

Στη δική σας περίπτωση η διακοπή της φιλίας έγινε λόγω παρεξήγησης και μάλιστα παρεξήγησης για τα παλιά. Φαίνεται πως η σχέση σας είχε από παλιά μια έντονη δυναμική, όπως δείχνει και ο φοιτητικός σας τσακωμός. Ταυτόχρονα όμως η σχέση σας φαίνεται να είχε γερές βάσεις, αφού διατηρήθηκε κάποιο διάστημα από μακριά μετά τη φοιτητική ζωή.
Έχετε να μιλήσετε 5 χρόνια, οπότε θεωρώ πως η όποια παρεξήγηση πρέπει να έχει ξεθωριάσει. Πώς νιώθεις; σου έχουν περάσει τα αρνητικά συναισθήματα; θα ήθελες να τα ξαναβρείτε; θα την ήθελες πάλι στη ζωή σου; Αν ναι, μη διστάζεις! Τι θα πει να «ρίξεις τα μούτρα σου»; Αν νιώθεις την επιθυμία να την φέρεις ξανά κοντά σου, κάνε το πρώτο βήμα χωρίς εγωισμούς.
Είναι προτιμότερο να της στείλεις ένα μήνυμα, όπου να της εύχεσαι για το μωρό και να δηλώνεις πως θέλεις να επανακτήσετε επικοινωνία. Μην επαναφέρεις το θέμα που σας χώρισε, τουλάχιστον σε πρώτη φάση. Και το μήνυμα είναι προτιμότερο από το τηλεφώνημα, γιατί μπορεί να τη βρεις σε ακατάλληλη στιγμή. Αν ανταποκριθεί καλώς, αν όχι, μην επιμένεις γιατί αυτά δεν γίνονται με πίεση.
Τι σε δίδαξε αυτή η ιστορία; Ίσως να εκφράζεσαι περισσότερο στους φίλους, ώστε να μην τα «μαζεύεις» και ξεσπάς μετά; Ίσως να καλλιεργείς και να προσέχεις περισσότερο τις καλές σου φιλίες; ίσως να ξεπερνάς τον εγωισμό σου;
Όποια εξέλιξη κι αν έχει η σχέση σου με τη Μ, η ιστορία σας έχει σίγουρα κάτι να σε διδάξει.

