Τα παιδιά μου με ελέγχουν

Ειμαι 55 χρονων χηρα εδω και 3 χρονια με 3 μεγάλα αγορια. Ειμαστε δεμενη και αγαπημενη οικογενεια ,αλλα τα παιδια οπως ειναι φυσικο. φευγουν σιγα,σιγα...
Μετα τον θανατο του συζύγου μου ,επεσα σε καταθλιψη .Δεν πηγαινε αλλο και,σιγα ξαναρχισα να επανερχομαι, Μου αρεσει αυτη η αλλαγη και την χαιρομαι. Τα παιδια μου ομως σε καποια πραγματα αντιδρουν. Με λενε τηνειτζερ που βγαινω συχνοτερα, οταν ξενυχτω και ερχονται αυτα νωριτερα μου φωναζουν και γενικα δεν ξερω τι να κανω. Έχω την αναγκη επειδη αισθανομαι μονη να κανω σχεση με εναν ανθρωπο. Πώς να το διαχειριστω μαζι τους; Ηδη εχω ακυρωσει κατι που με ενδιεφερε....
Πολλες φορες μου λενε οτι τωρα ειναι σειρα τους να προσεχουν εμενα ,και να μην κανω πραγματα που μπορει να εχουν αντικτυπο σε ολους μας, όπως και εγω το εκανα τοσο καιρο με εκεινα...

Μια φορα ο μικρος με πηρε πολλες φορες να δει που ειμαι η τι κανω οταν εμεινα για βραδυ σε μια φιλη μου.Αναγκαστικα να γυρισω.

Α.

 

Είναι πολύ καλό που ξεπέρασες την κατάθλιψη και ξαναβγήκες στη ζωή. Όσοι σε αγαπούν θα πρέπει να χαίρονται γι αυτό. Μέσα στο πλαίσιο αυτό είναι πολύ φυσικό να θέλεις έναν σύντροφο για να ξαναφτιάξεις τη ζωή σου.

Είμαι σίγουρη πως ό,τι κάνεις το κάνεις με μια σοβαρότητα ανάλογη με την ηλικία σου. Βεβαίως έχεις το δικαίωμα να βγαίνεις, να ξενυχτάς, να κοιμάσαι σε φίλες σου και να φλερτάρεις διακριτικά με κάποιους άντρες ανάλογής ηλικίας. Είτε είσαι ελεύθερη, είτε χωρισμένη είτε χήρα, κανένας δεν έχει δικαίωμα να σε κρίνει, εφόσον κινείσαι μέσα στα ανάλογα όρια σοβαρότητας της ηλικίας σου. Τη μνήμη του άντρα σου την τίμησες με 3 χρόνια μοναξιάς, οπότε ούτε από την πλευρά αυτή έχει δικαίωμα να σου πει κάποιος κάτι.

Με τι αρχές και αξίες μεγαλώσατε τα παιδιά σας; Πώς δημιούργησαν την ιδεολογία πως η χήρα «θάβεται» μαζί με τον άντρα της και πως στα 55 το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μένουμε σπίτι μπροστά στην τηλεόραση; Ποιος τους είπε πως τώρα πρέπει να σε «προσέχουν»; Ούτε μικρή είσαι ούτε άτομο με ειδικές ανάγκες! Εκείνα έχουν πλέον τη ζωή τους. Αυτό δεν σημαίνει όμως πως η κατάσταση έχει αντιστραφεί και όπως εσύ τα ήλεγχες όταν ήταν μικρά τώρα μπορούν να ελέγχουν αυτά εσένα.

