Τρίτη 12 Αυγούστου 2014

Ελα δοκιμαστικά...

Είχα σχέση από απόσταση και χωρίσαμε γιατί φαινόταν ότι ήμασταν σε άλλες φάσεις. Η αλήθεια είναι ότι είχα και εγώ πρόβλημα δέσμευσης και κατά μία έννοια η απόσταση με βόλευε. Με ξαναπροσέγγισε και μου είπε αυστηρά ότι αυτός εξακολουθεί να έχει συναισθήματα και ότι θέλει να είμαστε μαζί. Έχει ορίσει το πώς θέλει να ζήσει (στους άλλους τομείς της ζωής του) και είναι απόλυτος σε αυτό, ζητά να παρατήσω τη δουλειά μου και να τον ακολουθήσω. Θεωρεί ότι η ζωή μου θα είναι πιο ήρεμη έτσι, αφήνοντας τους φρενήρεις ρυθμούς της πρωτεύουσας και κάνοντας ξεκάθαρο ότι δεν πρόκειται να κάνει βήμα να φύγει αυτός από την πόλη του, γιατί εκεί περνάει καλά. Είναι διατεθειμένος αν δεν μου αρέσει να πάμε αλλού, αλλά μόνο στην επαρχία και σε μέρος που θα του αρέσει.  

Το διάστημα που ήμασταν μαζί υπήρχαν αμφιβολίες και από τις δύο πλευρές, οι οποίες ήταν έκδηλες και το αποδώσαμε στην απόσταση, η οποία υπήρχε εξ αρχής (ότι άλλο χαρακτήρα μπορείς να δείχνεις από κοντά και άλλος να είσαι μακρυά). Ζητάει να πάω δοκιμαστικά ένα διάστημα εκεί και αν όλα πάνε καλά είναι διατεθειμένος να το επισημοποιήσει, αλλά δεν μπορεί να το υποσχεθεί από τώρα.  

Είμαι πραγματικά διχασμένη, από τη μία ένα μέλλον στην πρωτεύουσα με πολλές ευκαιρίες σε όλους τους τομείς της ζωής, η δυσκολία μου να αφήσω την οικογένεια που στηρίζεται σε εμένα, τη δουλειά μου που πάει για την εποχή σχετικά καλά (αλλά με πολύ πίεση και κούραση) και τις παρέες μου. Και από την άλλη μία ήσυχη οικογενειακή ζωή (όπως το ονειρευόμουν από μικρή), αλλά με έναν άνθρωπο που μου έχει δείξει δύο αντιφατικές πλευρές, που φαίνεται να έχουμε διαφορετικές αξίες σε κάποια θέματα και που σε αυτή τη φάση βάζει τις δικές του επιθυμίες μπροστά. 

Α

 

Για να κάνουμε μια πλήρη αλλαγή ζωής, πρέπει να είμαστε πολύ ερωτευμένοι, απόλυτα ικανοποιημένοι από το σύντροφό μας και σταθερά αποφασισμένοι να ζήσουμε μαζι του.

Δεν θα σε συμβούλευα να τα αφήσεις όλα για έναν άνθρωπο που σου έχει δείξει 2 πρόσωπα. Και δεν αναφέρεις κάπου τα συναισθήματά σου. Είσαι βαθιά ερωτευμένη μαζί του; Προσλαμβάνεις το ίδιο και από αυτόν; Αν όχι, δεν θα συμβούλευα να προχωρήσετε, ακόμη κι αν οι συνθήκες ήταν ιδανικές.

Γενικά, η στάση του συντρόφου σου μου φαίνεται εγωιστική: θέτει συγκεκριμένες και απαράβατες προδιαγραφές για τη συνύπαρξή σας και περιμένει εσύ να προσαρμοστείς κάνοντας όλες τις αλλαγές.Στην ουσία προτείνει να πας στην πόλη του δοκιμαστικά, αφήνοντας τη ζωή σου και τη δουλειά σου και ΑΝ ταιριάξετε καλώς, αν όχι τι θα γίνει στη ζωή σου; Η στάση αυτή με προβληματίζει τόσο για το τι θα κάνετε τώρα όσο και για την πιθανή  μελλοντική σας ζωή...

