Ανάμεσα σε δυο άντρες

Βρίσκομαι στη χειρότερη φάση της ζωής μου. Έχω μια καλή σχέση εδώ και 7 χρόνια (4 από μακριά λόγω σπουδών και 3 στη συνέχεια από κοντά). Έχουμε αποφασίσει να παντρευτούμε και εδώ και 3 μήνες συζούμε. Πριν από λίγους μήνες γνώρισα κάποιο παιδί από άλλη χώρα και αισθάνθηκα τόσο δυνατή έλξη που απάτησα τον αρραβωνιαστικό μου. Ξέρω πως με τον άλλο δεν μπορεί να είμαστε μαζί, οι γονείς μου δεν θα τον δέχονταν ποτέ. Είναι από άλλη χώρα, άλλη κουλτούρα, θρησκεία κτλ. Σε λίγο θα φύγει για την πατρίδα του και μου έχει ζητήσει να φύγω μαζί του. Υπάρχει μεγάλο πάθος μεταξύ μας. Τον σκέφτομαι συνεχώς και εξακολουθώ να έχω επαφές μαζί του.

Ομολόγησα στον αρραβωνιαστικό μου πως τον έχω απατήσει, στην αρχή σοκαρίστηκε αλλά μετά το δέχτηκε, είπε πως αν προσπαθήσουμε τα πράγματα θα αλλάξουν, θα έρθουμε πιο κοντά και θα τα καταφέρουμε. Εγώ όμως δεν μπορώ να κάνω έρωτα μαζί του και αυτός δείχνει κατανόηση και ελπίζει. Με στηρίζει, αλλά δεν είμαι πλέον ερωτευμένη μαζί του. Παίζουμε θέατρο σε όλους και δεν το αντέχω. Νιώθω πως τον χρησιμοποιώ και ξέρω πως αυτό είναι λάθος, αλλά δεν θέλω να τον χάσω γιατί θα μείνω ολομόναχη. Ίσως όταν τον χάσω να καταλάβω την αξία του…

Ο αρραβωνιαστικός μου είναι τρυφερός, με αγαπά χωρίς να με κρίνει και ξέρω πως θα έχω μια καλή ζωή μαζί του και θα είναι τέλειος πατέρας. Είναι πολύ αντίθετος από τον πατέρα μου και αυτός είναι ο κύριος λόγος που τον διάλεξα. Δεν με γεμίζει όμως και τόσο ερωτικά, όχι πως κάνει κάτι λάθος, αλλά ο άλλος λιώνει για μένα… Μοιάζει στον πατέρα μου στα θετικά του… Είμαι πολύ μοναχικός άνθρωπος και όταν βρω κάποιον να με καταλαβαίνει προσκολλώμαι. Αυτό έκανα και στην περίπτωση αυτή.

Δεν μπορώ να επιλέξω μεταξύ των δυο και συνεχώς αλλάζω γνώμη, σαν να είμαι διπλή προσωπικότητα. Πιστεύω πως οι γονείς μου ευθύνονται για τις ανασφάλειές μου. Πάντα μου έλεγαν ότι τα κάνω όλα λάθος και όταν παντρευτώ θα τα κάνω όλα λάθος. Και τώρα που μπήκα στη διαδικασία της επισημοποίησης θα έκανα μαντάρα… Φοβάμαι ακόμα και να κάνω παιδιά γιατί θα με κρίνουν πώς θα τα μεγαλώνω.

Το χειρότερο είναι πως έμαθα να κάνω ό,τι θέλω στα κρυφά και μόνο όταν κάνω κάτι που δεν το γνωρίζουν με ικανοποιεί και γι’ αυτό κατέληξα να απατώ τον αρραβωνιαστικό μου πίσω από την πλάτη του. Πολλοί δεν θα με καταλάβουν, αλλά είναι από αντίδραση που τα κάνω όλα αυτά. Δεν με γεμίζει τίποτα..

Ξέρω ότι αν παραμείνω θα έχω μια καλή ζωή. Φοβάμαι να χωρίσω γιατί φοβάμαι για το μέλλον μου που δεν θα έχω κάποιον να τον εμπιστεύομαι και να με βλέπει σοβαρά. Το πιο σημαντικό που με αναγκάζει να ζω σ’ αυτό το ψέμα είναι που οι γονείς μου ξέρουν την κατάσταση και λένε πως αν χωρίσω θα κάνω το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου και πως δεν ξέρω τι μου γίνεται. Εγώ όμως θέλω αυτός που είναι μαζί μου να με εμπνέει και για να τον απατήσω πιστεύω πως αυτό το έχω χάσει.

