Και θέλει και δε θέλει

Στα 26 μου έκανα την πρώτη μου σχέση με έναν άντρα 10 χρόνια μεγαλύτερο. Στην αρχή δεν ήθελε σχέση, επειδή μόλις είχε βγει από μία μακροχρόνια σχέση που έφτασε λίγο πριν τον γάμο. Περάσαμε πολλά μαζί και με τον καιρό δεθήκαμε. Μετά από 6 μήνες αποδέχτηκε ότι αυτό που είχαμε ήταν επί της ουσίας σχέση και συνεχίσαμε ως ζευγάρι.

Μετά από περίπου ένα χρόνο άρχισε να απομακρύνεται, με αποτέλεσμα να τσακωνόμαστε συχνά. Το συζητήσαμε και αποφασίσαμε να το αφήσουμε προς το παρόν, λέγοντάς μου ότι δεν ήταν έτοιμος και δεν ήθελε να καταστρέψει την ευκαιρία να είμαστε μαζί και καλά στο μέλλον. Αν και πόνεσα πολύ αποφάσισα να το αφήσω πίσω μου και να προχωρήσω.

Μετά από 4 μήνες βρεθήκαμε σε μία κοινωνική εκδήλωση τυχαία αλλά δεν του μίλησα επειδή μου ήταν δύσκολο. Εκείνος όλο το βράδυ με κοιτούσε και μετά από 3 μέρες ξεκίνησε να μου στέλνει μηνύματα και να με ρωτάει για τη ζωή μου και να μου λέει για τη δική του. Σε όλα αυτά εγώ απαντούσα ευγενικά αλλά τυπικά. Αυτό συνεχίστηκε για 1,5 μήνα περίπου. Όποτε με έβλεπε μου έκανε και σκηνές ζηλοτυπίας, με ρωτούσε αν φλερτάρω, προσπαθούσε να μάθει αν είμαι με κάποιον, με ρωτούσε για άντρες του περιβάλλοντός μου κτλ. Κάποια στιγμή μάλιστα μου είπε να βρεθούμε για καφέ και φιληθήκαμε. Μετά από όλα αυτά τον ρώτησα τι θέλει από εμένα και γιατί επέστρεψε στη ζωή μου. Η απάντησή του ήταν ότι δεν πιστεύει ότι το μεταξύ μας μπορεί να δουλέψει, ότι δεν νιώθει όπως ένιωθε και ότι δεν είχε καταλάβει ότι έχω ακόμα αισθήματα. Επίσης μου είπε ότι έτυχε να μην προχωρήσει στη ζωή του, αλλά ότι είναι κάτι που θέλει να κάνει. Του μίλησα πολύ άσχημα και του είπα ότι δεν θέλω να τον ξαναδώ ποτέ.

Το πρόβλημά μου είναι ότι 2 μήνες μετά ακόμα κλαίω πολύ συχνά για όλο αυτό. Δεν το έχω ξεπεράσει και δεν μπορώ να προχωρήσω, αν και το θέλω. Δεν μπορώ να καταλάβω αν τα έκανε όλα αυτά για επιβεβαίωση ή αν ένιωθε πράγματα για εμένα. Καταλαβαίνω ότι μετά από όσα έγιναν δεν θα μπορούσαμε να είμαστε μαζί για λόγους αξιοπρέπειας και επειδή έχει πέσει στα μάτια μου αλλά κάτι με κρατάει πίσω.

Θα ήθελα τη γνώμη σας για όλα αυτά. Προσπαθώ να καταλάβω γιατί μου φέρθηκε έτσι και το μόνο που θέλω είναι να γυρίσω το χρόνο πίσω. Φοβάμαι ότι εάν προχωρήσω θα εισβάλλει ξανά στη ζωή μου και θα με αναστατώσει. Πώς μπορώ να το χειριστώ;

Σ.