Τι γίνεται με τα θέματα της δουλειάς σας; Εσύ έχεις μια αρκετά καλή δουλειά, όπως λες. Εκείνος; Είναι σε θέση να σε καλύψει οικονομικά αν πας στην πόλη του και μέχρι να βρεις  δουλειά; Αν πάτε σε άλλη επαρχία, είναι οι δουλειές σας αρκετά ευελικτες ώστε να αποκατασταθείτε οπουδήποτε;

Η συμβουλή μου είναι να διατηρήσετε τη μακρόθεν σχέση σας φροντίζοντας να περνάτε όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο μαζί, να δειτε πώς τα πάτε και να εξετάσετε καλά τα συναισθήματά σας. Μην μετακομίσεις απλώς ως δοκιμή, εκτός κι αν είσαι πολύ ερωτευμένη μαζί του και έχεις διάθεση να ρισκάρεις πολλά.

Τετάρτη 6 Αυγούστου 2014

Αταίριαστη και ταιριαστή σχέση


Είμαι 34 ετών, δημόσια υπάλληλος. Πριν από 2 χρόνια χώρισα από μια μακροχρόνια σχέση και πέρασα δύσκολα. Αποφάσισα λοιπόν πριν από ένα χρόνο να φύγω από τη γενέτειρά μου όπου έμενα με τους γονείς μου και εργαζόμουν. Μετατέθηκα σε μια μικρή πόλη που μου άρεσε πολύ και είχα ένα σπίτι από τη γιαγιά μου. Εκεί φέτος ηρέμησα και άρχισα να περνώ πολύ καλά. Πριν 3 μήνες δημιούργησα σχέση με τον Α, συνάδελφό μου, 40 ετών. Η σχέση πήγε εξ αρχής πολύ καλά σε όλα τα επίπεδα και φαίνεται να έχει προοπτική. Όλοι οι φίλοι και γνωστοί την εγκρίνουν και χαίρονται.


Πριν από λίγες εβδομάδες γνώρισα τυχαία ένα ντόπιο παιδί, τον Β, 28 ετών, αγρότη. Εξαρχής υπήρξε εντονότατη έλξη μεταξύ μας και έχουμε βρεθεί ερωτικά μερικές φορές. Δεν ξέρω πού πάει όλο αυτό και νιώθω απίστευτες τύψεις για τον Α, ο οποίος φυσικά αν το μάθει θα γίνει χαμός. Μήπως πρόκειται για ένα περαστικό πάθος και θα ξαναγυρίσω στον Α; Μήπως αυτό σημαίνει πως ο Α δεν με καλύπτει; Όμως τον θέλω και θέλω την προοπτική που μου ανοίγει. Ξέρω πως με το Β είμαστε αταίριαστοι και θα χωρίσουμε, αλλά θέλω να το ζήσω. Είμαι σε απόγνωση...

Ε
Ερωτική έλξη με έναν "αταίριαστο", ενώ υπάρχει ήδη μια ωραία σχέση με έναν "ταιριαστό".


Αρχικά, ποιές είναι οι αντιλήψεις σου για τις σχέσεις; Πιστεύεις στη μονογαμία; Αν ναι, τότε υπάρχει πρόβλημα. Αν όχι, δεν υπάρχει θέμα, ζεις το πάθος σου με τον Β όσο κρατήσει και συνεχίζεις αναμπόδιστη τη σχέση με τον Α που σου παρέχει "προοπτική".