Ε.

Το θέμα σου είναι οι γονείς σου και ο εαυτός σου και το δίλλημα που αντιμετωπίζεις αποτελεί απλώς το σύμπτωμα.

Έχεις θέμα με την οικογένειά σου και καθορίζεσαι από την αντίθεση προς αυτούς, υιοθετώντας τη συμπεριφορά του «άτακτου» παιδιού. Τα στερεότυπά τους από τη μια τα δέχεσαι και από την άλλη τα πολεμάς με σπασμωδικές κινήσεις. Δεν θα ξεκαθαρίσεις με τα ερωτικά σου, αν δεν λύσεις πρώτα θα θέματα που έχεις με την οικογένειά σου. Προτείνω να επισκεφτείς άμεσα ψυχολόγο και να ξεκινήσεις δουλειά με τον εαυτό σου.

Προς θεού μην προχωρήσεις σε γάμο με τις συνθήκες αυτές, όσο κι αν η λογική και οι φόβοι σου σου το υπαγορεύουν. Ούτε βέβαια να αποφασίσεις να φύγεις με το φίλο σου δρώντας σπασμωδικά. Χρειάζεσαι χρόνο. Πάψε να ζεις συμβατικά γιατί δεν αξίζει ούτε σε σένα ούτε στον αρραβωνιαστικό σου. Μείνε για ένα διάστημα μόνη σου, ελεύθερη, και ξεκαθάρισε τι νιώθεις. Πες στον αρραβωνιαστικό σου την αλήθεια, πως θέλεις να μη ζείτε συμβατικά, και αν γυρίσεις θα έχετε ουσιαστική σχέση, αν πάλι όχι, θα χωρίσετε. Ζήτησέ του να σε περιμένει, αν και όσο μπορεί. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως εκείνος θα το κάνει… Αξίζει να διακινδυνεύσεις παρά να ζεις μέσα στη συμβατικότητα και στο ψέμα.

Ζήσε ελεύθερα τη σχέση σου με τον άλλον, να χάσει την έννοια του απαγορευμένου. Ο χρόνος θα δείξει την εξέλιξη. Αν μπορείς να πάς και ένα ταξίδι στη χώρα του για διακοπές (όχι μόνιμη εγκατάσταση και δεσμεύσεις) θα ήταν ιδανικό.  

Πάντα συμβουλεύω τους ανθρώπους να ακολουθούν την καρδιά και διαίσθησή τους στις επιλογές τους, παρά τη λογική. Η δική σου όμως καρδιά δεν μπορεί να λειτουργήσει αν δεν ξεπεράσεις τα ψυχολογικά σου θέματα. Πρόκειται για σχέση ζωής αυτό που πάει να γίνει και δώσε του όσο χρόνο χρειαστεί για να είσαι όσο γίνεται πιο σίγουρη.

Κατερίνα

Είμαι ευάλωτη. Να τολμήσω;

Πριν από σχεδόν ένα χρόνο πέρασα πολύ δύσκολα λόγω μιας σχέσης πάνω στην οποία επένδυσα πολύ συναισθηματικά με αποτέλεσμα όταν χώρισα να βρεθώ συντετριμμένη και να χρειαστώ ψυχολογική υποστήριξη και φαρμακευτική αγωγή που ακολουθώ μέχρι σήμερα. Νιώθω πλέον πολύ καλά με μένα και έχω αλλάξει τρόπο που βλέπω τις σχέσεις. Είμαι ενεργή σεξουαλικά με κάποιους πρώην εραστές και δεν ήθελα κάτι άλλο μέχρι που βρήκα νέα δουλειά και γνώρισα κάποιον.

Μου αρέσει πολύ, έχω αρχίσει να τον ερωτεύομαι αλλά προσπαθώ να συγκρατηθώ να μην πω ότι είναι όλα όσα θα ήθελα σε έναν άντρα γιατί φοβάμαι πως θα επαναληφθεί η τραυματική μου σχέση. Έχουμε μια επικοινωνία πέρα από φιλική και κάπως ερωτική (με υπονοούμενα και μηνύματα με ερωτικές νύξεις). Έχω ενδείξεις πως κάτι παίζει στη ζωή του, με κάποια κοπέλα από την πόλη από την οποία έχει έρθει. Δεν μπορώ να τον ρωτήσω ευθέως αν έχει κοπέλα γιατί δεν το φανερώνει για κάποιο λόγο.  Όταν βγαίνουμε όλοι μαζί για καφέ ή ποτό ψιλο-φλερτάρει με τις σερβιτόρες.

