Ο πρώην παντρεύεται

Είμαι 30 ετών. Είχα δεσμό με τον Γ. επί 6 χρόνια και ήταν η πρώτη σοβαρή σχέση και για τους δυο. Χωρίσαμε πριν από δυο χρόνια με δική του πρωτοβουλία, γιατί ήθελε λέει να ζήσει εμπειρίες και να μην έχει γνωρίσει μόνο μια γυναίκα στη ζωή του. Είχε πει πως με εκτιμά και πως μακάρι να με συναντούσε αργότερα στη ζωή του και να παντρευόμασταν. Επίσης είχε πει πως σε λίγα χρόνια, αν είμαι ακόμα ελεύθερη, θα με προσεγγίσει ξανά για να παντρευτούμε. Αμέσως τα έφτιαξε με μια συνάδελφό του που πάντα ενδιαφερόταν και η σχέση τους διατηρήθηκε ως τώρα.

Εγώ πληγώθηκα, αλλά με τον καιρό το ξεπέρασα. Έκανα κάποιες άλλες σχέσεις που δεν κράτησαν και τώρα είμαι μόνη. Με τον Γ. έχουμε πολλούς κοινούς γνωστούς. Πρόσφατα έμαθα πως εκείνη η κοπέλα είναι έγκυος και παντρεύονται. Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου και δεν ξέρω γιατί επηρεάστηκα τόσο. Αισθάνομαι πολύ άσχημα και δεν ξέρω πώς να το αντιμετωπίσω.

Μ.

Αυτό που σου φταίει είναι η δική σου ζωή και κανενός Γ. από το παρελθόν.

Είναι φυσικό ο τρόπος που χωρίσατε να σε πλήγωσε, όπως και είναι φυσικό που κάποια στιγμή το ξεπέρασες και συνέχισες τη ζωή σου. Σε ένα νέο άτομο (άντρα ή γυναίκα) που δημιουργεί την πρώτη του σοβαρή σχέση και σταθεροποιείται σ’ αυτήν είναι φυσικό να υπάρχει η περιέργεια για περισσότερες εμπειρίες, που συχνά αποτελεί την αιτία χωρισμού, είτε υποσυνείδητα είτε συνειδητά (όπως έγινε στην περίπτωση του Γ.). Στους άντρες το φαινόμενο μπορεί να είναι πιο έντονο λόγω του στερεοτύπου που θέλει τον άντρα «κυνηγό» και «έμπειρο».

Οι δηλώσεις του για να ξαναβρεθείτε μετά από χρόνια, όταν υποτίθεται πως θα είχε συγκεντρώσει τις εμπειρίες που αναζητούσε, δείχνουν την εκτίμηση προς το άτομό σου, αλλά δεν έχουν σοβαρότητα. Δεν δίνουμε ραντεβού μετά από χρόνια για να παντρευτούμε… Ελπίζω να μην το πήρες σοβαρά, ούτε να επένδυσες στην πιθανότητα αυτή.

Ο Γ. όμως φαίνεται πως ήταν συνηθισμένος στη σταθερή σχέση και δεν προσπάθησε να συγκεντρώσει εμπειρίες αλλά να επαναλάβει το γνώριμο μοντέλο της μακροχρόνιας και σοβαρής σχέσης. Είναι βέβαια πολύ πιθανό το θέμα των εμπειριών να μην ήταν η μόνη αιτία που ήθελε να χωρίσετε, αλλά να ήταν μια καλή θεωρητική δικαιολογία για να φύγει από τη σχέση σας προκειμένου να συνδεθεί με την άλλη κοπέλα.

Τέλος πάντων, χωρίσατε, το ξεπέρασες και συνεχίσατε κι οι δυο τις ζωές σας. Εσύ όμως φαίνεται πως δεν είσαι ευχαριστημένη από τη δική σου ζωή. Βλέπεις λοιπόν πως εκείνος παντρεύεται, θεωρείς πως εκείνος «πέτυχε» στη ζωή, όχι μαζί σου αλλά με την ανταγωνίστριά σου, ενώ εσύ «απέτυχες». Αυτό πιστεύω πως σε πειράζει. Αν εσύ ήσουν ευχαριστημένη με τη ζωή σου, καθόλου δεν θα σε ένοιαζε τι κάνει ο πρώην.