Ο σύντροφος-σωτήρας

Είμαι 25 χρονών σπουδάζω και παράλληλα δουλεύω. Εϊμαι σε μια φάση που γενικά νιώθω να εξελίσσομαι. Αρχίζω να εξασκώ το επάγγελμα που θέλω να κολουθήσω στο μέλλον. Δεν κερδίζω πολλά, ζω με τους γονείς μου ακόμα αλλά καλύπτω τα έξοδα μου και βάζω και μερικά χρήματα στην άκρη. Τα αναφέρω όλα αυτά γιατί σε αυτήν την φάση μου είναι πολύ σημαντικό κάθε νέο πράγμα που καταφέρνω όσο μικρό και αν είναι. Θέλω να στήσω την δική μου επιχείρηση μελλοντικά.
Διατηρώ σχέση με μια κοπέλα. Είναι φανερό ότι έχει ψυχολογικά προβλήματα. Θέματα θυμού, διάφορες φοβίες και μια γενικότερη κυκλοθυμία. Σπουδάζει αλλά γενικά  οι μέρες της είναι άδειες.
Νιώθω τα εξής: Απο τη μια πρέπει να την παρηγορώ και να δείχνω κατανόηση στις φοβίες της, πράγμα κουραστικό. Από την άλλη θέλει να περνάμε παραπάνω χρόνο μαζί στο σπίτι που νοικιάζει στην Αθήνα. Νίωθω οτι με χρειάζεται συνεχώς για το παραμικρό πράγμα. Για παράδειγμα έχει φοβία τώρα τελευταία με τα μέσα μαζικής μεταφοράς και αναγκάζομαι εγώ να την μεταφέρω.
Παράλληλα νιωθω αγάπη. Αλλά δεν εχω την εξάρτηση που νιώθει αυτή.
Υπάρχουν και θέματα ζήλειας. Υπάρχει σύγκριση του χρόνουν που αφιερώνω στη δουλειά με τον χρόνο που αφιερώνω στη σχέση. Προσπαθώ να τα βολέψω όλα μέσα στην εβδομαδα αλλά είναι μάταιο. Παρατήρησα ότι όταν αυτή έχει κάτι να ασχοληθεί, δεν μου δίνει και τόση σημασία. Προσπαθώ να την βγάλω απο το τρυπάκι "κάθομαι σπιτι-παιζω με τον υπολογιστή-με πιάνουν φοβίες-δεν κάνω τίποτα" αλλά δεν τα καταφέρνω. Προσπαθώ να της βρω δουλειά για να ξεκολλήσει, αλλά όλο βρίσκει δικαιολογίες. (Πχ υπάρχουν θέσεις σε μικρές επιχειρήσεις που γνωρίζω. Αλλά ούτε αίτηση δεν έκανε)
Υπάρχουν και θέματα με το σεξ. Νομίζω ότι έχει κολεοσπασμό που είναι μια δύσκολη ιατρική κατάσταση απο όσο έψαξα.
Δεν είχα γενικά άλλη σχέση. Την αγαπάω αλλά υπάρχουν όλα αυτά τα θέματα που πρέπει να λύσω για να το πάμε και πιο σοβαρά που θέλουμε. Κλασικά αρνείται οτι υπάρχει πρόβλημα ή σε άλλες φάσεις λέει οτι τα προβλήματα μας θα λυθούν και ότι όλα θα πάνε καλά.
Μου είναι όμως δύσκολο να φροντίζω ένα άτομο που συχνά πυκνά δεν είναι καλά.
Δ.

 

Όταν σε μια σχέση ο ένας τουλάχιστον έχει έντονα ψυχολογικά προβλήματα, η σχέση αυτή είναι πολύ δύσκολο να εξελιχθεί. Και όσο διατηρείται δεν είναι ισότιμη: Αν τα μέλη μιας σχέσης πάψουν να είναι άντρας-γυναίκα και γίνουν δάσκαλος-μαθητής, γιατρός ή ψυχολόγος ή νοσοκόμος και πάσχων, σωτήρας και θύμα κτλ, τότε η σχέση ακόμη κι αν διατηρηθεί για κάποιο διάστημα, κάποια στιγμή ή θα διαλυθεί ή θα εκπέσει σε μια παθολογική κατάσταση.

Εκτιμώ τη βοήθεια που προσφέρεις στη φίλη σου, αλλά κάποια στιγμή δεν θα το αντέχεις πλέον. Είσαι ένας νέος, δημιουργικός άνδρας γεμάτος ζωή και αναπόφευκτα θα κουραστείς με μια κοπέλα που είναι αδρανής και έχει πολλά θέματα να λύσει. Η δε κοπέλα θα επαναπαυτεί και θα εξαρτάται όλο και περισσότερο από σένα.
Πόσον καιρό συνδέεστε; δεν είδες  δείγματα της κατάστασης από την αρχή; μήπως τα είδες και έβαλες εξ αρχής σκοπό να τη «σώσεις»; σε τέτοια περίπτωση, μήπως διακατέχεσαι από το σύνδρομο του σωτήρα; μήπως κατά βάθος δεν έχεις εμπιστοσύνη πως σου αξίζει και μπορείς να ανταποκριθείς σε μια σχέση με μια κοπέλα υψηλότερων προδιαγραφών;
Η φίλη σου πρέπει να καταφύγει άμεσα σε ψυχοθεραπεία. Αυτή είναι και η βοήθεια που μπορείς να της προσφέρεις, να την πείσεις να αποδεχτεί πως έχει σοβαρά θέματα και να πάει να τα λύσει. Η πορεία ενός ανθρώπου προς την ψυχική υγεία είναι κατά βάση μοναχική. Οι άλλοι γύρω του δρουν επικουρικά, αν  μπορούν να το αντέξουν, αλλά τη βασική δουλειά την κάνει ο ίδιος.
Αν η φίλη σου αποφασίσει να φροντίσει τον εαυτό της, αν την αγαπάς και έχεις το κουράγιο θα την περιμένεις κρατώντας μια διακριτική στάση συμπαράστασης. Αλλά δεν θα την «αναλάβεις» εσύ. Δεν είσαι ο θεραπευτής της, αλλά ο σύντροφός της και μάλιστα σε μια σχέση  νέων παιδιών.
Αν πάλι εκείνη εξακολουθήσει να αρνείται τα προβλήματά της, είναι καλύτερο να φύγεις, όσο κι αν αυτό σου ακούγεται σκληρό. Πώς θα το πας σοβαρότερα με ένα τέτοιο άτομο; Απ ό,τι λες δεν απολαμβάνετε ούτε το σεξ! Πόσο θα αντέξεις σε μια τέτοια κατάσταση;
Γενικά βέβαια διαφωνώ με το να σκέφτεσαι το «σοβαρότερα» από τα 25 σου και μάλιστα με την πρώτη σου κοπέλα. Καλό είναι πρώτα να ωριμάσετε και οι δυο, να αποκατασταθείτε επαγγελματικά, να νιώθεις κι εσύ εμπιστοσύνη για την κοπέλα και μετά βλέπεις.