Προτείνω να κάνεις ια ήρεμη και σοβαρή συζήτηση μαζί τους, όχι πάνω σε μια διαφωνία, αλλά σε μια άσχετη στιγμή. Πες τους πόσο υπέφερες με το θάνατο του πατέρα τους και τι κόπο έκανες για να επανέλθεις. Θύμισέ τους πώς ήσουν…. Και δήλωσέ τους πως τώρα θέλεις να ζήσεις, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Δεν θα ανεχτείς περιορισμό στις δραστηριότητες και στις εξόδους σου, εφόσον δεν κάνεις κάτι προσβλητικό για την οικογένειά σου (πχ προκλητικό ντύσιμο, τρελά πάρτι, εφήμερες σχέσεις με ανώριμα άτομα, άσκοπο ξόδεμα χρημάτων για υπερβολικές δικές σου πολυτέλειες κτλ). Βέβαια το τι μπορεί να θεωρηθεί προσβλητικό εξαρτάται πάλι από την ιδεολογία του καθενός… Απλώς ανέφερα ενδεικτικά κάποιες καταστάσεις που μπορεί να ενοχλήσουν τον μέσο συντηρητικό άνθρωπο.

Μην αναφερθείς ακόμα σε θέμα πιθανού μελλοντικού συντρόφου. Πρώτα πρέπει τα παιδιά να προσαρμοστούν στην ιδέα πως είσαι μια ελεύθερη και νέα ακόμη γυναίκα που θέλεις να ζήσεις μια ευχάριστη ζωή.

Όταν θα το συνηθίσουν αυτό, τότε θα τους παρουσιάσεις και κάποιο σύντροφο, αν υπάρξει. Σε τέτοια περίπτωση, φρόντισε να τηρήσεις μυστικότητα κατά τη διάρκεια του φλερτ και να τους τον παρουσιάσεις όταν θα είναι μια σταθερή σχέση. Έτσι θα αποφύγεις να τους φέρεις σε επαφή με κάποιον που αύριο μπορεί να φύγει και να επακολουθήσει άλλος. Με τις αντιλήψεις που έχουν θα είναι δύσκολο να δεχτούν κάτι τέτοιο. Όσο για την περίπτωση που σε ενδιέφερε, κακώς τη άφησες και ίσως μπορείς να τον ξαναπροσεγγίσεις.

Από τη άλλη, όποιος ενδιαφέρεται σοβαρά για σένα θα πρέπει εξαρχής να είναι γνώστης πως έχεις 3 μεγάλα παιδιά με συντηρητικές αντιλήψεις και θα πρέπει να το σεβαστεί αυτό και να τηρήσει κάποια όρια μέχρι να αποφασίσετε και οι δυο πως η σχέση σας είναι σοβαρή.

Αν τα παιδιά σου δεν συμμορφωθούν, δήλωσέ τους πως είσαι πλέον η αρχηγός του σπιτιού και αν κάποιος δεν συμφωνεί με τη ζωή σου, είτε τώρα, είτε μελλοντικά αν έχεις κάποιο σύντροφο, ας πάει να ζήσει μόνος του. Δεν γράφεις αν τα παιδιά μένουν ακόμη μαζί σου. Σε περίπτωση που μένουν, υποθέτω πως το κάνουν για οικονομικούς λόγους. Ας φροντίσουν να γίνουν λοιπόν πρώτα ανεξάρτητοι και ας αφήσουν τις κριτικές γι αυτή που τους συντηρεί!

Ξανακόλλησα!

Ειμαι 20 χρονων και εδω και 2 μηνες εμφανιστηκε ξανα στη ζωη μου το κολλημα μου απ το σχολειο! Ημασταν 2 περιπου χρονια μαζι απ τα 15 εως τα 17 μου! 6 περιπου μηνες αφου χωρισαμε εκανε σχεση με μια αλλη κοπελα και απο τοτε σταματησαμε εντελως να μιλαμε και δεν ειχαμε κανενος ειδους επικοινωνια για 3 χρονια!Εγω σ αυτο το διαστημα ειχα κανει μονο μια σχεση κ αυτη δεν κρατησε πανω απο μηνα. Αν και ολα αυτα τα χρονια παιρναγε κατα καιρους απ το μυαλο μου δεν πιστευα οτι θα ξαναμιλουσαμε και ποσο μαλλον να μου μιλησει αυτος.