Απλώς να φύγεις! Δεν έχει καμιά έννοια να προσπαθείς να καταλάβεις τα κίνητρά του που εξαρχής τον έκαναν να φέρεται «θέλω–και–δε–θέλω». Κατά πάσα πιθανότητα του αρέσεις αλλά δεν ήταν έτοιμος για ουσιαστική σχέση μαζί σου, λόγω του ότι δεν είχε ξεπεράσει τη μακροχρόνια σχέση του. (Εδώ θα επαναλάβω τη συμβουλή να μη μπλεκόμαστε σοβαρά με φρεσκοχωρισμένους). Όταν είδατε πως δεν περνούσατε καλά, ομολόγησε πως δεν ήταν έτοιμος και  χωρίσατε. Αυτό είναι  αξιοπρεπές και καλά κάνατε. Σου άφησε όμως ένα παραθυράκι για το μέλλον και φαίνεται πως εσύ επένδυσες…

Όταν ξανασυναντηθήκατε, παρά την αρχική σου αντίσταση, ξαναδημιούργησες ελπίδες και ξεκινήσατε κάποια επαφή. Αυτό δεν είναι κατακριτέο, γιατί σου είχε αφήσει την εντύπωση, όταν χωρίσατε, πως με το χρόνο μπορεί να ξεπερνούσε  το θέμα του και να το ξαναβλέπατε. Κακώς βέβαια ανέχτηκες εκδηλώσεις ζήλειας από μέρους του, αφού δεν είχατε σχέση (ούτε σε σχέση πρέπει να τις ανεχόμαστε, ειδικά αν δεν έχουν λόγο). Και μόλις η προσέγγιση έγινε στενότερη, σου αποκάλυψε πως είναι έτοιμος για σχέση αλλά όχι με σένα.

Δικαίως πληγώθηκες και απομακρύνθηκες. Ήταν άτιμο εκ μέρους του να σε ξαναπροσεγγίσει αφού δεν είχε σκοπό να τα ξαναβρείτε, αλλά τουλάχιστον εκτιμώ την ειλικρίνειά του όταν τον ρώτησες. Το «θέλω–και–δε–θέλω»  του συνεχίζεται… Επιβεβαίωση, εγωισμός, αναμνήσεις, ίχνη έρωτα, πιθανότητα για κάποια ερωτική συνεύρεση χωρίς ευθύνες, όλα μπορεί να παίζουν στο μυαλό ενός μπερδεμένου ανθρώπου. Το θέμα είναι πως σου ξεκαθάρισε πως δεν προτίθεται για κάτι παραπάνω.

Καταλαβαίνω ότι πληγώθηκαν τα συναισθήματα και ο εγωισμός σου. Ευτυχώς η αξιοπρέπειά σου σε προστατεύει από την προσκόλληση. Ο χρόνος βέβαια δεν γυρίζει πίσω, αλλά μας διδάσκει  κάποια πράγματα που μας βοηθούν για το μέλλον. Αν εσύ έχεις ξεκαθαρίσει μέσα σου πως η ιστορία με τον συγκεκριμένο άνδρα τέλειωσε, όσο κι αν εκείνος σε ξαναπροσεγγίσει, δεν κινδυνεύεις. Εξάλλου έκανες τη θέση σου σαφή όταν του μίλησες άσχημα και είπες πως δεν θέλεις να το ξαναδείς. Πχ αν ξαναρχίσει τα μηνύματα δεν απαντάς. Αν σε ξανακαλέσει να βγείτε λες όχι. Στον εργασιακό χώρο, λες απλώς μια καλημέρα. Είναι απλό.

Αυτό που είναι το πιο δύσκολο είναι αυτό που «σε κρατάει πίσω». Η καλά δομημένη ζωή (φίλοι, ενδιαφέροντα κτλ)  και πιθανώς μια διαδικασία προσωπικής ανάπτυξης είναι  αυτά που θα σε βοηθήσουν. Και κυρίως δες τι διδάχτηκες από αυτή την ιστορία.

Η ευκαιριακή σχέση μπορεί να γίνει σοβαρή;

Εδώ και 3 χρόνια διαμένω στο εξωτερικό και η δουλειά μου μου επιτρέπει να επισκέπτομαι την Ελλάδα για 2 μήνες το καλοκαίρι. Τον Μάιο  γνωρίστηκα με κάποιον (όχι  Έλληνα) μέσω διαδικτύου και για ένα μήνα βγαίναμε χωρίς να έχει οριστεί ότι έχουμε σχέση. Απλά περνούσαμε λίγο χρόνο μαζί. Του είχα πει ότι θα φύγω στην Ελλάδα για 2,5 μήνες περίπου και απλά είπαμε να περάσουμε καλά μέχρι να φύγω . Γενικά, ήταν πολύ θερμός , ενθουσιώδης και τρυφερός. Δεν μπορώ να πω πως ένιωθα ότι ταιριάζω με το συγκεκριμένο άτομο αλλά παρέβλεπα πολλά πράγματα και λόγια που έλεγε επειδή θα έφευγα ούτως ή άλλως. Εξάλλου, ήμουν πολύ καιρό μόνη και απογοητευμένη, οπότε το χρειαζόμουν και να περάσω καλά έστω και για λίγο.