Το θέμα είναι πως πλέον πληγώνομαι εύκολα με το κάθε τι...πχ. μπορεί να τα ρίξει στη σερβιτόρα και να πληγωθώ, μπορεί να ακούσω ένα τηλέφωνο της κοπέλας του (αν όντως έχει) και να πληγωθώ, Είναι δύσκολο επειδή τον βλέπω κάθε μέρα και όλο και περισσότερο τον ερωτεύομαι, αλλά συγκρατούμαι για να μην πληγωθώ. Τι με συμβουλεύετε να κάνω; Αν του πω ότι μου αρέσει ίσως γίνω ρεζίλι και δεν μπορώ ξανά να βγω ούτε φιλικά ούτε να δουλέψω μαζί του.

Ο.

Το θέμα είναι ποια είσαι εσύ και σε τι ψυχολογική κατάσταση βρίσκεται. Δεν γράφεις πόσο σημαντική και μακροχρόνια ήταν η σχέση που σε πλήγωσε, αλλά το να σε αφήσει συντετριμμένη με ανησυχεί. Έκανες πολύ καλά που κατέφυγες σε ψυχολογική στήριξη και ελπίζω να τη συνεχίζεις ως σήμερα. Στόχος είναι να αλλάξεις τον τρόπο που βλέπεις τις σχέσεις και τις κάνεις κεντρικό σημείο της ζωής σου, πράγμα που ακόμα δεν βλέπω να έχει αλλάξει. Αυτό το δείχνει το γεγονός πως αντιμετωπίζεις με τόσο άγχος μια πιθανή προσέγγιση του άντρα που σου αρέσει και το γεγονός πως βρίσκεται ακόμα σε αγωγή με ψυχοφάρμακα. Κυρίως λοιπόν φρόντισε τον εαυτό σου, ανεξαρτήτως αντρών.

Καλά έκανες και ξαναβγήκες στο «παιχνίδι» των ερωτικών σχέσεων χωρίς δεσμεύσεις, για να ξανασυνηθίζεις στη ζωή σου ως γυναίκας. Επέλεξες όμως γι’ αυτό πρώην εραστές, πράγμα που σημαίνει πως θέλεις να βαδίζεις στα σίγουρα με γνωστούς ανθρώπους. Κι αυτό είναι σημάδι ανασφάλειας.

Ο άντρας που σε ενδιαφέρει, αν είχε κάτι σοβαρό στη ζωή του θα το κοινοποιούσε. Το γεγονός πως επικοινωνεί με μια άλλη κοπέλα, φλερτάρει τις σερβιτόρες και κάνει και με σένα ένα παιχνιδάκι, δείχνει πως γενικά του αρέσει να παίζει. Του έχεις δείξει πως σου αρέσει και αν είχε σκοπό να κάνει κάτι μαζί σου θα είχε πάρει την πρωτοβουλία να σε προσεγγίσει περισσότερο (το θάρρος και η τεχνική δεν του λείπουν…). Δεν το έκανε, οπότε δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται σοβαρά, τουλάχιστον ακόμη.

Αν του πεις πως σου αρέσει, σκέφτεσαι μήπως γίνεις ρεζίλι αν δεν ανταποκριθεί. Γενικά είμαι κατά των σχέσεων που δημιουργούνται στον επαγγελματικό χώρο, εκτός κι αν πρόκειται για κάτι πολύ δυνατό κι από τις δυο πλευρές. Επιπλέον, εσύ είσαι ακόμη πολύ ευάλωτη. Η ιστορία δεν φαίνεται να δίνει προοπτικές για κάτι σοβαρό και αποκλειστικό και το πιθανότερο είναι να πληγωθείς. Θα ήσουν ευχαριστημένη με μια ευκαιριακή σχέση μαζί του; Σπανιότατα ένας ελεύθερος άντρας αρνείται μια ευκαιριακή σχέση που του προσφέρεται «στο πιάτο». Θα το άντεχες όμως; Δεν νομίζω, τουλάχιστον στην παρούσα φάση.

Αν θέλεις κάτι σοβαρότερο και πιο «ασφαλές», προτείνω να μην κάνεις κίνηση. Άφησέ του την πρωτοβουλία. Δείχνε απλώς πως σου αρέσει, φροντίζοντας να βγαίνετε και απαντώντας στα μηνύματά του. Αν εκείνος προχωρήσει, βλέπεις τότε τι θα κάνεις.  Ακόμη όμως κι αν γίνουν έτσι τα πράγματα, η πιθανότητα για σοβαρή σχέση είναι μικρή. Πιθανότερη είναι η ευκαιριακή σχέση κι αν μπεις σ’ αυτή θα πρέπει να είσαι αποφασισμένη πως με το συγκεκριμένο άντρα θα υποστείς πιέσεις, οπότε πρέπει να είσαι συναισθηματικά θωρακισμένη για ό,τι συμβεί.

