Πώς να ξανακερδίσω τον άντρα μου;

Ειμαι παντρεμενη εδω και τρια χρονια.η ηλικια μου 28 και του
αντρα μου 30. Εχουμε ενα παιδακι 2,5 χρονων. Ο αντρας μου εργάζεται και εγω ειμαι στο σπιτι με το παιδι καθως δεν εχω καμια βοηθεια.προσπαθω να τελειωσω τη σχολη μου.Τους τελευταιους 6 μηνες δεν εχω αρκετη διαθεση για σεξ καθως η εξαντληση και η τριβη μου με την κατα τα αλλα βαρετη καθημερινοτητα μου με εχουν αποσυντονισει.Ο αντρας μου τις τελευταιες μερες ειναι νευρικος και απομακρος καθως μου ειπε οτι δεν νιωθει ποθητος και αντρας.δεν ειναι οτι βαρεθηκα.θελω  να προσπαθησω να τον ξανακερδισω.πως;

Ε.

 Το φαινόμενο αυτό συμβαίνει σε αρκετά νέα ζευγάρια. Η καθημερινότητα, τα προβλήματα και η ευθύνη του παιδιού διαβρώνουν την καλή τους διάθεση και η έλλειψη ικανοποιητικής σεξουαλικής ζωής είναι φυσικό συνεπακόλουθο.

Στις σοβαρές σχέσεις το σεξ δεν είναι αποκομμένο από τη γενικότερη κατάσταση της σχέσης και από την ψυχολογική κατάσταση των μελών.

Καλό είναι λοιπόν με τον άντρα σου να καθήσετε να συζητήσετε ήρεμα για τις συνθήκες της ζωής σας και για την ψυχική κατάσταση του καθενός από σας.  Είναι κοινό σας θέμα το πώς θα βελτιώσετε τη ζωή σας και θα επιλύσετε τα τυχόν μεταξύ σας θέματα. Μην επικεντρωθείτε ακόμη στο θέμα του σεξ, το οποίο θα βελτιωθεί αν βελτιωθούν όλα τα άλλα.

Θα πρέπει να δεσμευτείτε και οι δυο για αλλαγές  που μπορείτε να κάνετε στη συμπεριφορά σας και στον τρόπο της ζωής σας. Πχ να έχετε λίγο χρόνο οι δυό σας εξασφαλίζοντας κάποια βοήθεια για το παιδί, να βγαίνετε κάποιες φορές με το παιδί σας ή μόνοι, να κάνετε μια καλύτερη κατανομή των ευθυνών σας και των θεμάτων του νοικοκυριού, να προσέχετε περισσότερο ο καθένας τον εαυτό του κτλ.

Όταν η ζωή σας βελτιωθεί και νιώσετε καλύτερα μαζί, τότε σίγουρα θα αλλάξει η κατάσταση και στο σεξ. Για περισσότερη βελτίωση, μπορείτε τότε να συζητήσετε ανοιχτά για τις σεξουαλικές σας ανάγκες ή επιθυμίες που θα βελτίωναν ακόμη περισσότερο την κατάσταση.

Αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά

Την γνωρισα πριν 5 μηνες, στην αρχη ειχα ενθουσιαστει απιστευτα και λογω εμφανισης κ λογω χαρακτηρα.ξεφευγε εντελως απο οτιδηποτε συνηθισμενο η συμπεριφορα της.
Ευγενικη, κοινωνικη, ανοιχτη με τους φιλους μου κ γενικοτερα εδινε την εικονα ενος πολυ καλοπροαιρετου ανθρωπου.οι φιλοφρονησεις επαιρναν κ εδιναν!"πως γινεται να εισαι τοσο τελειος!", εισαι ο ανθρωπος που ηθελα παντα κτλ.
Στη πορεια βεβαια αρχισε κ μου εδειχνε εντονα σημαδια κυκλοθυμικοτητας, αποτομες αλλαγες στη διαθεση κυριως, διαταραχές στον ύπνο και διάφορες φοβίες που με είχαν προβληματίσει αρκετά, αν και προσπαθούσα όσο μπορώ να τη βοηθήσω γιατί έβλεπα οτι δεν μπορεί να πάρει βοήθεια απο την οικογένεια της (χωρισμένοι γονείς).