Έλλειψη κοινωνικοποίησης

Είμαι 19 χρόνων. Στη Σχολή που έχω περάσει αντιμετωπίζω πρόβλημα απόκτησης φίλων. Αυτό σίγουρα οφείλεται στο γεγονός οτι είμαι ομοφυλόφιλος και στο λιγο μπουλινγκ που δέχτηκα. Ενώ ήμουν παιδί με αυτοπεποίθηση όταν μπήκα στην εφηβεία και άρχισα να καταλαβαίνω τι γίνεται όλα άλλαξαν. Άρχισα να κλείνομαι, να μην αποδέχομαι τον ευατό μου και να γίνομαι ευάλωτος στα σχόλια των άλλων.
Στο σχολείο υπήρχε μια παρέα 3-4 ατόμων ενοχλούσε την υπόλοιπη τάξη. Από εμένα σίγουρα υπήρχαν παιδιά τους ασκούσαν περισσότερο μπούλινγκ αλλά και άλλα που δεν τα πείραζαν τόσο. Θεωρώ πως βρισκόμουν κάπου στη μέση.
Ολα αυτά με έκαναν να απόκτησω κοινωνική φοβία. Εχω γύρω στους 4 φιλους και μία κολλητή στην οποία θα αποκαλυφθώ σε λίγα χρόνια . Στη σχολή έχουν κάνει προσπάθεια κάποια ατομα να με προσεγγίσουν αλλά δυστυχώς πολλές φορές τους απομακρύνω. Προτιμω να μη πηγαίνω στην σχολη. Συνήθως κάνω τρεξιμο και περπάτημα σε πολυ μεγάλες αποστάσεις.
Το προβλημα μου ειναι αν πρεπει να πηγαίνω σχολη ή οχι. Για ποιο λογο να πάω οταν ξερω πως δεν θα περάσω καλα και επειδη φοβαμαι να πλησίασω τους άλλους
Θα αναφέρω και ενα περιστατικό που έγινε χθες.  Ζήτησα απο ενα καινούργιο παιδι στη σχολη να μου δώσει ενα χαρτί για να σημειώσω . Αυτος μου ειπε για πλάκα οτι θέλει 20 λεπτα και μου έδωσε το χαρτί. Το συγκεκριμένο παιδι παρότι ηταν όμορφος και θα μπορούσε να εχει μια υπεροπτικη συμπεριφορά ηταν πολυ ευγενικός και φιλικός και μου εκανε τρομερή εντύπωση. Μετα απο λιγο είπα και εγω για πλάκα να πάω να του αφήσω ενα δεκάλεπτο. Φυσικά δεν ήθελε να το κρατήσει, μου εξηγουσε πωσ είχε κάνει πλάκα και φάνηκε να στενοχωρήθηκε. Αυτο το περιστατικό παρότι φαινεται ανούσιο για μένα σήμαινε πολλα γιατι ο τραμπουκος της τάξης μας ολη την ωρα απαιτούσε να του δίνουμε λεφτα.
Χ