Μην κολλάς. Υπάρχουν ένα σωρό άντρες έξω από το γραφείο, με τους οποίους μπορείς να δοκιμάσεις χαλαρά και να προχωρήσεις αν δεις πως σου κάνουν. Σε καταστάσεις συναισθηματικής αναταραχής και ψυχολογικών προβλημάτων είναι προτιμότερο ή να είμαστε μόνοι ή να έχουμε κάποιες σχέσεις με μικρές απαιτήσεις και προσδοκίες και σταδιακή (πιθανή) εξέλιξη.

Κατερίνα

Εξαφανίστηκε από τη σχέση

Δημοσιεύω την απάντησή μου σε ερώτημα φίλης που παρακάλεσε να μη δημοσιευτεί το μήνυμά της. Με την ευκαιρία, παρακαλώ όλους τους φίλους που μου γράφουν να μην ανησυχούν. Φροντίζω πάντα να αφαιρώ από τα μηνύματά τους κάθε στοιχείο αναγνώρισης, οπότε δεν χρειάζεται να μου ζητούν να μην τα δημοσιεύω.

 

 

Είναι φανερό πως ο φίλος σου διχάζεται ανάμεσα στην επιθυμία του να είναι μαζί σου και στην άσχημη ψυχολογική κατάσταση μέσα στην οποία βρίσκεται. Δεν ξέρω ποιά είναι τα πράγματα που του έχουν συμβει για να κρίνω. Θεωρώ όμως ότι ο τρόπος που ο καθένας μας αντιμετωπίζει τα πράγματα τα κάνει μικρά ή μεγάλα, οπότε είναι θέμα ανθρώπου.

 Στις μεγάλες ψυχολογικές κρίσεις οι άνθρωποι δεν μπορούν να έχουν ομαλές σχέσεις. Λίγοι θα παραμείνουν αφοσιωμένοι στο σύντροφό τους και θα το ξεπεράσουν με τη βοήθειά του. Κατά κανόνα είτε θα προσκολληθούν στη σχέση τους είτε θα απομακρυνθούν. Ο φίλος σου ουσιαστικά επέλεξε το δεύτερο, και δικαίωμά του αν ήταν ξεκάθαρος σ’ αυτό. Ταυτόχρονα όμως τον ελκύεις κι εσύ και θέλει αν είναι μαζί σου, οπότε κατά καιρούς επανεμφανίζεται. Δεν αποκλείω και την περίπτωση να έχει εμφανιστεί στη ζωή του κάποια άλλη και να διχάζεται ανάμεσα στις δυο, οπότε τα περί προσωπικών προβλημάτων είναι απλώς δικαιολογία. Υπάρχουν και τέτοιες περιπτώσεις...

Θα σε συμβούλευα να του δηλώσεις πως σε ταλαιπωρεί αυτή η κατάσταση και δεν θέλεις να τη συνεχίσεις. Τον αγαπάς, αλλά αυτό δεν είναι σχέση. Απομακρύνεσαι, του αφήνεις το χρόνο να λύσει τα θέματά του (αφού δε θέλει να είσαι κοντά του και να του συμπαραστέκεσαι να τα λύσει) και όταν είναι έτοιμος και θέλει ας ξαναγυρίσει. Εσύ θα περιμένεις κάποιο διάστημα αλλά όχι βέβαια μια ζωή. Αν σε προλάβει ελεύθερη και διαθέσιμη καλώς. Αν όχι, έχασε...

Απομακρύνσου και φρόντισε τον εαυτό σου. Δεν αξίζει να είσαι σε μια σχέση αν ο άλλος δε σε θέλει ή πότε θέλει πότε δε θέλει. Μια διαδικασία προσωπικής ανάπτυξης θα σε βοηθήσει να εκτιμήσεις περισσότερο τον εαυτό σου και να ξεπεράσεις αυτή τη δύσκολη κατάσταση. Κοινωνικοποιήσου, φρόντισε τη δουλειά σου, βλέπε τους φίλους σου. Αν ξαναγυρίσει σε εύλογο χρόνο, αποφασισμένος να είστε κανονικά μαζί, έχει καλώς και του δίνεις άλλη μια ευκαιρία. Αν όχι, πρόκειται για μια σχέση που δεν άντεξε στις δυσκολίες, οπότε δεν είχε προδιαγραφές για σχέση ζωής.

Κατερίνα