Πριν 3 εβδομαδες αυτα εγιναν πολυ εντονα.Τη μια μερα δεν ηξερε τι ηθελε και μετα απο 5 λεπτα που ενιωθε οτι μπορει και να με χασει μου ελεγε τα αναποδα (ελα σε παρακαλω απο το σπιτι να με παρεις θελω να σε δω-σε θελω πολυ σημειωτέον οτι στο παρελθόν σε μια περίπτωση που είχαμε τσακωθεί και υποψιάστηκε οτι μπορεί να επηρεαστώ και να τελειώσω τη σχέση είχε δείξει παρόμοια συμπεριφορά), την επομενη μερα να με παιρνει τηλ και να μου λεει οτι με αγαπαει,τη μεθεπομενη οτι εχει αναγκη να ακουσει τα συναισθηματα μου.Και στο τελος ενα πρωι μετα απο καποιες μερες να με παιρνει τηλ και να μου λεει οτι θελει να χωρισουμε γιατι δεν με θελει!!!
Δεν ηξερα πως να το διαχειριστω, η πληρης απαξιωση με ατακες:δεν σε θελω, λυπάμαι αλλά πρεπει να κοιταξω τον εαυτο μου, δεν μπορω να υποκρινομαι και να ειμαι σε μια σχεση με καποιον που δεν με τραβαει και αλλα πολλα..
Εχουμε να μιλησουμε 3 εβδομαδες. Γνωρίζω οτι ολα αυτα ξεφευγουν απο το φυσιολογικο, απλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί εισέπραξα αυτή  τη συμπεριφορα. Με στεναχωρεί αρκετά και ομολογώ οτι δεν μπορώ να το βγάλω απο το μυαλό μου.

Γ.

 

Η κατάσταση με τη φίλη σου, όπως την περιγράφεις, δείχνει μια διαταραγμένη προσωπικότητα η οποία με πολύ άσχημο τρόπο σε απέρριψε και δεν θέλει να συνεχίσετε.

Δεν μπορώ να ξέρω τι θέματα έχει η κοπέλα, ούτε να σχηματίσω άποψη για τους λόγους που σου φέρθηκε έτσι. Μπορεί να είναι καθαρά τα δικά της ψυχολογικά προβλήματα ή μπορεί ποτέ να μη σε αγάπησε ποτέ πραγματικά και να προσποιήθηκε ή τα όποια συναισθήματά της να τέλειωσαν γρήγορα ή ακόμη και να έκανες κάτι που αδίκως το παρεξήγησε και πολλές άλλες εκδοχές.

 

Αφού εσύ μου γράφεις, θα ασχοληθώ μαζί σου. Ξέρω πως είναι δύσκολο να ξεγράψει κάποιος σε 3 εβδομάδες αυτήν που αγαπά.  Καταλαβαίνεις όμως ότι η κοπέλα δεν είναι αξιόπιστο άτομο και ακόμη κι αν υπαναχωρήσει, δεν μπορείς να την εμπιστευτείς για σοβαρή σχέση. Όσο όμως κι αν δεν μπορείς τώρα να ξεχάσεις την ξεχάσεις, προτείνω να μην επιδιώξεις  άλλες επικοινωνίες μαζί της και να σκεφτείς λογικά να προστατεύσεις τον εαυτό σου. Ακόμη κι αν η κοπέλα έδειχνε αξιόπιστη, όταν ο άλλος μας δηλώσει πως δε μας θέλει πια, καλό είναι να αποχωρούμε .

 

Καλό είναι από την ιστορία αυτή να διδαχτείς  να είσαι πιο επιλεκτικός προκειμένου για σοβαρές σχέσεις και να μην επενδύεις πριν ο χρόνος δείξει την αξία τους.

 

 