Πριν απο δυο μηνες λοιπον μου εστειλε friend request στο facebook και λιγες μερες μετα μηνυμα για να με ρωτησει τι κανω και πως περασα ολα αυτα τα χρονια που δε μιλουσαμε! Συνεχισαμε να μιλαμε για αρκετες μερες μεχρι που μου ζητησε να βγουμε απλα για να τα πουμε.Η καρδια μου κοντεψε να σπασει μεχρι να ρθει εκεινη η μερα και εντωμεταξυ εγω δεν ειχα πει σε κανενα μα κανενα δικο μου ατομο οτι θα εβγαινα μαζι του(μαλλον γιατι καταβαθος ηξερα πως ειναι λαθος)... βγηκαμε λοιπον και καμια κινηση απο μερους του δε μου εδειχνε οτι με θελει πισω... ουτε καν μετανιωμενος για οσα μου χει κανει δε φανηκε...Μιλουσαμε ολο το βραδυ εντελως φιλικα...

Πλεον η επικοινωνια μαζι του ειχε γινει σχεδον καθημερινη αλλα οχι οπως ηθελα εγω...μιλουσαμε μονο φιλικα! Νομιζα λοιπον πως ειναι κολλημενος με αλλη και με εχει για να παιρναει την ωρα του και απλα να με κραταει κολλημενη μαζι του... Ενιωθα πως με τη λιγη αξιοπρεπεια που μου χε μεινει το πιο σωστο ηταν να του στειλω  μια μερα ενα ωραιοτατο μηνυμα λεγοντας του μες στις ακρες πως δε θελω να με ξαναενοχλησει και πως θελω να τον αφησω για παντα στο παρελθον και το ιδιο τον παρακαλουσα να κανει κ αυτος! Του πατησα κ ενα ωραιοτατο delete στο facebook και ενιωθα τελεια που δε τον αφησα να με καταστρεψει παλι...για μια βδομαδα κρατησε αυτο! μετα εκλαιγα με λυγμους μετανιωσα που τον εβγαλα παλι απ τη ζωη μου του στειλα μηνυμα αλλα αυτος πλεον ειναι θυμωμενος...Εδω και ενα μηνα ειμαι μια σε φαση καταθλιψης,κλαιω ολη μερα και υποφερω και απτην αλλη σε φαση τρελης χαρας και αισιοδοξιας(βεβαια το δευτερο συναισθημα παντα κραταει πολυ λιγοτερο απ το πρωτο)...

Δεν αντεχω αλλο να ειμαι κολλημενη στο παρελθον μου... Θελω να προχωρησω μπροστα...Η αυτοπεποιθηση μου ειναι στο 0... Θελω να σκεφτομαι θετικα αλλα δε μπορω... δεν ξερω το τροπο... υποφερω να ζω ετσι... ολος ο περιγυρος μου υποστηριζει πως ειμαι αρκετα ομορφη για να βρω οποιον θελω και να συνεχισω τη ζωη μου... Αλλα εγω δε νιωθω ετσι... Χρειαζομαι απελπισμενα τη βοηθεια σας!

Ν

 

Επειδή δεν έκανες κάτι σημαντικό από σχέσεις από τα 17 σου μέχρι τα 20, έχεις συνδέσει το αγόρι αυτό με τον έρωτα. Όταν αρχίσατε να ξαναμιλάτε εσύ επένδυσες και περίμενες κάτι παραπάνω, χωρίς αυτός να σου δείξει κάτι.

Ήταν καθαρός: δεν σου δημιούργησε ελπίδες και έδειξε να σε αντιμετωπιζει φιλικά. Δεν καταλαβαίνω από πού συμπέρανες πως σε θέλει «κολλημένη». Και αν ένωσες κάτι τέτοιο, γιατί δεν το συζήτησες μαζί του;

Το ότι τον διέγραψες και έστειλες μνμ να μη σε ξαναενοχλήσει μου φαίνεται αδικαιολόγητο, και πιστεύω πως το ίδιο φάνηκε και σ αυτόν. Δικαίως δεν ξαναεπικοινωνεί.