Αν πιστεύες στη μονογαμία, τότε τα πράγματα περιπλέκονται:
Μήπως δεν έχεις ζήσει αρκετές περιπέτειες και πάθη και τώρα βρίσκεις κάτι που σου έλειπε; και θέλεις να το ζήσεις πριν δεσμευτείς οριστικά με τον Α;
Μήπως ο Α δεν σε καλύπτει ερωτικά;
Μήπως η σχέση σου με τον Α εμπεριέχει μεγάλο κοινωνικό μέρος, δηλ σε προσελκύει επειδή είναι πρέπουσα και έχει την κοινωνική αποδοχή; μήπως σε προσελκύει επειδή πιστεύεις πως είσαι σε ηλικία γαμου;
Μηπως με την περιπέτεια με τον Β θέλεις να φέρεις υποσυνείδητη αντίσταση στην "καθωσπρέπει" σχέση σου με τον Α και στα κοινωνικά πρέπει;

Η περιπέτεια με τον Β αξίζει αρχικά να σε προβληματίσει σχετικά με τον Α. Αν νιώθεις πως τον αγαπάς πραγματικά και θέλεις να τον κάνεις σύντροφο ζωής, φρόντισε να ξεπεράσεις γρήγορα το πάθος σου και να δεσμευτείς ουσιαστικά μαζί του.

Αν όμως ανακάλυψες πως η σχέση με τον Α δεν σε καλύπτει αλλά είναι κοινωνικά κατευθυνόμενη, μη προχωρησεις μαζί του. Σε κάθε περίπτωση, μη βιαστείς να προχωρήσεις σε επισημοποίηση, γιατί φαίνεται πως ακόμη δεν είσαι έτοιμη. Όσο για τις τυψεις σου, ή τις ξεπερνάς και συνεχίζεις με τον Α ή δεν αντέχεις και χωρίζεις.
 

Σχέση με μεγαλύτερον και αναποφάσιστο....


 
Εδω και 7 μήνες έχω μια σχέση με εναν 20 χρόνια μεγαλύτερο μου η οποια ειναι κρυφη λόγω του  οτι ζούμε  σε ενα μικρο νησί. Εγω ειμαι 33 χρονων και εκεινος 53. είμαστε στον ίδιο χώρο δουλειάς εδω και 7 χρόνια και υπήρχε αμοιβαιο ενδιαφερον εδω και 5 χρόνια αλλα δεν μπορουσαμε να ειμασταν μαζι γιατι και οι δύο οταν ξεκινησε το ειδυλλιο είχαμε σχεσεις αλλα και επειδη λογω της διαφορας ηλικιας δεν πιστευαμε οτι θα μπορουσαμε να κανουμε κατι μαζι. Αυτο, κυριως απο εκεινον επειδη μου ελεγε οτι διπλα μου θα ειναι σαν μπαμπας μου. Πριν καποιους μηνες οι σχεσεις μας ελαβαν τελος και σε συντομο χρονικο διαστημα ειμαστε μαζι υστερα απο ωρες συζητησης και αφου συνειδητοποιησαμε οτι θελουμε τα ιδια πραγματα, οικογενεια. .Οσοι γνωριζουν αυτη την σχεση  (φιλοι του και φιλοι μου) ειναι υπερ. Το προβλημα μου είναι οτι η σχεση αυτη ειναι κρυφη επειδη εκεινος φοβαται να το πει στον εξω κοσμο.θελει και εκεινος γαμος και παιδια οπως και εγω.Σαν προσωπικοτητες ταιριαζουμε σχεδον σε ολα ,στο τροπο σκεψης, διασκεδαση κτλ. Ενα άλλο θεμα βέβαια που έχουμε να αντιμετωπισουμε το οποίο δυσκολευει την κοινοποιηση σχεσης, ειναι οτι η Επιχειρηση στην οποια εργαζομαστε δεν παει καλα  οι μισθοι μας εχουν πέσει πολυ και καποιες φορές υπάρχει καθυστερηρηση στους μισθους.Να αναφέρω οτι εκεινος ειναι προισταμενος μου. Ξερω οτι ένας άντρας αν τα επαγγελματικα του δεν πανε καλα θα δυσκολευτει να κανει ονειρα για το μελλον, ποσο μαλλον ενας 50αρης.Τον αγαπω αρκετα αλλα με αποσχολει που αν και μεγαλυτερος μου που θα ηθελα να δω στο προσωπο του ωριμοτητα και  και καλυτερη αντιμετωπιση της ολης καταστασης, δεν κανει τιποτα και εγω νοιωθω οτι ο καιρος περναει και δεν θελω να χασω τον χρονο μου και να πληγωθω. οι λογοι που δεν κοινοποιει την σχεση οπως μου λεει ειναι τα οικονομικα και οτι ντρεπεται τι θα πουν οι αλλοι για εκεινον που εκανε σχεση με μια μικροτερη του.Πιστευετε οτι οι λογοι που αναφερνει θα μπορουσαν να ευσταθουν?Να του δώσω και αλλο χρονο ή να τα παρατήσω?