Δεν μπορώ να πω όχι

Είμαι 31 χρονών, εργαζόμενη. Εχω αρκετά προβλήματα επικοινωνίας, με τον σύντροφό μου, τους γονείς μου, τους συναδελφους μου, τους φίλους μου...γενικά με τους ανθρώπους.
 Θεωρώ πως η βάση των προβλημάτων επικοινωνιας είναι ότι δεν εκφράζομαι. Δεν λέω την αποψή μου και δεν φανερώνω τα θέλω μου. Αυτό συμβαίνει με όλους τους ανθρώπους με τους οποίους συναναστρέφομαι και σχεδόν σε όλα τα θέματα(από τα πιο απλά μέχρι τα πιο σύνθετα).
 Πάντα προσπαθώ να ικανοποιήσω τα θέλω των άλλων. Θέλω να λέω πάντα "ναι". Ετσι κάνω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Δεν θέλω να στενοχωρώ τους άλλους. Πιέζω τόσο πολύ τον εαυτό μου που καταλήγω να τους αποφευγω όλους για να μην μου ζητήσουν κάτι που δεν θέλω να κάνω.
 Για παραδειγμα ο συντροφος μου θελει να βρεθουμε κι ενώ εγω είμαι κουρασμένη, δέχομαι για να μην τον στενοχωρήσω. Την ίδια στιγμή μπορεί να θέλουν και οι γονεις να με δουν και πάλι λέω "ναι". Κι ύστερα μια συνάδελφος μου ζηταει να μεινω παραπάνω στη δουλειά για να την βοηθήσω. Φυσικά δεν μπορώ να γίνω 3 κομμάτια. Θα πρέπει να επιλέξω σε ποιον θα πάω. Όταν θα αναγκαστώ λοιπόν να πω σε κάποιον "όχι" νιώθω άσχημα. Αγχώνομαι και θυμώνω με τον εαυτό μου που στενοχωρώ τους άλλους. Κι όταν δεν αντέχω να με κατηγορώ συνέχεια κατηγορώ τους άλλους που με φέρνουν σε αυτήν την κατάσταση. Κι ύστερα κλείνομαι στον ευατό μου και δεν θέλω να δω κανένα.
Οι φίλοι μου με έχουν δεχτεί όπως είμαι και δεν έχουν παράπονο πλέον. Οι γονείς μου γκρινιάζουν αλλά δεν μπορούν αλλιώς. Οσο για τις ερωτικες σχεσεις...ποτέ δεν κράτησα καμία γιατι κανεις δεν μπορούσε να καταλάβει την φράση"δεν έχω κάτι μαζί σου, απλά θέλω να μείνω μόνη μου". Οι συνάδελφοι μου λένε τα καλύτερα για μένα μιας και  ποτέ δεν εχω αρνηθεί τίποτα!
 Πολλές φορές δεν ξέρω ουτε εγω η ίδια τα θέλω μου. Δεν μπαίνω καν στη διαδικασια να τα σκεφτώ αφου ξερω εκ των προτέρων ότι δεν θα πραγματοποηθούν.
 Πώς θα μάθω να έχω  το θάρρος της γνώμης μου; Να λέω τι πιστεύω, τι θέλω, τι δεν θέλω χωρίς να έχω ενοχές επειδή θέλω κάτι διαφορετικό; Φοβάμαι πως θα καταλήξω να κάνω ακόμα και παιδιά μόνο και μόνο επείδή θα το θέλει ο σύντροφός μου και οι γονείς μου!

Λ.

 

Η ρίζα της συμπεριφοράς σου είναι η επιθυμία σου να είναι αποδεκτή και αγαπητή. Και όλο αυτό έχει να κάνει με μειωμένη αυτοπεποίθηση.

Πιστεύεις πως αν λες ναι, αν ακολουθείς τα θέλω των άλλων, αν δεν φέρνεις αντιρρήσεις, αν γενικά είσαι το «καλό παιδί» θα κερδίσεις αποδοχή και αγάπη, την οποία αλλιώς δεν αξίζεις.

Ποιος σου το εμφύσησε αυτό στα παιδικά σου χρόνια; Πώς σε ήθελαν οι γονείς σου; Σε τι εξυπηρέτησε ως τώρα η στάση αυτή;

Το θέμα της αυτοπεποίθησης δεν βελτιώνεται με μια συμβουλή και καλό είναι να ενταχτείς σε διαδικασία προσωπικής ανάπτυξης. Και φρόντισε να το κάνεις πριν πάρεις βασικές αποφάσεις ζωής, όπως γάμος και παιδιά.

Μέχρι τότε, κάνε συνειδητή προσπάθεια να πεις κάποια όχι και να παρατηρήσεις τι θα συμβεί. Θα δεις πως δεν θα γίνει καμιά καταστροφή! Σε όσους διαμαρτυρηθούν, μη διστάσεις να δηλώσεις πως αποφάσισες πλέον να δίνεις μεγαλύτερη σημασία στον εαυτό σου και ζητάς συγνώμη αλλά δεν θα είσαι τόσο προσαρμοστική από δω και πέρα.