Εκεί πιστεύω λοιπόν πως πρέπει να επικεντρώσεις, στο τι κάνεις με τη δική σου ζωή. Φαίνεται πως ο γάμος είναι στόχος σου, αλλά χρειάζεται να περάσεις πολλά στάδια με έναν άντρα για να φτάσεις εκεί και να πετύχει το πράγμα. Φρόντισε την ψυχική σου υγεία, τα ενδιαφέροντά σου και τις παρέες σου, κοίταξε να είσαι ανοιχτή σε νέες γνωριμίες αλλά όχι «απελπισμένη». Είσαι νέο κορίτσι και όλες οι πιθανότητες απλώνονται μπροστά σου.

Κατερίνα

Με απάτησε

Έχω σχέση με τον Β σχεδόν ένα χρόνο. Κάποια στιγμή που ήμουν στο σπίτι του κατάλαβα πως έχει κάνει έρωτα με άλλη. Στην αρχή το αρνήθηκε και μετά το παραδέχτηκε, μου εξήγησε πως ήταν κάτι τυχαίο και ζήτησε συγγνώμη. Έγινε μεγάλη φασαρία αλλά τελικά τα βρήκαμε. Όμως εμένα η ζωή μου έχει γίνει κόλαση. Δεν μπορώ να ησυχάσω, κλαίω και συνεχώς μαλώνουμε. Δεν του έχω πια εμπιστοσύνη. Δεν ξέρω τι να κάνω…

Μ.

Η στάση μας σε μια «παρεκτροπή» του συντρόφου μας είναι καθαρά θέμα προσωπικής ιδεολογίας και του άγραφου «συμβολαίου» σχέσης που έχουμε κάνει. Αν οι αντιλήψεις μου είναι υπέρ της πολυγαμίας και έχω βρει κι έναν ανάλογο σύντροφο, τότε δεν υπάρχει θέμα… Αν η σχέση είναι ευκαιριακή και δεν έχουν ξεκαθαριστεί κάποια πράγματα, τότε επίσης δεν έχω δικαίωμα να παραπονιέμαι. Μια νεαρή μου πελάτισσα καταρρακώθηκε όταν πέρασε απροειδοποίητα από το σπίτι του νεαρού με τον οποίο είχε συνευρεθεί μια φορά μετά από ένα πάρτι και τον βρήκε μια άλλη κοπέλα. Μα δεν της είχε υποσχεθεί τίποτα ο άνθρωπος, ούτε είχαν εκφραστεί συναισθήματα, ούτε καν είχε γίνει σχέση…

Στη δική σου περίπτωση, πρόκειται για κανονική σχέση με δέσμευση. Εδώ υπεισέρχεται το θέμα της ιδεολογίας. Κατά πόσο μπορείς να ξεπεράσεις την ιστορία; Αν μπορείς να αποδεχτείς την «τυχαία» παρεκτροπή, να εκφραστείς, να θυμώσεις, να τσακωθείτε, να δώσετε υποσχέσεις για το μέλλον και να τα ξαναβρείτε, έχει καλώς. Είναι πιθανό αυτό να μη μπορεί να γίνει αυτόματα και να χρειάζεσαι χρόνο. Έχεις κάθε δικαίωμα αν έτσι αισθάνεσαι να απομακρυνθείς για λίγο, να σκεφτείς, να ηρεμήσεις και να δεις αν μπορείς να το ξεπεράσεις.

Αν πάλι κρίνεις πως δεν μπορείς να το ξεπεράσεις, φύγε. Εκείνο που δεν πρέπει να κάνεις είναι να παραμείνεις στη σχέση ενώ βασανίζεσαι για μεγάλο διάστημα και να γίνεται κόλαση η ζωή και των δυο σας.

Αν επιλέξεις την πρώτη περίπτωση, η εμπιστοσύνη χρειάζεται χρόνο για να ξαναχτιστεί, οπότε είναι φυσικό να περάσετε μια περίοδο που θα υποψιάζεσαι να θα αμφιβάλλεις μέχρι ο φίλος σου να σου αποδείξει με τη στάση του πως αξίζει την εμπιστοσύνη σου.

Σε πολλές περιπτώσεις μια περιπέτεια γίνεται αφορμή να χωρίσει ένα ζευγάρι, ενώ σε κάποιες άλλες να αναπροσαρμοστεί η σχέση και να λειτουργήσει με πιο ουσιαστικό τρόπο.