Μια μέρα πριν φύγω, ενώ νόμισα ότι θα την περνούσαμε μαζί ,διαπίστωσα ότι είχε κανονίσει ραντεβού με κάποια άλλη που προφανώς τη γνώρισε μέσω Internet γιατί δεν είχε σβήσει το προφίλ του. Δεν πληγώθηκα και θεώρησα ότι σαφώς δεν είχα κανένα δικαίωμα να με πειράξει. Απλά ένιωσα μια μικρή ενόχληση του τύπου "Φύγε εσύ - έλα εσύ" και σκέφτηκα  ότι αν όντως του άρεσα ,όπως έλεγε θα ήθελε να περάσουμε και την τελευταία μέρα μαζί. Άρα, προφανώς και δεν του άρεσα τόσο.

Είπα να το ξεχάσω, αλλά μετά από ενάμιση μήνα μου έστειλε email για να δει πώς είμαι και τι θα κάνω στις διακοπές . Του απάντησα λακωνικά και γενικώς το παίζω cool. Δεν ξέρω όμως ακριβώς πώς να φερθώ όταν επιστρέψω εκεί. Να του στείλω μήνυμα και να δω τις διαθέσεις του; Από την άλλη εγώ τότε έφευγα και δε με πολυενδιέφερε ενώ ,όταν γυρίσω τα πράγματα για μένα τουλάχιστον θα τεθούν σε νέα βάση. Σε περίπτωση που είναι διαθέσιμος να του πω εξ αρχής ότι ψάχνω για κάτι σταθερό πλέον ή να το αφήσω και όπως πάει; Θα άξιζε τον κόπο να μπω σε αυτήν τη διαδικασία με ένα άτομο που μπορεί και να είναι πολύ χαλαρό (ενδεχομένως ) με τις ερωτικές σχέσεις; Πιστεύετε πως αυτό που διαπίστωσα τότε, όποιες και αν ήταν οι συνθήκες, λειτουργεί ως δείχτης πρόβλεψης για το άτομό του και το πως βλέπει τις ερωτικές σχέσεις ή εμένα;

A.

Αφού εξαρχής η σχέση σου με τον τύπο ήταν χαλαρή και σε βάση «ας περάσουμε καλά μέχρι να φύγω», δεν είχες να περιμένεις κάτι παραπάνω, ούτε να πληγωθείς με οποιονδήποτε τρόπο. Βέβαια, ακόμη και έτσι, αν του άρεσες πολύ έστω και μόνο σεξουαλικά, θα επέλεγε να περάσει την τελευταία μέρα μαζί σου και ας έκανε το  επόμενο ραντεβού του με άλλη την επομένη! Εξάλλου, από την επαφή σας όσο βλεπόσασταν, διαπίστωσες πως δεν ταιριάζατε και τόσο.

Σου έστειλε ένα μήνυμα στις διακοπές. Αυτό δεν σημαίνει και κάτι… Δυο άνθρωποι που έχουν περάσει 2-3 μήνες έστω απλώς σε ευκαιριακή σχέση, δεν κόβουν την καλημέρα και μπορεί να ανταλλάξουν κάποιο μήνυμα.

Εσύ πώς τον βλέπεις; Λες πως θέλεις πλέον κάτι πιο σταθερό, αλλά θα το ήθελες αυτό με τον συγκεκριμένο; Δηλαδή η δική σου διάθεση έχει αλλάξει γενικότερα ή προς αυτόν; Σε τέτοια περίπτωση, γιατί να περιμένουμε ανάλογη αλλαγή και από μέρους του;