 

Το θέμα σου είναι καθαρά θέμα αυτοεκτίμησης και κρίνω πως έχει άμεση σχέση με την ομοφυλοφιλία σου.
Δεν θεωρώ πως στα μαθητικά σου χρόνια υπέστης bulling. Σε κάθε σχολείο υπάρχουν κάποιοι εξυπνάκηδες που παίζουν το μάγκα και πειράζουν λίγο-πολύ όλα τα παιδιά. Και όλοι μας στα μαθητικά χρόνια κάπως τους φοβόμαστε. Αυτό όμως κατά κανόνα δεν μας δημιουργεί κοινωνική φοβία η οποία να διατηρηθεί ως το πανεπιστήμιο. Απλώς μας κάνει να είμαστε πιο προσεκτικοί στις παρέες μας και να προστατευόσαστε από τους εξυπνάκηδες.
Το γεγονός πως εσένα σε επηρέασε τόσο πολύ η κατάσταση των μαθητικών χρόνων έχει αν κάνει κυρίως με την ομοφυλοφιλία. Πολλά παιδιά όταν ανακαλύπτουν την προτίμησή τους ντρέπονται για αυτή, φροντίζουν να την κρύβουν και γίνονται υπερβολικά καχύποπτοι στη συμπεριφορά των άλλων. Κι εσύ δεν έχεις αποκαλύψει την προτίμησή σου στην κοπέλα που αποκαλείς κολλητή σου (άραγε τα 4 αγόρια φίλοι σου το ξέρουν;), οπότε αυτό δείχνει πως έχεις πρόβλημα με την προτίμηση αυτή.
Σχετικά με την ομοφυλοφιλία, έχω να σου πω πως δεν χρειάζεται να βάλεις ταμπέλα στον εαυτό σου από τα 19. Βρίσκεσαι στο στάδιο των πειραματισμών και κανείς δεν ξέρει τι θα προκύψει στο μέλλον. Ο,τι όμως και να προκύψει, θα πρέπει να το αποδεχτείς και να το διεκδικήσεις. Δεν θα το ανακοινώσεις σε όλους, αλλά οι άνθρωποι που θεωρείς φίλους είναι καλό να ξέρουν την αλήθεια για σένα. Όποιος σε συμπαθεί και σε κάνει παρέα θα σε κάνει γι αυτό που είσαι. Σε όποιους δεν αρέσεις υποθέτω πως απλώς δεν θα ασχοληθούν μαζί σου. Δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους και ο καθένας μας κάνει παρέα κυρίως με έναν κύκλο όπου υπάρχει αμοιβαία συμπάθεια και αποδοχή.
Η έλλειψη κοινωνικοποίησης δεν πρέπει να σε εμποδίζει να παρακολουθείς τη σχολή σου. Στα μαθήματα δεν πηγαίνουμε μόνο για να περάσουμε καλά, αλλά κυρίως για να μάθουμε. Επιπλέον, η συνεχής τριβή με τα άλλα παιδιά της ηλικίας σου θα σε κάνει να κοινωνικοποιηθείς κάπως.
Ο τρόπος που αντιμετώπισες το αστειάκι του συμφοιτητή σου δείχνει πόσο καχύποπτος είσαι και πόση δυσκολία έχεις σε μια κανονική φοιτητική κατάσταση.
Χρειάζεται να ενταχτείς άμεσα σε συμβουλευτική διαδικασία για να φτιάξεις την αυτοπεποίθησή σου, να ξεκαθαρίσεις και να αποδεχτείς τις σεξουαλικές σου προτιμήσεις, οπότε θα μπορέσεις και να κοινωνικοποιηθείς.