E

Για τις σχέσεις με μεγάλη διαφορά ηλικίας έχω γράψει πολλές φορές στο blog. Γενικά, αν τα δυο άτομα είναι αποφασισμένα, υπάρχουν ισχυρά συναισθήματα και υπάρχει συνειδητοποίηση των δυσκολιών που εμπεριέχει μια τέτοια σχέση, υποστηρίζω πάντα το να παλεύουν γι αυτό που θέλουν, ενάντια στα κοινωνικά στερεότυπα.


Ό,τι λοιπόν αφορά στερεότυπα (τι θα πει ο κοσμος, να μην κοινοποιήσουμε, δουλεύουμε στην ίδια δουλειά) για μένα δεν είναι λόγοι για να εμποδίζεται μια σημαντική σχέση. Αν ο σύντροφός σου δεν μπορεί να τα ξεπεράσει, τότε γιατί έκανε σχέση μαζί σου; Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα στη ζωή: και τα στερεότυπά μας άθικτα και τον συγκεκριμένο άνθρωπο που αγαπάμε...

Σχετικά με τις οικονομικές δυσκολίες, αυτές τις αντιμετωπίζουμε όλοι σήμερα, οπότε αν θέλετε να κάνετε οικογένεια θα την κάνετε με τις συνθήκες αυτές.

Εσύ, μπαίνοντας σε μια τέτοια σχέση, γνώριζες τους κινδύνους που διατρέχεις να πληγωθείς. Αφού μπήκες όμως, και με δεδομένο πως τον αγαπάς, καλό είναι να το παλέψεις όσο μπορείς.

Αυτό που με απασχολεί πραγματικά είναι πως ο σύντροφός σου φαίνεται στα μάτια σου όχι αρκετά ώριμος και αποφασιστικός, Αυτό δεν αφορά μόνο τη στάση του στο αν θα προχωρήσετε σε γάμο ή όχι, αλλά θα πρέπει να σε προβληματίζει γενικά ως ιδιότητα μελλοντικού συζύγου και πατέρα.

Ελαφρυντικό στην όλη ιστορία αποτελεί ο σχετικα λίγος χρόνος της σχέσης σας. Όσο κι αν γνωριζόσασταν φιλικά, όταν συνδεθήκατε ερωτικά τότε άρχισε μια νέα φάση στην οποία μπορείτε να δείτε το άλλο άτομο με μεγαλύτερη πληρότητα. Επτά μήνες σχέσης δεν είναι αρκετοί για να προχωρήσετε σε γάμο. Χρειάζεται και στους δυο σας περισσότερος χρόνος για να δείτε πώς νιώθετε, να σταθμίσετε τα πράγματα και να οργανώσετε τις άμυνές σας προς το περιβάλλον.

Προτείνω λοιπόν να δώσετε κι άλλο χρόνο, να συμπληρώσετε πχ ένα χρόνο σχέσης, στη συνέχεια να δοκιμάσετε άλλο ένα χρόνο συμβίωσης και μετά βλέπετε αν θα προχωρήσετε σε γάμο. Ο χρόνος που περνά θα έπρεπε να προβληματίζει πιο πολύ το σύντροφό σου παρά εσένα... Προτιμότερο να κινηθείτε αργά παρά να χαλάσετε τη σχέση σας ή να τον πιέσεις για άμεσο γάμο τον οποίο μπορεί τελικά να μην τολμήσει ή ακόμη και να τολμήσει χωρίς να ειναι έτοιμος.