Επιστρέφοντας λοιπόν στο εξωτερικό, θα γυρίσεις με τη λογική πως ο φίλος σου εξακολουθεί να θέλει κάτι ευκαιριακό, όπως το είχατε καθορίσει αρχικά. Αν εσύ θέλεις κάτι άλλο, δεν επικοινωνείς. Αν εκείνος σε ψάξει και επιδιώξει να βρεθείτε, μπορείς να βγεις για έναν καφέ και να του πεις πως η διάθεσή σου για σχέση έχει αλλάξει και δεν θέλεις πλέον κάτι ευκαιριακό. Και αφού ξέρεις πως εκείνος αυτό θέλει, καλύτερα να μην ξαναβρεθείτε. Οι πιθανές αντιδράσεις του είναι:

·         Αποδέχεται πως εκείνος εμμένει στους αρχικούς του στόχους και δεν ξαναβλέπεστε ερωτικά. Ωστόσο, αν μένετε στο ίδιο μέρος και τυχαίνει να συναντιέστε, δεν κόβετε την καλημέρα γατί κανένας δεν εξαπάτησε τον άλλον.

·         Λέει πως έχει αλλάξει και πως θέλει κι εκείνος κάτι πιο σταθερό μαζί σου. Αλλά δεν ξέρουμε αν το εννοεί. Μπορεί απλώς να θέλει να συνεχίσετε όπως ήσασταν και να βρήκε αυτή την πρόφαση. Έγκειται σε σένα να καταλάβεις τι εννοεί και μπορείς να δώσεις ένα δοκιμαστικό διάστημα σχέσης για να το διαπιστώσεις. Πάντως το να έχει πραγματικά αλλάξει διαθέσεις (ταυτόχρονα με τη δική σου αλλαγή) το θεωρώ απίθανο.

Επαναλαμβανόμενο μοτίβο σχέσης

Ειμαι 22 χρονων και εχω μια σχέση περίπου ενα χρόνο. Πριν 3 μηνες εμφανισα ενα άγχος που το εριξα πάνω στην σχεση μου. Το ιδιο ειχα παθει και με τον προηγουμενο ανθρωπο που ημασταν μαζι και στον ιδιο περιπου χρονο με επιασε. Νομιζα οτι ετυχε και οτι απλως δεν πηγαινε αλλο η σχεση. Αλλα τωρα μου ξαναετυχε....ξαφνικα μου φαινεται το παιδι πολυ αδυνατο , ή βρισκω αρνητικα στοιχεια πανω του που δεν ισχυουν γιατι ειναι πολυ ομορφο παιδι. Οταν ειμαστε μαζι περναμε τελεια! Μιλάμε , γελάμε... Οταν ειμαι μονη μου ομως οι αρνητικες σκεψεις που με ριχνουν. Και ενω δεν θελω να χωρισω με οδηγουν προς τα εκει μονο και μονο για να φυγει απο πανω μου το αγχος.

Σ.

Αν καταλαβαίνω καλά, μόλις οι σχέσεις σου χρονίσουν και σοβαρέψουν, μόλις νιώσεις πως περνάς καλά, σε πιάνει άγχος, κάνεις αρνητικές σκέψεις (που δεν ισχύουν) για το σύντροφό σου και σκέφτεσαι να χωρίσεις για να σου φύγει το άγχος.

Όταν στις σχέσεις μας παρουσιάζεται ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο, τότε το θέμα αφορά εμάς και όχι τους άλλους. Δεν σου φταίνε οι σχέσεις, ούτε τα αγόρια με τα οποία συνδέεσαι, αλλά με το άγχος αυτό ο εσωτερικός σου εαυτός θέλει να κάτι να σου πει.

Μήπως υποσυνείδητα φοβάσαι τις σχέσεις; Μήπως φοβάσαι τη δέσμευση; Μήπως θέλεις να εκδικηθείς τον εαυτό σου για κάτι; Μήπως φοβάσαι την ευτυχία; Τι πρότυπα σχέσεων είχες στο περιβάλλον σου στα παιδικά σου χρόνια; Πώς είναι η υπόλοιπη ζωή σου; Μήπως το άγχος προέρχεται από κάποια άλλη πηγή;

Απάντησε με ειλικρίνεια σε αυτά τα ερωτήματα και καλό θα ήταν να τα ξεκαθαρίσεις με τη βοήθεια ψυχολόγου. Στο μεταξύ μη χαλάσεις άδικα τη σχέση σου. Συζήτησε το θέμα με το σύντροφό σου (αν έχετε ουσιαστική επικοινωνία), ώστε να μη νομίζει πως σε κάτι φταίει και ζήτησέ του υπομονή μέχρι να ξεκαθαρίσεις.