Κατερίνα

Οι πρώην και τα κόμπλεξ

Είμαι 18 ετών, πρωτοετής φοιτήτρια, και συνδέομαι από τη δευτέρα λυκείου με τον Σ, 27 ετών, ο οποίος έχει τελειώσει τις σπουδές του και εργάζεται στην οικογενειακή τους επιχείρηση. Είναι η πρώτη μου σχέση και γενικά τα πάμε καλά. Έχω όμως πρόβλημα με τις συνεχείς του αναφορές σε κοπέλες που είχε πριν από μένα και μάλιστα σε λεπτομέρειες ακόμη και σεξουαλικές. Αυτό ξεκίνησε από την αρχή της σχέσης μας και τότε εγώ δεν είχα εμπειρία και πίστευα πως έτσι γίνεται όταν δυο άτομα έχουν δεσμό. Λόγω της διαφοράς της ηλικίας μας τότε τον θαύμαζα πολύ και δεν αμφισβητούσα ό,τι έλεγε. Ζήλευα όμως γιατί εγώ δεν είχα εμπειρίες και φανταζόμουν τις άλλες κοπέλες πολύ πιο σημαντικές από μένα.  Μεγαλώνοντας κατάλαβα κάποια πράγματα και του είπα πως δεν θέλω να μου μιλά για το παρελθόν του. Το σταμάτησε, αλλά εμένα έχει μπει μέσα μου το σαράκι της ζήλειας. Ζηλεύω τις εμπειρίες του και που εγώ δεν έχω γνωρίσει τίποτα άλλο…

Κ.

Όταν συνδέθηκες με έναν νέο τόσο μεγαλύτερό σου, η διαφορά των εμπειριών ήταν μέσα στα δεδομένα σου. Από δικής του πλευράς όμως το θεωρώ απαράδεκτο να αναφέρεται με λεπτομέρειες (και ειδικά σεξουαλικές) σε προηγούμενες σχέσεις του. Αυτό είναι γενικά ανάρμοστο και όταν απευθύνεται σε μια άπειρη έφηβη το θεωρώ και χυδαίο… Εσύ δεν ήξερες των «κώδικα» των σχέσεων και δεν μπορούσες να διεκδικήσεις λόγω του μικρού της ηλικίας. Εκείνος όμως δεν έπρεπε να κάνει άλλο από κάποια απλή αναφορά με λεπτότητα στις σημαντικές του σχέσεις και να το σταματήσει εκεί.

Τον θαύμαζες και δεν τον αμφισβητούσες σε ό,τι έλεγε; Φυσικό αυτό στην ηλικία σου, αλλά μήπως εκείνος σε επέλεξε και γι’ αυτό; Όταν ακούω για σχέσεις με μεγάλη διαφορά ηλικίας, μόρφωσης κτλ, θεωρώ έναν πολύ πιθανό λόγο σύναψης της σχέσης εκ μέρους του πιο «προχωρημένου» την επιθυμία του να είναι αντικείμενο θαυμασμού από τον άλλον και να μην αμφισβητείται. Κοινώς, να έχει «το πάνω χέρι». Αυτό δείχνει μεγάλο κόμπλεξ εκ μέρους του, που προσπαθεί να το ικανοποιήσει με μια τέτοια επιλογή συντρόφου.

Ευτυχώς μεγαλώνοντας κατάλαβες κάποια πράγματα και διεκδίκησες. Αν  εκείνος άλλαξε στάση κι εσύ μπορείς να ξεπεράσεις το θέμα, μπορείς να μείνεις να δοκιμάσεις με άλλα πλέον δεδομένα. Αν δεν μπορείς να το ξεπεράσεις, φύγε. Δεν αξίζει να βασανίζεσαι ούτε να παραμείνεις σε μια κατάσταση που (θεωρείς πως) θίγεται η αυτοεκτίμησή σου.

Οι πρώτες μας σχέσεις είναι συνήθως πειραματισμοί για τις πιο σημαντικές που θα ακολουθήσουν. Αν εκείνος έχει παρελθόν, εσύ έχεις όλο το μέλλον μπροστά σου να αποχτήσεις εμπειρίες και να απολαύσεις την αναγνώριση της αξίας σου ως γυναίκας. Συνειδητοποίησε και δώσε και στο φίλο σου να καταλάβει πως αυτός είναι μεν ο πρώτος άντρας της ζωής σου,  αλλά το αύριο απλώνεται μπροστά σου γεμάτο προκλήσεις. Ας αξιοποιήσει λοιπόν τον καιρό που είσαι μαζί του, γιατί κανένας δεν ξέρει τι θα κάνεις αύριο...

Κατερίνα