Άφησέ τον λοιπόν ήσυχο προς το παρόν, να ηρεμήσει η κατάσταση. Μάθε να δέχεσαι τις συνέπειες των πράξεών σου. Είσαι πολύ νέα και είναι φυσικό να κάνεις λάθη. Η ζωή είναι έτσι: Δεν επενδύουμε αν δεν μας δείξουν ότι μας θέλουν, δεν δρούμε παρορμητικά, δεν διώχνουμε τους άλλους χωρίς εξήγηση, αποδεχόμαστε αν ο άλλος θύμωσε και θέλει να απομακρυνθεί.

Αυτό που καταλαβαίνω είναι πως η ζωή σου δεν σε ευχαριστεί, αφού κόλλησες με τον πρώην μετά από τόσα χρόνια. Φρόντισε λοιπόν τη ζωή σου, σπουδές/δουλειά, φίλους, φλέρταρε και ζήσε όμορφα το παρόν, έτσι ώστε να μην κολλάς στο παρελθόν.

Η κατάθλιψη και η χαμηλή αυτοπεποίθηση έχουν βαθύτερους λόγους, η ιστοριούλα αυτή είναι μόνο η αφορμή. Φρόντισε λοιπόν να βελτιώσεις τη ζωή σου και τη διάθεσή σου.

Ξέχνα τον πρώην. Ίσως αν περάσει καιρός να μπορέσεις να το προσεγγίσεις, να του εξηγήσεις γιατί φέρθηκες έτσι και να τον ρωτήσεις αν θέλει αν έχετε στο μέλλον κάποια επικοινωνία και τι είδους

Κακόγουστα «αστεία»

Ο σύντροφος μου μετρημένος πολύ καλό παιδί με λίγες ερωτικές εμπειρίες που θέλει να "νοικοκυρευτεί" συχνά με "πειράζει" (όπως υποστηρίζει ο ίδιος) αναφερόμενος στα κάλλη συγκεκριμένου τύπου γυναικών και με προκαλεί πολλές φορές μεταξύ σοβαρού κι αστείου όταν ίσως κάποιες φορές νιώθει οτι είμαι απαιτητική πως θα βρει μια καλλονή κτλ

Επίσης έχει αναφερθεί πάλι σε ύφος πειράγματος για το αν θα με πείραζε αν πήγαινε με κάποια άλλη και πως το κάνουν οι άντρες, μετά υποστήριζε πως το έκανε για πλάκα ενώ εγώ ειχα θυμώσει και τον χαρακτήρισα ανώριμο (παρά τα 35 του χρόνια) με απωθημένα!

Αναρωτιέμαι στο υπόβαθρο εαν ηθελημένα με πικάρει, αν δεν με εκτιμά, εαν έχει όντως απωθημένα και θέλει να με "ζυγίσει" σε σχέση με την απιστία ή νιώθει ανασφάλεια και θέλει να δει το ενδιαφέρον μου. Πάντως σίγουρα σχεδόν με οργίζει και με υποτιμά και με κάνει να μη νιώθω ιδιαίτερη πίστη...

Β

 

Δυστυχώς δεν μπορώ να υποθέσω τα κίνητρά του, αφού δεν το ξέρω.

Δικαίως όμως εσένα σε εξοργίζει η στάση του και πρέπει να διεκδικήσει αν την αλλάξει. Σε μια ήρεμη και σοβαρή συζήτηση, και όχι πάνω στα κακόγουστα σχόλιά του, εξήγησέ του πόσο σε πειράζουν και τι συναισθήματα σου προκαλούν. Μπορείς εκεί να τον ρωτήσεις και για τα κίνητρά του και να τον διαβεβαιώσεις πως αυτό κάνει κακό στη διάθεσή σου και τελικά στη σχέση σας. Αν το κάνει για αστείο, πες του πως εσύ δεν γελάς καθόλου με τέτοια.

Αν εξακολουθήσει να το κάνει, δεν πόσο σε ενοχλεί και αν συνιστά αιτία να αναθεωρήσεις τη σχέση σας.